Που ήσουνα κρυμμένος θησαυρέ μου
και εγώ δεν σε συνάντησα ποτέ μου

απόμακρος και εσύ νόμιζα είσαι
και τώρα από αοιδός μας παραιτείσαι..

να γράψω ένα στίχο και για σένα
σπίθες να βγάλουν τα ματάκια τα θλιμμένα

Φόνισσα πες
Σε ποιο σκοτάδι έχεις φυτρώσει
Που το καλύτερο παιδί
Έχεις σκοτώσει

Εγώ καλέ μου θάχω πάντα στο μυαλό μου
Το ευλογημένο αγόρι απ το παρελθόν μου

Φόνισσα τύχη
Είναι ντροπή σου να το ξέρεις
Κατάρα δίνω στην ζωή να υποφέρεις

Φόνισσα πες
ποια φυλακή θα σε λυτρώσει
που ένα παιδί ευλογημένο
έχεις σκοτώσει..