Γίναν οι ψεύτες προπομποί φρούδος ευχολογίας,
έγιναν οι «φιλόσοφοι» δράττοντος ευκαιρίας
ωσάν πλανόδιοι πωλητές κράζουν και αναφωνούνε,
στις πονεμένες αρπαχτές, βελόνες πως κεντούνε

Σε είδα καλέ και χόρτασα, αφράτη στα κιλά σου
Εσύ δεν ήσουν, που έλεγες πως με πονάει η καρδιά σου,
πως ξεμπερδεύεις την κλωστή απ το φυρό κουβάρι
να βολευτεί προσωρινά το απότιστο κουφάρι;

Να ήμουν του αύριο σύμβουλος σφιχτά να σε γραπώσω,
τις βρώμικες κινήσεις σου στην μούρη σου να χώσω

«Απατάτε» αλλήλους