GAIA BY: G.Z.

Μην σε γελάσουν πρόσεχε
του ψέματος οι αχρείοι
Πρωταπριλιά η μέρα τους
λίγη αιδώς Αργείοι

Την επικινδυνότητα
έχουν στο μετωπό τους
ενώ ο λαός τους εύχεται
να βρουν τον διάολό τους

Ανόητοι, αναίσχυντοι
προκλητικοί, πομπώδεις
Άδικο που τους άφησε
να ζήσουν ο «Ηρώδης»..

Αν μαζευτούμε όλοι μαζί να κλαίμε τον χαμό του
ο σύμπαν μην επιληφθεί να βρει τον διάολό του;
Εναποθέσαμε ξανά όλες μας τις ελπίδες
στον ύψιστο του ουρανού να στείλει καταιγίδες
με κεραυνούς επάνω του να τον διασκορπίσει
για μας να πάρει εκδίκηση της φύσεως η κρίση..

Εγώ ο ειρηνοποιός σε ρόλο μεταπράτη
τώρα που με εξέλεξες σου γύρισα την πλάτη
με το κασκέτο μου γυρνώ πέτσινο γαζωμένο
και να ξεφύγεις δεν μπορείς από το πεπρωμένο

Κάνω πισωγυρίσματα άκου που σου μιλάω
για χάρη μου αν σκοτωθείς εγώ θα σ’ αγαπάω
μαχητικά θα σηκωθούν πύραυλους να πετάξουν
ράμματα για την γούνα τους στους Ιρανούς θα ράψουν

΄Εφτασες με την κουστωδία
και τα φουσάτα των εχθρών
αλαλαγμοί μέχρι δακρύων τα τύμπανα διαπασών
ποιος είσαι και το πάσο σου τι γράφει διάβασέ το
πως θες να μπεις, αχρείαστος είσαι, κατάλαβέ το

Ποια είναι πες μου να χαρείς η άγνωστη αιτία
να κυβερνά των άχρηστων η συνομοταξία
Στον ώμο σου παράσημα απ των πουλιών το διάβα
πεσκέσι μας φορτώνουνε τους «ξένους» στην Ελλάδα
Να μην τολμήσεις να σκεφτείς λιγάκι να αντιδράσεις
να ξέρεις πως θα αναζητάς ώμο να βρεις να κλάψεις

Γελοίο είσαι θέαμα, πισθάγκωνα τα χέρια
δένεις γιατρών και μοναχά, λευκά τα περιστέρια

Με αφορμή που μάθαμε ξανά εσύ ποιος είσαι
τον ορισμό μου άκουσε με ζέση όπου κι αν είσαι

Πορδή είναι η προσπάθεια του κώ@ου να μιλήσει
μα αυτό είναι αδύνατον όσο κι αν προσπαθήσει

Μια διμοιρία των Ες Ες έχω για προστασία
κατάντησε η θητεία μας μια σκέτη αηδία
με χειροπέδες σέρνουμε γιατρούς και υπαλλήλους
για να γινούν υπάκουοι στους άγριους τους « σκύλους»
(ζητώ συγνώμη απ’ τα σκυλιά..)

Δεν προκαλώ τον σεβασμό ούτε στον εαυτό μου
πολλώ δε μάλλω στον γιατρό που είχα στο πλευρό μου
με πήραν όλοι είδηση και όταν πλησιάζω
ανέκδοτα να ηρεμούν πρέπει να τους φωνάζω

Μπουμπούκο με φωνάζανε Ντουντούκο θα με πούνε
και το μυαλό μου δυστυχώς το υπερεκτιμούνε
όλοι οι υγειονομικοί δεν θέλουν να με δούνε
(κάθε που μύτη θα φανεί πέτρες θα μου πετούνε)

Μπαίνοντας άμα φόραγα αποκριάς μουτσούνα
περπάταγα στα τέσσερα και έκανα την γουρούνα
ίσως να μην με παίρνανε οι άτιμοι χαμπάρι
ιδίως άμα έμπαινα με το δεξί ποδάρι

Εγώ όμως ήθελα μαγκιές, τριβόμουνα στην γκλίτσα
σαν πρόβατο που του βοσκού ζητούσε αγκαλίτσα
τα αίματα ανάψανε, ένεκα τα συμβάντα
βεβαρημένο παρελθόν, άντε καλά σαράντα..

Μόνος μου να ξεφτυλιστώ το έχω καταφέρει
Γιατί εκπαίδευσα πολύ το δεξιό μου χέρι
Πως κάνω τόσο σαματά μια σπιθαμή δεν ξέρω
Φοβάμαι τα χειρότερα στο μέλλον πως θα φέρω

Πως κάθε μέρα είναι γιορτή
αν λίγο μ’ αγαπήσεις
μέσα στον δρόμο σου θα δω
φτάνει να το τολμήσεις

Επ στα, σου

Ευθύνη δεν ανέλαβα για τα τσιμπήματά σας
κι αν κάνατε εμφόλιο, σας λέω περαστικά σας
έγινα ο νεκροπομπός στην εξαπάτησή σας
να μάθετε να ψάχνετε εσείς και οι όμοιοι σας
ποιος θα με πάει σηκωτό στης φυλακής την πόρτα
εγώ και οι άλλοι της «βολής» σας άλλαξα τα φώτα
σαν πέφτει το θανατικό κανένας δεν γλυτώνει
και μένουν ατιμώρητοι τόσες χιλιάδες φόνοι

Εμείς δεν φταίμε απ αλλού πήραμε οδηγίες
να μειωθούν σημαντικά τόσες πολυκοσμίες
να μείνουν οι ποιοτικοί να πάψουν οι γεννήσεις
να αρχίσεις πες μου από πού και που να το αφήσεις
Τα ήθελες και τα έπαθες μυαλό ποτέ δεν βάζεις
και στης ζωής το αύριο ρολλά θα κατεβάζεις
Επ στα σου, και συμπέρασμα βγάλε φαρμακωμένο
δεν φταίει για όλα το γραφτό ούτε το πεπρωμένο

Βάρβαροι
Ούτε μια τρίχα απ τα αχαμνά
δεν είμαστε μπροστά του
γι αυτό και το σινάφι μας
τρώει τα λυσσακά του

Οι κριτικοί αφρίσανε
(μην έφαγαν σαπούνι;)
αφήστε τα τα σχόλια
συνέχεια στο πιρούνι

Λαός
ας όψεται η βλακεία μας
που βγάζουμε προδότες
(γιατί είμαστε υπάκουες
-όχι αλανιάρες κότες)

Εφέτος τα Χριστούγεννα μην φέρεις
μα να πάρεις
εσύ όπως αποδείχθηκες είσαι πολύ κιμπάρης
(όλον αυτόν τον συμφερτό και τους προσκυνημένους)
με porche που κυκλοφορούν μπροστά στους πεινασμένους.
Είναι η παρουσία σου σημάδι θείας δίκης, γιαυτό πάνω
στο έλκηθρο κάνε το σήμα νίκης
κι όταν μαζέψεις την κοπριά να πας να την πετάξεις
κι ύστερα μέσα στην φωτιά τα ρούχα τους να κάψεις