Αναβολές αχρείαστες το θέμα αυτό να κλείσει
πριν στο κεφάλι μήνυση στείλουν και μας βροντήσει
σκουπίδια κάτω απ το χαλί σαν predator μιλάνε
oι γλώσσες τους αν ενωθούν θα πέσουν να μας
φάνε
Στραβούλιακες απονομή ούτε να μας μυρίσει
μόνο μπελάδες και κακό μπορεί να μας ενσκήψει
δεν ξέρουμε και η ακοή είναι εξασθενημένη
περί δικαίου το αίσθημα άλυτο παραμένει
Ακούσατε, ακούσατε το όλον θέμα κλείνει
αν έρθει πονοκέφαλος πάρτε μια ασπιρίνη
Συντάκτης: georgia z
Ο ΄Ερωτας
Πώς να παρέμβω στην καρδιά σου
για να την πείσω να με θέλει
να είμαι του πάθους σου καθρέφτης
να είμαι του τρύγου σου αμπέλι
Γλυκά τα χείλη σου το ξέρω
σαν μέλισσα τα περιμένω
σκύβω με μιας να τα φιλήσω
κι όταν δεν τα χω αρρωσταίνω
Ο έρωτας που χει ξυπνήσει
με έχει και πάλι συγκλονίσει
και σαν πουλί μέσα στο δάσος
ξεκίνησε να τραγουδήσει
Οι αναμνήσεις στην καρδιά μου
έχουνε την υπογραφή σου
κι όλο γυρνώ σαν μετανάστης
που κατοικεί μες το κορμί σου..
Με σιχάθηκα
Πως σε σιχάθηκα εαυτέ μου
εδώ και κάμποσο καιρό
που σαν τον κόκορα τεντώνεις
τον επιλήψιμο λαιμό
Η μάνα σου σε έχει επικρίνει
μα αυτή δεν ήξερε καλά
αλλού η κότα κακαρίζει
αλλού γεννιούνται τα αυγά
τόσα παράσημα που πήρες
με πέντε δάχτυλα ανοιχτά
είναι του έργου σου οι μοίρες
που θα σε κλάψουν στα στερνά
Ιούδα εσένα ο λαός σου
(όλοι μαζί με προσευχή)
στο πυρ το εξώτερο θα στείλει
και εγώ στο λέω, θα είμαι μαζί
Τίποτα δεν σε απαλλάσσει
όλα πληρώνονται εδώ
θα ζωντανέψει ο εφιάλτης
στης τύχης μας το ριζικό
Μισό, μισό
Μοιράσαμε τα ύδατα τα φύκια τις σακούλες
και με τον όμορο λαό είπαμε κουβεντούλες
και πάνω στο τσακίρ κεφιού υπόκλιση θα γίνει
(στα περαιτέρω ύποπτα θα έχω την ευθύνη)
Αφέντη μου χανούμισσα μπροστά σου θα χορέψω
και τις συνομιλίες σου εγώ θα υποκλέψω
μην σε τυλίξουν πονηρές αιθέριες υπάρξεις
και σαν πουλί πετούμενο μακριά μου θα πετάξεις
Τσιμπολογώ τα ψίχουλα αυτά που μου πετάνε
αυτοί που κορακίστικα ξέρουνε να μιλάνε
τα «κατεχόμενα» μηδέν, μηδέν εις το πηλίκον
μοιάζουνε καταπληκτικά με εκδρομές κατ’ οίκον
Που χάσαμε τον μπούσουλα έχω την πλήρη ευθύνη
η χώρα υψικάμινος καίγεται σαν καμίνι
λέω σαν φίδι κολοβό το δέρμα μου να αλλάξω
πάρε με αφέντη πάρε με και πάλι να φωνάξω..
Σπιθαμή προς σπιθαμή
Σπιθαμή προς σπιθαμή που θα σε ψάξω
σαν μια θύελλα αγάπης θα ξεσπάσω
τα σημάδια της αγάπης στο κορμί σου
θα μου πούνε το ποιος ήτανε μαζί σου
΄Εχω τρέλα στο μυαλό που με παιδεύει
που για σένα όλες τις ώρες της ξοδεύει
και όσο ζω σαν τον ζητιάνο απ’ την ματιά σου
με στοιχειώνουν τα παράνομα φιλιά σου
Σαν θα ρθεις σαν το νερό που θα κυλήσει
η αγάπη όλες τις ζήλειες της θα σβήσει
καταφύγιο θα βρω στα δυο σου χέρια
και διάλογο θα ανοίξω με τα αστέρια..
