Δεν ξέρω πώς να συνηθίσω

Αυτά τα μάτια τα γαλάζια
που πλημμυρίζαν από φως
ήτανε του ουρανού σημάδι
πως ήσουνα μοναδικός

Δεν ξέρω πώς να συνηθίσω
την απουσία σου Γιωργή
μοιάζει σαν ψέμα ειπωμένο
από τα χείλη του ληστή

Αυτή που πήρε τη ζωή σου
πρέπει στον τοίχο να στηθεί
κι ο χρόνος πίσω να γυρίσει
πριν φύγεις από την ζωή

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *