Στο βλέμμα σου το σκοτεινό
έχει η αυγή σημάδια
που πήγε η αγάπη σου
που πήγανε τα χάδια

Σμίξαν για λίγο οι ζωές
κι ύστερα χωριστήκαν
κι όσα κοινά μας ένωναν
σαν μια κλωστή κοπήκαν

Μου είπες πως θα μ αγαπάς
και ότι θα ζεις κοντά μου
μετέωρα τα βήματα
στέρφα η αγκαλιά μου

Όλα τα άπλυτα στην φόρα βγήκανε με την «καραντίνα»
εσύ στο σπίτι μπάνιο κάνεις, αυτοί τραβάνε την κουρτίνα..
Μέσα στην φάκα τα ποντίκια μπήκαν και τρώνε το τυράκι
μουστάκι ο φερετζές του φούσ@η και ο ιός μες το τρυπάκι..
Μούχλιασαν οι επιχειρήσεις, κόντρα στον άνεμο βαδίζω
συνομωσίες και σενάρια, μες το μυαλό μου ξεψειρίζω..
΄Οσες ελπίδες απομείναν, στο πλαστικό αυτού του τόπου
κάηκαν από την αλήθεια, τροχαίο μνήμης, επιτόπου..
Εμβόλια είναι ξαπλωμένα, στις αποθήκες των θηρίων
ψάχνουν για μπράτσα μεστωμένα, αγρίων και ημιαγρίων..
Στις «πρώην» τούτες εμπειρίες θαρρώ το χέρι μου πως τρέμει
επιθανάτιες εμπειρίες, σφυρί, δρεπάνι και καλέμι..
Αδιάφορος λοιπόν θα μείνω στις επιθέσεις τους,των φόβων,
στις βόμβες της τρομολαγνείας, με ποδοβολητά αλόγων..
Η τελευταία ευκαιρία, ρούχα λευκά, τα λερωμένα
Εσύ καλείσαι όπως πάντα, να τους πληρώσεις τα σπασμένα..

Οι εκτιμήσεις άκυρες
χωρίς τον ξενοδόχο
έσκισες τα «χρωστούμενα»
δεν έσβησες τον τόκο
Νόμιζες πως την κρίση μου
θα σβήσει η φραγή σου
όμως δεν είμαι πρόβατο
για μέσα στο μαντρί σου
θα προστατεύσω «λύκαινα»
παιδιά και αγαπημένους
και δεν θα καταχωρηθώ
στους εμβολιασμένους
αν δεν το κρίνω επακριβώς
με σύνεσης ακρίβεια
ποιοι είναι οι προστάτες μου
ποιοι είναι τα «βαρίδια»
Πολύτιμη είναι η ζωή
άνοιξης πεταλούδα
και εσύ την χαρακτήρισες
ως πολική αρκούδα
Δεν θα την πάρεις εύκολα
την συγκατάθεσή μου
να φαλκιδεύσεις την ψυχή
το μέλλον, την ζωή μου
Σχεδίασες κουμπότρυπα
μα το κουμπί δεν μπαίνει
γιατί έχω δύναμη θεού
και αγάπη που ανασταίνει
Όταν θα ανοίξω τα φτερά
ξέρω πως θα πετάξω
θα το γκρεμίσω το κακό
και δρόμο θα χαράξω

Επτά νομά, σε ένα δωμά
Τσιόδρα καλώ και Χαρδαλιά
δικαίως αγανακτισμέ
τις, των, προβλέψεις χαρισμέ
έξω γυρνάνε οι «δομές»
εμείς τις πόρτες μας κλειστές
μην έμπει μέσα ο ιός
σπόρος ο φόβος και ο θυμός
Επτά νομά, άστα να πα
κτυπούν τα πόδια τα κεφά
πρόβα τυράννων καραντί
κι είσαι πειθήνιο παιδί
ξέχνα την πίστη σου ραγιά
πολύ σου πάνε τα δεσμά
κλειστές οι πόρτες του ναού
μην μεταλάβεις, προς θεού..
Σαν ωριμάσουν οι συνθή
κι εισαι υπάκουο αρνί
θα ρθει κι ο εμβολιασμό
και θα τον βγάλεις τον σκασμό!