Λάθος κι εσύ
Λάθος κι εσύ μα τι πειράζει
πικρή κουβέντα δεν θα πω
το σ αγαπώ που μου πουλούσες
μονάχα εγώ το εννοώ
Δάκρυ για σένα δεν θα χύσω
είσαι επιπόλαιη καρδιά
το να αγαπάς είναι ευλογία
από κοντά και από μακριά
Να ξέρεις δεν θα την ανοίξεις
την πόρτα που άφησες κλειστή
γιατί ποτέ δεν ζωντανεύουν
όσο κι αν θέλουν οι νεκροί
Αύγουστε
Αύγουστε έφτασες και εσύ
καθ ένας στην σειρά του
για να φυσήξεις στο νησί
να φέρεις την δροσιά του
να φτάσεις στις ακρογιαλιές
μια μέρα μεσημέρι
μες τις βρεγμένες αγκαλιές
το κύμα που θα φέρει
πες όλα τα τραγούδια σου
κάνε τα μαγικά σου
εγώ θα μείνω το παιδί
που περπατάει κοντά στου
θα νοιώσω την ανάσα σου
σαν προσευχή στα χείλη
και στα κλειστά τα μάτια μου
η μέρα θα ανατείλει
θα ‘βρω αλαφροπάτητα
της άμμου τα σημάδια
και εσύ θα διώξεις μακριά
της μοναξιάς τα βράδια
Στην Κάσο στην Κάσο θα πάω να ξεσκάσω
Τα μάζεψα τα σύνεργα
και φεύγω από την Κάσο
να αλλάξω το εσώρουχο
θα πρέπει να προφτάσω
Γίναν τα μίλια δρασκελιές
η φούρια μου μεγάλη
ούτε που θα ξαναφανώ
με όρθιο το κεφάλι
Αφήστε με στην πίκρα μου
την έχασα την θέση
γι αυτό όποιος θέλει ας διαβεί
και ας φοράει και φέσι
Παρέα με τον κολλητό
εμείς θα κολυμπάμε
ποιανού είναι τα πέλαγα
καθόλου δεν ρωτάμε
Τα ‘παμε τα μιλήσαμε
και όποιος τα ψειρίζει
την αφορμή για σύρραξη
μπορεί και να οπλίζει
Απ την απελευθέρωση
έχουν περάσει χρόνια
μακάρι δε η λευτεριά
να διαρκούσε αιώνια..
Υπόκλιση σας κάναμε
στρώσαμε το χαλί σας
και εσείς μας υποδείξατε
την θέση την δική σας
Το μόνο που δεν είπαμε
σφάξε πασά να αγιάσω
κι άμα με επιπλήξουνε;
σας λέω είμαι να σκάσω..
Στα παλιά μην γυρνάς
Στα παλιά μην γυρνάς
τα φιλιά που σκορπάς
ένα, ένα, για αλλού
θα κινήσουν
όποιοι έχουν ψυχή
της ζωής την ορμή
για να φεύγει
μπορεί να νικήσουν
μια σελίδα λευκή
στης χαράς το χαρτί
άλλο χέρι προσμένει
να γράψει
όλα θα ναι αλλιώς
της αγάπης το φως
στο σκοτάδι θα ρθει
να σε ψάξει
Στα παλιά μην γυρνάς
αν μπορείς να αγαπάς
δεν γυρνάς σαν τρελός
στα καμένα
το παλιό το κρασί
σαν στα χείλη σου μπει
σου θυμίζει όσα πήγαν
χαμένα
Γαλάζιο
Μες το γαλάζιο της αφής και των χειλιών σου
νοιώθω βαθιά μου την αρμύρα αυτής της θάλασσας
που στροβιλίζεται στους φάρους τους αυτόφωτους
Τι θα ‘μουν άμα δεν σε συναντούσα
τα βήματα μου αν δεν βρίσκαν τα δικά σου
μικρός ο χρόνος της συνάντησης κι είναι για σένα
Στα διαλείμματα χειμώνα μπαίνει η άνοιξη
και ανθίζουν στο κορμί οι προσδοκίες
Πες μου μια λέξη που για χρόνια δεν την άκουσα
ξανά στις φλέβες λίγο αίμα να κυλήσει
κι όταν τα χρώματα θα βάψουνε την δύση
εγώ μαζί σου θα ‘μαι εδώ να τα κοιτώ
