Τι Μεσολόγγι, τι Μαριούπολη

Αυτοί οι παραλληλισμοί με έχουν εξουθενώσει
μία παλάμη να ‘βρισκα σφαλιάρα να σου δώσει
(σαν μοιάζεις με ναρκομανή που ψάχνει για την δόση..)

Δεν με χωρούν τα ρούχα μου, χάνω τα λογικά μου
ένα σκυλί που αλυχτά τις νύχτες τα μυαλά μου
έχουν τα λάθη πρόσημο, μορφή η εξουσία
με σχετική την δύναμη και η αλληγορία

Μόνος σου αν τα σκέφτηκες έχει καεί ο δίσκος
στα κύτταρά σου του μυαλού είναι μικρός ο μίσχος
από το γαϊδουράγκαθο που έχει θαρρώ φυτρώσει
η νέα η θητεία σου ποτέ μην ξημερώσει

έχουν οι γλύκες κίνδυνο ζάχαρο να ανεβάσουν
κι όταν θα έρθει η στιγμή να σε αποδοκιμάσουν
θα ψάχνεις να βρεις οπαδό μόνο στις αγγελίες
(δεν είναι η επανάσταση ωμές θηριωδίες)

Πέφτει η αυλαία σου λοιπόν κοντός ψαλμός θα φτάσει
θα είσαι απ’ του τραίνου μας η χείριστη η στάση
περάσουν κι άλλοι ζηλευτοί του δρόμου λουστραδόροι
που νόμιζαν πως ήτανε της χώρας οι μαστόροι

τους φύλαξε ο κατατρεγμός και η έλλειψη παιδείας
με ανάμεικτα αισθήματα οργής και αηδίας
μα τύφλα να χει ο τυφλός όσο θα διαρκέσεις
θα σου ρθει η λυπητερή της ψήφου το πεσκέσι

χώμα που σκόρπισε παντού τις μνήμες θα σκεπάσει
γιατί κολλάει του λαού το σίδερο στην βράση..
στις εμμονές σου θυμικό θα γίνουν οι πομπές σου
και εσύ θα φύγεις για να βρεις τις άλλες αδελφές σου..

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *