Αυτοί οι παραλληλισμοί με έχουν εξουθενώσει
μία παλάμη να ‘βρισκα σφαλιάρα να σου δώσει
(σαν μοιάζεις με ναρκομανή που ψάχνει για την δόση..)

Δεν με χωρούν τα ρούχα μου, χάνω τα λογικά μου
ένα σκυλί που αλυχτά τις νύχτες τα μυαλά μου
έχουν τα λάθη πρόσημο, μορφή η εξουσία
με σχετική την δύναμη και η αλληγορία

Μόνος σου αν τα σκέφτηκες έχει καεί ο δίσκος
στα κύτταρά σου του μυαλού είναι μικρός ο μίσχος
από το γαϊδουράγκαθο που έχει θαρρώ φυτρώσει
η νέα η θητεία σου ποτέ μην ξημερώσει

έχουν οι γλύκες κίνδυνο ζάχαρο να ανεβάσουν
κι όταν θα έρθει η στιγμή να σε αποδοκιμάσουν
θα ψάχνεις να βρεις οπαδό μόνο στις αγγελίες
(δεν είναι η επανάσταση ωμές θηριωδίες)

Πέφτει η αυλαία σου λοιπόν κοντός ψαλμός θα φτάσει
θα είσαι απ’ του τραίνου μας η χείριστη η στάση
περάσουν κι άλλοι ζηλευτοί του δρόμου λουστραδόροι
που νόμιζαν πως ήτανε της χώρας οι μαστόροι

τους φύλαξε ο κατατρεγμός και η έλλειψη παιδείας
με ανάμεικτα αισθήματα οργής και αηδίας
μα τύφλα να χει ο τυφλός όσο θα διαρκέσεις
θα σου ρθει η λυπητερή της ψήφου το πεσκέσι

χώμα που σκόρπισε παντού τις μνήμες θα σκεπάσει
γιατί κολλάει του λαού το σίδερο στην βράση..
στις εμμονές σου θυμικό θα γίνουν οι πομπές σου
και εσύ θα φύγεις για να βρεις τις άλλες αδελφές σου..

Δείξε επιείκεια Βλαντιμίρ και μην μας σιχτιρίζεις,
χαζός αν ήσουνα και εσύ
θα ‘ξερες τι ψηφίζεις;
μες το φουστάνι της ΕΕ βαθιά είμαστε χωμένοι
εκτός απ τις κυρώσεις μας τι άλλο πια μας μένει;

Ποιος βρήκε και ποιος το ‘χασε το άδικο του πολέμου;
Χτυπούν οι σφαίρες και οι ριπές σαν ράβδοι του ανέμου

Το φυσικό αέριο στείλε με το στικάκι
το όνομα μου προφανές με λένε μητσ@τακη

Μεγάλες είναι οι βλέψεις μας
ταγοί υποταγμένοι
και η ουσία σταθερή
και κορφολογημένη

Όσα χαΐρια τάξαμε
σε χειμερία νάρκη
τα βούλιαξε όλα ο ιός
τα μούσκεψε το δάκρυ

Τραβάω τις κοτσίδες μου
και είμαι πια αλλόφρων
τι το θελα και το ‘δειξα
πως είμαι εθνικόφρων;

Μπιρμπιλωτό το μάτι μου γυαλίζει όταν κοιτάει
Ζηλεύτε όσο θέλετε
Εμένα αγαπάει..

Αχάριστοι γκιαούρηδες
την Κύπρο δεν ξεχνάω
όπου βρεθώ στον ύπνο μου
αυτή νε συναντάω

Άμα ξαναγκρινιάξετε
ξηλώνω τα γαλόνια
γίναν τα «παντελόνια» μου
μεγάλα σαν μπαλόνια

Έκανα ότι έπρεπε για να διαμορφώσω
την άποψη που ήθελα πως θέλω να σας σώσω
Διαφημίσεις σπόνσορες κορωνοιστορίες
να βγουν στην επιφάνεια όλες οι υστερίες
Είναι απορίας άξιο το πως εξουσιάζεις
όλους τους φιλοχρήματους όταν λεφτά μοιράζεις.
Το χρήμα κάνει εφικτές όλες τις προπαγάνδες
νέους μεσήλικες αστούς με σμόκιν και τιράντες
Έτσι το σέρνουμε εμείς το άρμα εξουσίας
βαστάζοι είστε όλοι εσείς στο όνομα της θυσίας.

΄Οσες κινήσεις έχεις κάνει
εγώ καλούμαι να πληρώσω
δεη, αέριο, βενζίνη
τα λάθη να επανορθώσω

΄Οταν σε ψήφιζα τον «άλλον»
σκοπό να διώξω είχα βάλλει
ανάγκη επιβεβλημένη
για αυτό κανείς μην αμφιβάλλει

Στον σβέρκο μου κατσικομένος
εσύ για μένα αποφασίζεις
άλλος «φιλάει» και άλλος πληρώνει
ραγιά να μάθεις τι ψηφίζεις

Η πλάνη όμορφη σαν ρόδι
μετράει τα σπόρια ένα ένα
και τις απώλειες συγκεντρώνει
να κυνηγήσει τον κανένα

Τώρα γυρνώ σαν υπνοβάτης
και στο κρεβάτι επιστρέφω
τις πόρτες κλείστε να μην φύγω
τον ξυπνημό δεν τον αντέχω

Ελπίδα μόνη η ευχή μου
να ‘ρθει η στιγμή η ευλογημένη
δρόμο να φύγεις να σου δείξω
η τιμωρία περιμένει

Πως έχουνε την ίδια μούρη
τώρα το ξέρω τα γουρούνια
και ότι ο καθένας μας θα γίνει
δρομολογείται απ’ την κούνια