Γίναν οι ψεύτες προπομποί φρούδος ευχολογίας,
έγιναν οι «φιλόσοφοι» δράττοντος ευκαιρίας
ωσάν πλανόδιοι πωλητές κράζουν και αναφωνούνε,
στις πονεμένες αρπαχτές, βελόνες πως κεντούνε
Σε είδα καλέ και χόρτασα, αφράτη στα κιλά σου
Εσύ δεν ήσουν, που έλεγες πως με πονάει η καρδιά σου,
πως ξεμπερδεύεις την κλωστή απ το φυρό κουβάρι
να βολευτεί προσωρινά το απότιστο κουφάρι;
Να ήμουν του αύριο σύμβουλος σφιχτά να σε γραπώσω,
τις βρώμικες κινήσεις σου στην μούρη σου να χώσω
«Απατάτε» αλλήλους
Για το καλό σας γίνονται όλες μας οι πωλήσεις
στης ΕΥΔΑΠ τo πρόβλημα, προέκυψεν η λύσις
και δισταγμό δεν έχουμε αγοραστή να βρούμε
έτσι προστάζει η πρόοδος, ας μην αντισταθούμε..
Ξοδεύετε ασυλλόγιστα νερό που ναι στην «φθήνια»
το ξέρατε πριν εκλεγώ, το όνομα είναι γκίνια
αφού δεν σας απέτρεψε λοιπόν η εμπειρία
από δημόσιο αγαθό, θα μπει στην ιστορία..
Τέρμα οι σπατάλες του νερού, τα μπάνια με τις ώρες
πιείτε σαν πιάνει η βροχή, υπάρχουνε και οι μπόρες
μονάχα οι νύφες θα χουνε μούλιασμα στην μπανιέρα
ή όσοι απ την απλυσιά έχουνε πιάσει λέρα..
Αν θέλεις να χεις πρόληψη, ιό να μην κολλήσεις
τα ύποπτα τα χέρια σου, μπορείς και να τα φτύσεις
εμείς δεν ματιαζόμαστε, μην μπαίνετε στον κόπο
όλα του γάμου εύκολα, αρκεί να χεις τον τρόπο..
Πάρτε ραχούλες και βουνά, πηγές που υδρορροούνε
σαν τα κοράκια που ζητούν να βρουν νερό να πιούνε
μα μην σας πιάσει πανικός, το στόμα αν στεγνώσει
ορθότατον το γνωμικόν, κοντά στον νου κι η γνώση..
Σεινάμενη, κουνάμενη, το πάλευε για χρόνια
ενδεδυμένη φιλικά, τίγκα στην τσιριμόνια
κι αυτή δεν το περίμενε, πως κάποτε θα φέρει
στην άγευστή της την ζωή, κόκκο από πιπέρι..
Στο σκηνικό υφαρπαγής είχε την εμπειρία
σκορπώντας αθωότητα ως πάλλευκη κυρία
που μπήκε ανενόχλητη στα ξένα τα χωράφια
να κόψει τριαντάφυλλα, κι ας είχανε και αγκάθια
Τι να θαυμάσεις πρότερο, την φούρια η την βλακεία
μάλλον κανένα από τα δυο, προέχει η εμπειρία
που αν γίνει καταστάλαγμα, και για ιδία χρήση
για καιροσκόπους σαν αυτή, τρέχεις απλά στη βρύση
Ποιες σκέψεις καρποφόρησαν, σε ποιο μυαλό χαμένο
και πείστηκε πως πλοηγός μπήκε στο πεπρωμένο
σχέσης που βασανίστηκε για χρόνια για να μάθει
που την γαλούχησε η ψυχή, μαχόμενη τα λάθη..
Συγκρίνω μα δεν γίνεται, είναι λειψό δεν φτάνει
ο πόνος που έγινε κρασί, παιδί τον πόνο κάνει
και στα πελάγη που σκορπώ τις στάχτες των χαμένων
ευχές τα χείλη μου θα πουν στην μνήμη αγαπημένων
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Αποκαθιστώντας δημιουργικά τις συγγενείς παθήσεις
του παρελθόντος, δημιουργούμε το επιθυμητό αύριο,
με αποκλειστική δύναμη την ευεργετική αγάπη.
αλλά, με εξαιρέσεις..
Σκόρπια τα σύννεφα στα μάτια μου
κι ο άνεμος μου τα σαρώνει
ρίχνει χρυσόσκονη η άνοιξη
να με ασημώσει που νυχτώνει
Για μια στιγμή είδα τα μάτια σου
όπως παλιά να με κοιτάνε
κι ύστερα έδιωξα την πλάνη μου
δεσμά σπασμένα δεν κρατάνε
Το χώμα νότισε απ’ την μπόρα σου
κι ο ήλιος πια δεν το στεγνώνει
καρδιά, τα λόγια μου συγχώρεσε
καινούρια μέρα ξημερώνει
Την βέρα μου όσο καιρό είμαστε παντρεμένοι
την φύλαγα μες το κουτί, για να μην μπαινοβγαίνει
δίνοντας την εξήγηση πως είναι ευκολία
η απουσία της αυτή δια την εργασία..
Ακολουθούντων των ετών έπιασα με απόχη
την νέα μου την σύζυγο (η γκλάβα σου αν το χει),
εξ ου και αναγκάστηκα να την επαναφέρω
εκ νέου στο προσκήνιο, για να μην υποφέρω..
Λένε πως το χει η κούτρα σου να κατεβάζει ψείρες
και εγώ εκεί που έπινα ένα κασόνι μπύρες,
να σου και την θυμήθηκα την πρώτη μου συμβία
κοιτάζοντας την βέρα μου στα χέρια μου τα κρύα
Τα λάθη είναι της ζωής η όποια εμπειρία
ποντάρεις ίσως για πολλά, μπορεί να πάρεις τρία
θα εκτιμήσεις το καλό όταν θα έχει φύγει
μα τότε θα ναι περιττό της βέρας το παιχνίδι..
Στο βλέμμα σου το σκοτεινό
έχει η αυγή σημάδια
που πήγε η αγάπη σου
που πήγανε τα χάδια
Σμίξαν για λίγο οι ζωές
κι ύστερα χωριστήκαν
κι όσα κοινά μας ένωναν
σαν μια κλωστή κοπήκαν
Μου είπες πως θα μ αγαπάς
και ότι θα ζεις κοντά μου
μετέωρα τα βήματα
στέρφα η αγκαλιά μου
Όλα τα άπλυτα στην φόρα βγήκανε με την «καραντίνα»
εσύ στο σπίτι μπάνιο κάνεις, αυτοί τραβάνε την κουρτίνα..
Μέσα στην φάκα τα ποντίκια μπήκαν και τρώνε το τυράκι
μουστάκι ο φερετζές του φούσ@η και ο ιός μες το τρυπάκι..
Μούχλιασαν οι επιχειρήσεις, κόντρα στον άνεμο βαδίζω
συνομωσίες και σενάρια, μες το μυαλό μου ξεψειρίζω..
΄Οσες ελπίδες απομείναν, στο πλαστικό αυτού του τόπου
κάηκαν από την αλήθεια, τροχαίο μνήμης, επιτόπου..
Εμβόλια είναι ξαπλωμένα, στις αποθήκες των θηρίων
ψάχνουν για μπράτσα μεστωμένα, αγρίων και ημιαγρίων..
Στις «πρώην» τούτες εμπειρίες θαρρώ το χέρι μου πως τρέμει
επιθανάτιες εμπειρίες, σφυρί, δρεπάνι και καλέμι..
Αδιάφορος λοιπόν θα μείνω στις επιθέσεις τους,των φόβων,
στις βόμβες της τρομολαγνείας, με ποδοβολητά αλόγων..
Η τελευταία ευκαιρία, ρούχα λευκά, τα λερωμένα
Εσύ καλείσαι όπως πάντα, να τους πληρώσεις τα σπασμένα..
Οι εκτιμήσεις άκυρες
χωρίς τον ξενοδόχο
έσκισες τα «χρωστούμενα»
δεν έσβησες τον τόκο
Νόμιζες πως την κρίση μου
θα σβήσει η φραγή σου
όμως δεν είμαι πρόβατο
για μέσα στο μαντρί σου
θα προστατεύσω «λύκαινα»
παιδιά και αγαπημένους
και δεν θα καταχωρηθώ
στους εμβολιασμένους
αν δεν το κρίνω επακριβώς
με σύνεσης ακρίβεια
ποιοι είναι οι προστάτες μου
ποιοι είναι τα «βαρίδια»
Πολύτιμη είναι η ζωή
άνοιξης πεταλούδα
και εσύ την χαρακτήρισες
ως πολική αρκούδα
Δεν θα την πάρεις εύκολα
την συγκατάθεσή μου
να φαλκιδεύσεις την ψυχή
το μέλλον, την ζωή μου
Σχεδίασες κουμπότρυπα
μα το κουμπί δεν μπαίνει
γιατί έχω δύναμη θεού
και αγάπη που ανασταίνει
Όταν θα ανοίξω τα φτερά
ξέρω πως θα πετάξω
θα το γκρεμίσω το κακό
και δρόμο θα χαράξω
Επτά νομά, σε ένα δωμά
Τσιόδρα καλώ και Χαρδαλιά
δικαίως αγανακτισμέ
τις, των, προβλέψεις χαρισμέ
έξω γυρνάνε οι «δομές»
εμείς τις πόρτες μας κλειστές
μην έμπει μέσα ο ιός
σπόρος ο φόβος και ο θυμός
Επτά νομά, άστα να πα
κτυπούν τα πόδια τα κεφά
πρόβα τυράννων καραντί
κι είσαι πειθήνιο παιδί
ξέχνα την πίστη σου ραγιά
πολύ σου πάνε τα δεσμά
κλειστές οι πόρτες του ναού
μην μεταλάβεις, προς θεού..
Σαν ωριμάσουν οι συνθή
κι εισαι υπάκουο αρνί
θα ρθει κι ο εμβολιασμό
και θα τον βγάλεις τον σκασμό!
Η πρόληψη για τον ιό είναι η μόνη λύση
μέσα θα μείνετε λοιπόν μέχρι να σας λαλήσει
οι κλίνες στις εντατικές το ξέρετε δεν φτάνουν
οι ασθενείς μας που νοσούν, τρισάγιο να κάνουν..
Σενάρια που λέγονται περί συνωμοσίας
ανήκουνε πασιφανώς σε χώρους θεωρίας
Πιάσε το αυγό και κούρεψτο,
λίγο πριν να το βάψεις
Έχεις καιρό για οδυρμούς
Έχεις καιρό να κλάψεις
΄Οσοι μονάχοι σέρνονται
και εγκαταλειμμένοι
απ του ιού το στόχαστρο
είναι προστατευμένοι
Το εθνικό μας έμβλημα
είναι η μοναξιά μας
και μία μόνο σταθερά
η πίστη στα δεσμά μας
Η σούβλα δε ως σύμβολο
μπαίνει στην ιστορία
έχετε να σουβλίσετε
ανθρώπινα θηρία
αυτά που ρίχνουν φάρμακα
τα ζώα να σκοτώσουν
αντί να ναι υποψήφιοι
για να τα κακαρώσουν
΄Όλα του γάμου δύσκολα
Νύφη συναχωμένη
βγαίνει χωρίς την μάσκα της
(βαθιά είναι νυχτωμένη)
Καιροί το μεγαλείο σας
πως να το περιγράψω
λόγια δεν έχω για να πω..
Προσωρινώς, θα παύσω..
