Μόνο τα αφτιά μου μείνανε απ’ τον παχύ τον Πάνο
και με αυτά θα πεταχτώ στα Ίμια επάνω
Με σκάσατε πικρόχολοι με όλα τα σχόλιά σας
έγινα κόκκινο πανί , εις τα (παρα) πολιτικά σας..
Στο σκάφος μέσα σαν θα μπω, φεύγει σαν την βολίδα
γυρνώ τώρα ξεφούσκωτος, στο μέλλον σας πυξίδα
και αγναντεύω τα παλιά, τις μνήμες ξεσκονίζω
το κόμμα μας που χάθηκε στις Πρέσπες σας θυμίζω..
Καλές οι δόξες μα ακριβό το κόστος στην υγεία
όταν ταΐζεις συνεχώς πολιτικά θηρία
έρχεται κάποτε η στιγμή, που πρέπει να διαλέξεις
θα μείνεις ή θα ξεχαστείς, για να μπορείς να τρέξεις
όταν σε συναντήσουνε στον δρόμο οι ψηφοφόροι
αλλάζοντας κατεύθυνση, αλλού για αλλού η πλώρη..

Στην πλάτη μου τα πόδια μου, όταν βρεθώ σε ανάγκη
φευγάτε ποδαράκια μου, μην πάθω και στηθάγχη
Πέσατε πάνω μου όλοι σας, θέλατε να με φάτε
τώρα καλή σας όρεξη, στον Κούλη σας να πάτε..

Μακάρι και το πρόσωπο να δυνηθώ να αλλάξω
και τα φαρδιά κουστούμια μου μες την φωτιά να κάψω
να μην θυμάμαι τίποτα λες και έφυγα στα ξένα
και ο καινούριος μου εαυτός μακριά απ’ τα περασμένα.