Που ναι το παντελόνι μου, το σώβρακο η φανέλα;
στα δέντρα παταχτήκανε και με έχει πιάσει τρέλα
η μήπως για προσάναμμα για την φωτιά τα πάνε;
Γυαλίσανε τα μάτια τους και θέλουν να με φάνε..

Δεν έχω ΜΑΤ αξαναδει τέτοια οργή και μένος,
φταίω νομίζετε εγώ; η άλλος πουλημένος
που έδωσε διαταγή όλους να τους βαράμε,
γιατί αλλιώς στα σπίτια μας εν μια νυκτί θα πάμε.

Πέφτουν τα σκάγια σαν βροχή από τις καραμπίνες
και πιάσανε τα πόδια μας του τοκετού οδύνες,
έπεσε απ’ τα χημικά και ένας παπάς ακόμα
γιατί όποιος αντιστέκεται θα το νε φάει το χώμα

Φταίω εγώ που με έστειλε ο Αλέκσης Μητσοτάκης;
Τραγουδιστής να ήμουνα (κάποιος π.χ. Ο Δάκης)
θα με έραιναν με λούλουδα και ελιές απ’ τις κομμένες,
για να βρω θέση, φίλησα, ποδιές κατουρημένες

Στο βάθρο τώρα μ έχουνε και με χειροκροτάνε
κανα “γουρούνι” που και που, ενδιάμεσα, πετάνε
και όλα βαίνουν ένδοξα, γράφεται ιστορία
στης Μυτιλήνης – Λέσβου, το νησί, είναι κοσμογονία!