Τιμήστε των προγόνων μας τα κόκαλα που τρίζουν,
αλλιώς οι έχοντες ψυχή δικαίως θα σας βρίζουν
πως θέλουν επιδέξιους ποπούς τα μεταξένια,
ανάθεμα στα σκύβαλα, πολιτικώς παρθένα.

Τον ναργιλέ καπνίζουνε, και τον καπνό ρουφάνε
ετούτες οι βαλίτσες τους, αλήθεια που θα πάνε,
κλείστε χαϊβάνια τα τζαμιά, επιστροφή του πρέσβη,
τα αυγά και τα πασχάλια σας σουλτάνος τα βατεύει

Μουχλιάσανε οι βράκες σας χρόνια κατουρημένες,
κανείς για μας δεν θα νοιαστεί, χρόνια ξεφωνημένες,
οι ευρωπαίες κάνουνε λέιζερ για μπικίνι,
για Αγιά Σοφιά και άλλα τινά, κουβέντα να μην γίνει.

Αφέντης Τούρκος, κουμπαριές, κουμπάρος την κουμπάρα,
κι απ την πατρίδα που πονάει βγαίνει ψυχή και αντάρα,
οι Ρώσοι κάνουν τουμπεκί, και προς τα πέρα βρέχει,
ρουφάνε την βότκίτσα τους, στα χειλη τους που τρέχει

Πως να τινάξεις τον ζυγό, άνισες οι δυνάμεις
και απ τον ψηλό τον μιναρέ προβάλει ο ιμάμης

Μόνο τα αφτιά μου μείνανε απ’ τον παχύ τον Πάνο
και με αυτά θα πεταχτώ στα Ίμια επάνω
Με σκάσατε πικρόχολοι με όλα τα σχόλιά σας
έγινα κόκκινο πανί , εις τα (παρα) πολιτικά σας..
Στο σκάφος μέσα σαν θα μπω, φεύγει σαν την βολίδα
γυρνώ τώρα ξεφούσκωτος, στο μέλλον σας πυξίδα
και αγναντεύω τα παλιά, τις μνήμες ξεσκονίζω
το κόμμα μας που χάθηκε στις Πρέσπες σας θυμίζω..
Καλές οι δόξες μα ακριβό το κόστος στην υγεία
όταν ταΐζεις συνεχώς πολιτικά θηρία
έρχεται κάποτε η στιγμή, που πρέπει να διαλέξεις
θα μείνεις ή θα ξεχαστείς, για να μπορείς να τρέξεις
όταν σε συναντήσουνε στον δρόμο οι ψηφοφόροι
αλλάζοντας κατεύθυνση, αλλού για αλλού η πλώρη..

Στην πλάτη μου τα πόδια μου, όταν βρεθώ σε ανάγκη
φευγάτε ποδαράκια μου, μην πάθω και στηθάγχη
Πέσατε πάνω μου όλοι σας, θέλατε να με φάτε
τώρα καλή σας όρεξη, στον Κούλη σας να πάτε..

Μακάρι και το πρόσωπο να δυνηθώ να αλλάξω
και τα φαρδιά κουστούμια μου μες την φωτιά να κάψω
να μην θυμάμαι τίποτα λες και έφυγα στα ξένα
και ο καινούριος μου εαυτός μακριά απ’ τα περασμένα.

Για το καλό σας γίνονται όλες μας οι πωλήσεις
στης ΕΥΔΑΠ τo πρόβλημα, προέκυψεν η λύσις
και δισταγμό δεν έχουμε αγοραστή να βρούμε
έτσι προστάζει η πρόοδος, ας μην αντισταθούμε..

Ξοδεύετε ασυλλόγιστα νερό που ναι στην «φθήνια»
το ξέρατε πριν εκλεγώ, το όνομα είναι γκίνια
αφού δεν σας απέτρεψε λοιπόν η εμπειρία
από δημόσιο αγαθό, θα μπει στην ιστορία..

Τέρμα οι σπατάλες του νερού, τα μπάνια με τις ώρες
πιείτε σαν πιάνει η βροχή, υπάρχουνε και οι μπόρες
μονάχα οι νύφες θα χουνε μούλιασμα στην μπανιέρα
ή όσοι απ την απλυσιά έχουνε πιάσει λέρα..

Αν θέλεις να χεις πρόληψη, ιό να μην κολλήσεις
τα ύποπτα τα χέρια σου, μπορείς και να τα φτύσεις
εμείς δεν ματιαζόμαστε, μην μπαίνετε στον κόπο
όλα του γάμου εύκολα, αρκεί να χεις τον τρόπο..

Πάρτε ραχούλες και βουνά, πηγές που υδρορροούνε
σαν τα κοράκια που ζητούν να βρουν νερό να πιούνε
μα μην σας πιάσει πανικός, το στόμα αν στεγνώσει
ορθότατον το γνωμικόν, κοντά στον νου κι η γνώση..

Όλα τα άπλυτα στην φόρα βγήκανε με την «καραντίνα»
εσύ στο σπίτι μπάνιο κάνεις, αυτοί τραβάνε την κουρτίνα..
Μέσα στην φάκα τα ποντίκια μπήκαν και τρώνε το τυράκι
μουστάκι ο φερετζές του φούσ@η και ο ιός μες το τρυπάκι..
Μούχλιασαν οι επιχειρήσεις, κόντρα στον άνεμο βαδίζω
συνομωσίες και σενάρια, μες το μυαλό μου ξεψειρίζω..
΄Οσες ελπίδες απομείναν, στο πλαστικό αυτού του τόπου
κάηκαν από την αλήθεια, τροχαίο μνήμης, επιτόπου..
Εμβόλια είναι ξαπλωμένα, στις αποθήκες των θηρίων
ψάχνουν για μπράτσα μεστωμένα, αγρίων και ημιαγρίων..
Στις «πρώην» τούτες εμπειρίες θαρρώ το χέρι μου πως τρέμει
επιθανάτιες εμπειρίες, σφυρί, δρεπάνι και καλέμι..
Αδιάφορος λοιπόν θα μείνω στις επιθέσεις τους,των φόβων,
στις βόμβες της τρομολαγνείας, με ποδοβολητά αλόγων..
Η τελευταία ευκαιρία, ρούχα λευκά, τα λερωμένα
Εσύ καλείσαι όπως πάντα, να τους πληρώσεις τα σπασμένα..