Η πρόληψη για τον ιό είναι η μόνη λύση
μέσα θα μείνετε λοιπόν μέχρι να σας λαλήσει
οι κλίνες στις εντατικές το ξέρετε δεν φτάνουν
οι ασθενείς μας που νοσούν, τρισάγιο να κάνουν..

Σενάρια που λέγονται περί συνωμοσίας
ανήκουνε πασιφανώς σε χώρους θεωρίας
Πιάσε το αυγό και κούρεψτο,
λίγο πριν να το βάψεις
Έχεις καιρό για οδυρμούς
Έχεις καιρό να κλάψεις

΄Οσοι μονάχοι σέρνονται
και εγκαταλειμμένοι
απ του ιού το στόχαστρο
είναι προστατευμένοι
Το εθνικό μας έμβλημα
είναι η μοναξιά μας
και μία μόνο σταθερά
η πίστη στα δεσμά μας

Η σούβλα δε ως σύμβολο
μπαίνει στην ιστορία
έχετε να σουβλίσετε
ανθρώπινα θηρία
αυτά που ρίχνουν φάρμακα
τα ζώα να σκοτώσουν
αντί να ναι υποψήφιοι
για να τα κακαρώσουν

΄Όλα του γάμου δύσκολα
Νύφη συναχωμένη
βγαίνει χωρίς την μάσκα της
(βαθιά είναι νυχτωμένη)

Καιροί το μεγαλείο σας
πως να το περιγράψω
λόγια δεν έχω για να πω..
Προσωρινώς, θα παύσω..

Σε καραντίνα μπήκαμε και εμείς όπως και οι άλλοι
Τα βράδια δεν κοιμόμαστε με ήσυχο κεφάλι
Δεμένα είναι τα χέρια μας,
και οι χρυσοδάκτυλοί μας
έχουνε μείνει άνεργοι, και ρέστο το τσαρδί μας
Το μεροκάματο λειψό, πρέπει η πολιτεία
να μας συνδράμει έγκαιρα, σε αυτήν την συγκυρία
από βενζίνη απότιστο το ντάτσουν στο τσαντίρι
και η ζητιανιά αδύνατη, κανένα πανηγύρι,
δεν γίνεται να σε χαρώ, πάρτε πρωτοβουλία
να ανέβει ο γύφτος σύντομα πρώτη κατηγορία
Αν οι θεσμοί δουλεύανε, και έκανε την δουλειά του
το κράτος, όπως όφειλε, σε όλη την φαμελιά του
μπορεί να επενέβαινε και η δικαιοσύνη
για όσα εγώ ξεστόμισα, και λόγος να μην γίνει..
Μα φταίει η αγανάκτηση, που είμαστε μαντρωμένοι
και στο ταμείο η άθροιση τα φράγκα περιμένει..
Αυτός ο κορονοϊός μας έκατσε στο σβέρκο
ούτε κλαρίνα τον πτοούν, ούτε καρό γιλέκο..

Μεγάλο το ταξίδι μου κοντά σας για να φτάσω
βρήκε καιρό αλλόκοτο, και που να ξαποστάσω
το ταίρι μου που πέθανε δίπλα μου θα θρηνήσω
γιατί δεν είμαι άνθρωπος, να το εγκαταλείψω

Ετούτος ο δημιουργός είχε καρδιά μεγάλη
που ελεεί τον άνθρωπο, έχει δεν έχει σφάλλει,
όμως εμείς δεν φταίξαμε, και τούτη η λευτεριά μας
πληρώνεται με την ζωή, με τα νεκρά κορμιά μας

Της καλοσύνης σύμβολα που βρίσκονται ακόμη
χέρια, ανθρώπινα ζεστά, χείλη να πουν συγνώμη
που στην παλάμη τρυφερά, κρατούν το χελιδόνι
Είναι η ελπίδα ζωντανή, είναι λευκή σαν χιόνι!

Ιός της Ευρώπης:

“΄Εχετε κορονοιό και δανεικά ζητάτε;
Πως θα τα ξεπληρώσετε στον ΄Αδη όταν πάτε;”

Ιός με επισκέφθηκε, μα έφυγε συντόμως
γιατί συμπεριφέρθηκε ως μέγας γαλαντόμος..

Προβάτων σκέψεις:

Νυχτερίδες και μυρμηγκοφάγοι κουβαλάνε ιό
και οι μονάδες (ΜΕΘ) γεμίσανε όλες, συμφοράς το κακό..

Εγώ καλός και υπάκουος στο σπίτι μαντρωμένος
αλλοεθνής ελεύθερος σε βόλτες κουρασμένος

Όλα τα αναθεώρησα, τα περί της ζωής μου
και τα παρτάλια έκαψα για αποστείρωσή μου

Αποζημίωση «νεκρών» ζητάει η ζωή χαμένη
εν μέσω έντρομων κραυγών, σκληρά παγιδευμένη

Κινέζος συνδαιτημόνας

Μετά το γεύμα με ιό, απεριτίφ θα δώσω,
μπύρα, κρασί, ηδύποτο, δίχως να σε χρεώσω

για να το πιείς στην μνήμη μας
και όλων των πειραμάτων

για το καλό το «πέρασμα»
των άτυχων θυμάτων..

Το λογικό και επόμενο.. μετά από τα ποντίκια..
να την πληρώσουν άνθρωποι, γιατί χρωστούσαν
νοίκια

Να μην ανοίξει βλέφαρο, υπαίτιου σχιστομάτη
άμα δεν ολοκληρωθεί το πείραμα «σακάτη»

που γίνεται παγκόσμια στου πνεύμονα το χώρο
ήταν θανάτου προσφορά, της «επιστήμης» δώρο..

Τραβούν μαλλιά και «οδύρονται», οι δράστες τραγωδίας
και την ουρά στα σκέλια τους, κρατούνε μετά βίας

Το πλέον εύκολο γιατί, ποιος είσαι να το κρύψεις
ενώ την αθωότητα πρέπει να αποδείξεις..

Θα θελα να ήσουνα κοντά μου
Εθισμός το ψέμα στην ψυχή
Έδινε στην μοναξιά το χρίσμα
στα στεγνά τα χείλη το φιλί

Τώρα που τον φόβο τιθασεύω
στρώνω της αγρύπνιας το χαλί
κόκκινο σημάδι η θύμησή σου
στρώνει μες το λίγο το πολύ

΄Ηρθε ο καιρός να πούμε αλήθειες
κι είναι η μέρα αυτή Πρωταπριλιά
μέρες της αγάπης θα κρατήσω
κράτα εσύ την χάρτινη καρδιά

Πέφτει μονότονη βροχή
μουσκεύει τον χαμό μας
να αφανίσει τα δεινά
και τον βρωμο-ιό μας

Στο ΦΕΚ δημοσιεύθηκαν
τα κέντρα που χουν φτιάξει
για να στεγάσουν ξενιστές
Κουνούπι μην πετάξει

Στον ύπνο μάλλον σ’ έπιασαν
για να μην αντιδράσεις
από τον φόβο του ιού
τους ξένους να ξεχάσεις

Ο φόβος και ο πανικός
φέρνει τρομολαγνεία
Ψάχνεις λοιπόν τρόπο ζωής
Ψάχνεις για σωτηρία

Όταν όμως εμβόλιο
βρεθεί να επιβιώσεις
στης προσφοράς το δέλεαρ
συμμετοχή θα δώσεις

Είναι ένα ενδεχόμενο
τρομακτικό σαν σκέψη
Αν όμως είναι αληθινό
ποιος θα σε προστατεύσει;

Για αυτούς ασήμαντος, μικρός
είσαι και δεν τους νοιάζεις
αν σφαίρα για των στόχων τους
το πρόγραμμα φαντάζεις

Παράπλευρες απώλειες
Άντε, βοήθειά μας
Να προστατεύει ο Θεός
εμάς, και τα παιδιά μας.