Το φυτώριο

Στο χώμα που τις φύτεψαν
βλέπω πως δεν βλασταίνουν
ενώ οι τιμές του ρεύματος
συνέχεια ανεβαίνουν

τα χέρια που μας έκλεψαν
ότι ήταν κεκτημένο
με χειροπέδες να δεθούν
είναι επιβεβλημένο

εγώ μετρώ τα βήματα
της λευτεριάς κομμάτια
ανοίγοντας προοπτικές
σε άλλα μονοπάτια

έχουν γκριζάρει τα μαλλιά
και αυτό που με πεισμώνει
είναι που μαύρισαν κι αυτό
το κάτασπρο το χιόνι

πιάνει το χέρι το χαρτί
και αλήθειες ζωγραφίζει
και γίνεται αμφίβολο
πως και η γη γυρίζει

ένας την λύση θα βρεθεί
να την υλοποιήσει
γιατί εγώ και όχι εσύ
ποτέ δεν θα ρωτήσει

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *