Είναι βαρύ το τίμημα να μένεις πεινασμένος
ζητώντας την δικαίωση, σαν καταδικασμένος
με μια ποινή που επέβαλαν στόματα μπουκωμένα
και το άδικο να σε μετρά σαν αριθμό και σένα

Αχ να ταν να ζωντάνευε ξανά το εικοσιένα
μες στην φωτιά να πέφτανε κορμιά υποταγμένα
τι να μας πουν οι χάρτινοι καρεκλοκολλημένοι
πως ήτανε απ’ την αρχή ως τέλος πουλημένοι;

Οσμή βαριά και αφόρητη μιας σάπιας εξουσίας
που ατιμάζει την ζωή με πράξεις ανομίας
όποιου τα κότσια του μπορούν μάχη να ξεκινήσει
θα δώσει το παράδειγμα και θα μεγαλουργήσει

Κι αυτοί που νοιώθουν δύναμη πως τάχα διαθέτουν
και την εκδίκηση ζητούν με μάτια που δεν βλέπουν
φυγάδες να απογίνουνε και να ξεκληριστούνε
σαν εφιάλτες βραδινοί την μέρα να χαθούνε

Μην πεις πως δεν μ’ αγάπησες ποτέ
πως βρήκες καταφύγιο στην καρδιά μου
όλα τα όχι σου εγώ θα κάνω ναι
θα αποδεχθώ πως είσαι χρόνια μακριά μου

όλα τα αδύνατα τα κάνω δυνατά
σου φτιάχνω ψεύτικο προφίλ στην φαντασία
τα λόγια αγάπης ξεσκονίζω τακτικά
να αποδεχθώ δεν το μπορώ την ουτοπία

χιλιάδες κρίματα την σκέψη μου ρωτούν
ποιο μέλλον θα ‘ χα αν δεν σ’ είχα συναντήσει
κι όλα τα αμίλητα αμέσως απαντούν
πως τα γραμμένα το’ χαν μάλλον συμφωνήσει

Μην είδατε τους μάρτυρες που είναι να καταθέσουν;
Φωνάξτε τους καλόγερους καμπάνες να βαρέσουν..
Τους πλάκωσε το πάπλωμα, τους έπιασε ένας σφάχτης;
Το πλοίο ακυβέρνητο και μόνο ένας ναύτης
που ‘ναι παρατρεχάμενος του μέγα κυβερνήτη
ανασκουμπώνει συνεχώς το δεξιό μανίκι..
Ποτέ ξανά στα χρονικά τέτοια διαδικασία
να κυνηγάνε τους καλούς σαν σε δικτατορία
κλείστε φακέλους, στόματα, δώστε ημερομηνία
γιατί δεν στέκει δυστυχώς αυτή η κατηγορία

Υποστηρικτές δικαίου
Ψεκάσαμε με bygon κι όλες οι κατσαρίδες
τρέχουνε σαν αλλόφρονες, τραβώντας τις κοτσίδες..

Πίσω Φούλη τα καράβια
ξεραθήκαν τα πηγάδια

΄Ολο το σκυλολόι
τραβάει την μάζα σύσσωμη
στου ψεύδους το αγώι
΄Ολοι οι ξυλοπόδαροι
ανάπηροι της σκέψης
μιλούν για την υγεία σου
και κάνουν μεθοδεύσεις
πώς να κοπεί η σύνταξη
με της ζωής το νήμα
μόλις τα συνακόλουθα
θα σ’ έβρουν παραχρήμα..
Δεντρογαλιές αδίστακτες
οχιές της ευτυχίας
δεν έχουν τίποτα να πουν
για θέματα ουσίας

Διώκομαι γιατί:
τους έχουν δασκαλέψει
πως του «Zαλόγγου» τον χορό
κάποιος να τον χορέψει
Και αφού τα κάναν γης μαδιάμ
οι των διαβόλων κάλτσες
ψάχνουνε για «υπαίτιους»
στης γνώσης μας τις στράτες
που την προσφέρουν συνετοί
με γκέμια της αλήθειας
και χρίσμα επιστημονικό
μετάληψη βοήθειας
Μα αυτοί οι δόλιοι χορευτές
και οι οργανοπαίχτες
θαρρούν πως την τιμητική
έχουνε πάντα οι ψεύτες
κι αν κάτσουν στο εδώλιο
όποιον ψηλά κοιτάει
ο ουρανός στην κεφαλή
θα πέσει να τον φάει

Διώκομαι γιατί:
αυτοί έχουνε φυτρώσει
εκεί που η γάτα τον «χρυσό»
τον έχει παραχώσει
ενώ στέλνονται εύσημα
με χέρια και με πόδια
επί ποδός το τάγμα τους
να στήνει τα εμπόδια..

Καλό κατευόδιο διώκτες

Λυγμός που βγαίνει απ’ τα συντρίμμια
καταραμένοι θηρευτές
κρυμμένα ‘μείναν τα λουλούδια
στις γκρεμισμένες τις αυλές

Εκεί η φύση αφορισμένη
κλείνει τα αυτιά, οπλοβοή
στα καταφύγια κλεισμένοι
αποδιωγμένοι οι λαοί

Η ποίηση κλειστά τα μάτια
κρατάει, δεν παίρνει αναπνοή
των αφεντάδων τα παλάτια
είναι πολέμου ιαχή

Δίκαιο δεν ψάχνω, αγνοείται
δεμένα μάτια αντικρυστά
εμπρός εσείς παραταχθείτε
μόλις σημάνει η εκκλησιά..

Θέλετε αντισώματα όμως που να τα βρείτε;
Ζητήστε τα, πληρώστε τα μήπως
και γιατρευτείτε
Τα λόγια μας ξεκάθαρα, εμείς πουλάμε άλλα
κι όλοι πλασμένοι είμαστε για πράγματα μεγάλα
Έχουμε ντίλερ ικανούς με πείρα στις πωλήσεις
άνοιξε τηλεόραση και άκου τις ειδήσεις
Στο χείλος φτάσε του γκρεμού και πήδα
να γλυτώσεις, πουλάμε άμα χρειαστεί κι οικόπεδα με δόσεις
Που να μας πάρει η οργή όλων των ψεκασμένων, εδώ είναι η χώρα αντοχής των εμφολιασμένων
Σαν βγάλει ο ήλιος κέρατα ετούτο θα περάσει
κι όλα να δεις θα ξεχαστούν σαν την φωτιά στα δάση
Εγώ θαρρείτε πως ξεχνώ τις ύβρεις την ασχήμια;
Γι αυτό τα πρόστιμα κρατώ να τα χω σαν ενθύμια
Μα όποιος κρατάει τον λαιμό ψηλά και κορδωμένο, το πορτοφόλι του θρηνεί
το λεηλατημένο

Συναντηθήκαμε γιατί
Το ‘χε η πλάση συμφωνήσει
την σιαμαία την καρδιά
ποτέ κανείς δεν θα χωρίσει

Οι ρίζες τράβηξαν στο φως
αντί στο χώμα να ριζώσουν
και απέτυχαν οι προσευχές
από το τέλος να μας σώσουν

Δυο ταξιδιάρικα πουλιά
που μοιραστήκαν το ταξίδι
το να πετάει προς τον βοριά
το άλλο στον νότο είναι ήδη

Συναντηθήκαμε γιατί
ποτέ κανείς δεν θα τολμήσει
το τάμα που χει υποσχεθεί
στην Παναγιά να μην τηρήσει

Είπε η σκέψη στην καρδιά
εσύ για άλλα είσαι φτιαγμένος
για περισσότερα σπ αυτά
φύγε και γίνε χωρισμένος

Σβήσανε τα βεγγαλικά
αδειάσαν όλα τα ποτήρια
και σταματήσαν οι χοροί
μες της χαράς τα πανηγύρια

Σαν πήρα τον ανήφορο να ‘ρθω να σ’ ανταμώσω
έψαχνα μια εξήγηση να βρω για να σου δώσω
Μα ποιος μπορεί ολόγυμνος την γύμνια του να κρύψει; καμιά αιτία προφανής να τον υποστηρίξει..
Υπάρχουν τα αισθήματα που όποιος τα έχει νοιώσει, ανάγκη δεν θα παραστεί για να επανορθώσει..
(πως ήταν σκύλος φιλικός και όχι μια αρκούδα,
φιλί προσφέροντας συχνά που ήταν του Ιούδα.. )
Υπήρξαν σίγουρα στιγμές που ήθελα να σε σώσω, κι απ’ την φρικτή κατακραυγή του κόσμου να γλυτώσω, μα συγχωρούσα μέσα μου αυτήν μου την ασχήμια μέσα στα τόσα υπαρκτά του έρωτα ενθύμια.
Είπα στο τέλος προσκυνώ Θεό και τις βουλές του, αρκεί εγώ να ‘μαι καλά κι όλες οι πρακτικές μου, ποιος το μπορεί αληθινά να γίνει κάτι άλλο πέρα από αυτό που έγινε και κρύβει στον καβάλο..

Πολλών γενιών ανάθεμα
των βρυκολάκων τάγμα
κόβει τιμόνι δεξιά
μπας και γενεί το θάμα
και βγει από την δράση τους
ένα καλό σημάδι
να ‘ρθει η τύχη μας ξανά
μιας Κυριακής το βράδυ..
Αυτό μάλλον απίθανο
το λέει η ιστορία
ποτέ δεν ημερεύουνε
τα άγρια θηρία
και άμα γενεί από σύγκλιση
πλανητικής πορείας
αυτό θα είναι απότοκο
κάποιας διεργασίας
που ο ύψιστος απεργάστηκε
πάντα για το καλό μας
να πάρει εις τους ουρανούς
τον τύραννο αρχηγό μας..

Κοιτάτε πως κατάντησα να τρέχω σαν κλεφτρόνι
με κυνηγούν οι οδηγοί, το πλήθος με ζυγώνει
γυρεύω μια καταπακτή την κεφαλή να βάλω
με κυριεύει πανικός διόλου δεν τ’ αναβάλω
Οτάβα αφήνω ολοταχώς προτού με κουλαντρίσουν,
και μια κουβέντα βρώμικη στο αυτί να μου σφυρίξουν
ρίψατε το σημείωμα για όταν θα επιστρέψω
αν το επιτρέψουν οι καιροί τους κόπους μου να δρέψω
αχάριστοι τα φορτηγά, πάρτε και στις δουλειές σας
τυμπανισμένες πριν γεννούν οι νηστικές κοιλιές σας
όσοι σταθούνε φρόνιμοι με σύνεσης πορεία
μες της κορώνας θα γραφούν την ένδοξη ιστορία..