Αυτή είναι σύνταξη, τι νομίζατε;

 

Αυξήσαμε την σύνταξη (από 360 κόλλυβα σε 384)  και με χρυσά κουτάλια

θα τρώτε, και θα πέφτουνε στο πάτωμα τα σάλια,

σας το είχαμε υποσχεθεί, πως δεν θα τους περάσει

όσων αντιπαλεύουνε την  αλλαγή στην πράξη..

΄Αντε και εις ανώτερα, φτύστε μη βασκαθούμε

και πάρτε το απόφαση, ότι δεν θα χαθούμε..

Θα συντηρούμε πτώματα, (ραγιάδες) , ρίχνοντας  λίγο αλάτι

και στους μεγάλους αρχηγούς (Γερμανούς) θα κλείνουμε το μάτι..

Πειράματα νομίζαμε, μόνο για τα ποντίκια

πως ήτανε επιτρεπτό, μα μας  χρωστάτε νοίκια,

πρέπει να ξεπληρώσετε, σεις οι συνταξιούχοι,

οικόπεδο η πατρίδα σας, και εμείς οικοπεδούχοι..

Σκληρή διαπραγμάτευση, κάναμε .. ήταν ντούρα

μετά,  για διασκέδαση την μακριά γαϊδούρα,

παίξαμε, μία ατμόσφαιρα πολύ πολιτισμένη,

και η σύνταξη εφάμιλλη, κατακρεουργημένη..

Νομίζαμε συνέπειες πως θα είχαμε μεγάλες,

με καταιγίδες έντονες και με χοντρές ψιχάλες,

χαμπάρι όμως τίποτα, και στου κωφού την πόρτα,

έχουμε το ελεύθερο να αλλάξουμε τα φώτα..

Να μην ακούσουμε καμιά, κουβέντα για προγόνους,

ούτε ένα μισόλογο για  νόθους απογόνους,

η Βουλγαρία πρόβατα, για σας ως Ελβετία,

θα μοιάζει, εμπρός δουλεύετε, τέρμα η ραθυμία..

 

 

 

 

Τι άλλο πια να κάνουμε

 

Τι άλλο πια να κάνουμε ραγιά για να ξυπνήσεις;

΄Οσες και αν φας κατραπακιές, τόσες θα συνηθίσεις..

Είσαι ευπροσάρμοστος πολύ, το όχι δεν το γνωρίζεις

και από αυτοπεποίθηση, ούτε να το ψελλίζεις..

Μας όρισαν γιδοβοσκούς, αυτή είναι η δουλειά μας..

Συνέχεια να αυξάνουμε τα αμπελοχώραφά μας..

Και εσύ που δεύτερο βρακί στον απαυτό δεν έχεις

είναι δικό σου πρόβλημα, που νόμιμα κατέχεις..

Φωνές βοώντος γίνονται για αντίσταση, οι εκκλήσεις..

Εσύ το χώμα που πατούν θα σκύψεις να φιλήσεις..

Γιατί έχεις μια εξάρτηση στην  ληστοσυμμορία

νομίζεις με την ανοχή θα βρεις περιουσία..

Αν δεν ζητήσεις τίποτα καημένε δεν θα πάρεις..

Θα φύγει ο ένας ο μπεμπές θα ρθει ο κανακάρης

και κάθε υποκατάστατο προδότη για να πιάσει

η νέα η επήρεια φαρμάκου που θα φτάσει..

Είσαι άξιος της τύχης σου και όπως θα σε πατάνε,

σκέψου τα λόγια μου αυτά, έστω και αν σε πονάνε..

 

“Ανταλλαγές προϊόντων”

΄Ελληνες άστεγοι προς εποικιστές:

Σας δίνουμε παγκάκια, μας δίνετε hot spot;

 

Οι έχοντες δυσανεξία στο μαύρο χιούμορ και

στους πολιτικούς, να μην προβούν σε ανάγνωση

των κάτωθι..

 

1ος ΄Ελληνας άστεγος: Χώρο δεν έχω να ξυστώ,

τα νύχια μου να κόψω, λέω να κάνω προσευχή,

και αν είναι η τύχη μου καλή, όταν ξυπνήσω το πρωί,

σαν πρόσφυγας να νοιώσω…

 

2ος ΄Ελληνας άστεγος: Μήπως σαπούνι και νερό σας βρίσκεται

καθόλου; Αλλιώς να ρίξω μια βουτιά απ’ τη μεριά του μόλου..

 

3ος ΄Ελληνας άστεγος: λες wi fi.. να ζητώ, ή θα με βρίσουν όλοι;

Μονάχα εις τους έποικους, όπισθεν.. είναι οι κώλοι;

 

1ος έποικος: Χταπόδι μες τα μούτρα σου κοντέ με την γραβάτα.

Φτιάξε κάτι καλύτερο μην σου έρθει η πατάτα. Μόλις θα δω μες

το pc το αραβικό κανάλι, όλοι θα σου τα ρίξουμε τα φάσκελα

και πάλι, έχεις το πιο ανόητο πολιτικό κεφάλι..

 

2ος έποικος: Φέρτε γιατρούς και φάρμακα, και σπίτια νοικιασμένα,

Διαταγές δεν λάβατε; φιρμάνια ένα ένα; πως σαν τα μάτια σας τα δυο

όλους θα μας κοιτάτε, κι αν έχετε ερωτήματα «αυτούς»  θε να ρωτάτε..

 

3ος έποικος: Πολλές «πατρίδες» γύρισα, μα σαν αυτή καμία,

Που τέτοια περιποίηση, που τέτοια προστασία, να έρχονται οι «κιτρινιάρηδες»

και με τα πιστολάκια να μας στεγνώνουν τις σκηνές, να γράφουν σχολιάκια,

και ούτε κουβέντα για εσάς, τα μαύρα σας τα χάλια, ούτε σουσάμι σε άστεγο

ούτε πέντε στραγάλια..

