Αγώνας δρόμου

΄Ετσι όπως τρέχει η ζωή
χωρίς να ξέρει που πάει
η μοναξιά και η σιωπή
η μια την άλλη περνάει

Η αγκαλιά ανοιχτή
η πόρτα της κλειδωμένη
χωρίς να ξέρει γιατί
πονάει και περιμένει

Κομμένα έχει φτερά
καρδιά που σ’ αγαπάει
μα κι αν συμβαίνει αυτό
ψηλά μπορεί και πετάει..

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *