Με κρίνεις άδικα μα εγώ σε συγχωρώ
όχι πως έχω μια πελώρια καρδιά
μα έχω μάθει
τον ίδιο δρόμο συνετά να προχωρώ
είτε μαζί σου, είτε μόνη, χωριστά

ένα λουλούδι μαραμένο η ζωή σου
το δα, το μύρισα, αλλά δεν το πετώ
έκανα δρόμο μου την άμορφη ψυχή σου
και το ταξίδι μου στον κόσμο προχωρώ

μην μου πικραίνεσαι και να παρηγορείσαι
που χες εμένα σταθερό συνοδηγό
αφού απόφαση το πήρες να απαρνιέσαι
και αφήνεις πίσω ότι είχες ιερό..