 

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Βραβεία εξαθλίωσης Ελλήνων «αιχμαλώτων», μες το κοτέτσι δίνονται και χαμηλών των φώτων, ώστε οι φάτσες των δοτών στο σκότος  να αιωρούνται, και οι «ρημαγμένοι» ήσυχα σαν κότες να κοιμούνται..

 

 

 

Οι μασκαρεμένοι

 

Το άρμα των συντάξεων

θα πάρει το βραβείο..

Ο βασιλιά καρνάβαλος

Αλέξης με λοφίο..

Περνούν οι κόκκινες γραμμές

και οι διαπραγματεύσεις

ντυμένοι όλοι με στολές

και γιορτινές διαθέσεις..

Γύρω τα πρόβατα κοιτούν

σαν αποχαυνωμένα..

Μονάχα μπε και όλα τους

για το μαντρί σταλμένα..

΄Ησυχη η ατμόσφαιρα

και η γιορτή κυλάει..

Αν φτάνει το «επίδομα»

κανένα δεν ρωτάει..

΄Ολοι μαζί γιορτάζουμε

την εθνική γιορτή τους..

Τιμούμε την παράδοση

και την «πολιτική τους»..

Σε μας κουδούνια κρέμασαν

αντί στον εαυτό τους

αφού ανενόχλητοι γυρνούν

ουδέν κακόν δικό τους.

Αν βγάλει ο ήλιος κέρατα

η τύχη σου θα αλλάξει

και εσύ θα δεις μνημόνιο

το τι θα πει στην πράξη.

Εύλογο το ερώτημα

που σύντομα θα θέσουν

γιατί από σένα τυχερέ

έχουν μαλλί να γνέσουν..

 

«Τι τις θέλουν τις συντάξεις

τα συσσίτια επαρκούν

2 χρόνια απομένουν

στα 300 να αφιχθούν»

 

 

Τα χαρτόκουτα

 

Κοιμάσαι σε χαρτόκουτα ΄Ελληνα αδελφέ μου,

και εγώ σε καφετέρια τον πίνω τον καφέ μου,

γιατί η κρίση τελικά τα πράγματα ζυγίζει,

φαίνεται ο «αχαΐρευτος» και εκείνος που αξίζει..

Έτσι μου λένε οι αρχηγοί και εγώ σε συμπονάω

και απ’ της γιαγιάς την σύνταξη ένα καφέ κερνάω,

τον πρόσφυγα, που κάθεται πάνω στην Ειδωμένη,

και ένα Chipita κρουασάν, ολόφρεσκο προσμένει..

Μωσαϊκό δες γίναμε και όλοι μας κοιτάνε..

Οι «Ευρωπαίοι εταίροι μας» το δάκτυλο κουνάνε..

Χωματερές για πτώματα Ελλήνων ετοιμάζουν,

και όσες αξιοπρέπειες υπάρχουν.. ατιμάζουν..

Θα μείνει άραγε κανείς το όνειρο να ζήσει;

Ο τελευταίος που θα βγει, την πόρτα ας μας κλείσει..

Εν αναμονή του τέλους

 

Ποια είναι η κατεύθυνση του βέλους των τυράννων

μπορείς καλά να φανταστείς, εν μέσω των βασάνων,

που έχεις της επιβίωσης (λόγω των μνημονίων)

που σου έφερε και εκτέλεσε η μάζα των θηρίων…

Παρ’ όλα αυτά σε ύπνωση ακόμα παραμένεις,

και τα κομμάτια σου σαρκός σε κόμπους όλα δένεις..

Την τελετή που σου έταξαν θανάτου, θα την λάβεις,

αφού πρωτίστως οι δοτοί, ζητούν να «μεταλάβεις»..

Τις αμαρτίες που έκανες όλες να αποσύρεις..

(Τα χρόνια που τους ψήφιζες) και ήσυχος να γύρεις..

Δεν τους ακούς που συζητούν τους τρόπους του θανάτου,

για χρόνια τους σχεδίαζαν, σχεδόν πάππου προς πάππου,

και γίναν οι εκτελεστές, ψυχόπονοι σωτήρες,

με ολόλευκη συνείδηση και καθαρές τις χείρες..

Σχέδιο επιτελικό, εξόντωσης Ελλήνων

από ανάπηρα μυαλά σιχαμερών κηφήνων,

που θα έπρεπε να βρίσκονται αν όχι πεθαμένοι,

μες σε μπουντρούμια σκοτεινά και αλυσοδεμένοι,

πριν εξοντώσουν  όλους μας, καθέναν στη σειρά του,

και ύστερα αυτό το σύστημα με την αναφορά του,

θε να εκδόσει επιμελώς  ως «τοποθετημένο»

την τελική βεβαίωση στον «δολοφονημένο»,

πως πέθανε μονάχος του και δίχως χρήση βίας

και όχι με υπευθυνότητα «ιδιοφυούς μαφίας»..

Είδα στον ύπνο μου

 

Είδα στον ύπνο μου χρυσό πως έκρυβα στο στρώμα

και κάθε αρχιδοσίλογο πως έθαβα στο χώμα..

Χρήματα πως περίσσευαν σαν άνθρωπος να ζήσω,

και οι Γερμανοί μου ζήταγαν να τους χειραγωγήσω..

Σκαμπίλια ότι έριχνα  στα μάγουλα του Αλέξη..

Έσκιζα τα μνημόνια, και η μέρα είχε φέξει..

Πως έδιωξα με τις κλωτσιές παχύδερμα τομάρια,

που έπαθαν κατάκλιση σε αφράτα μαξιλάρια,

στους θώκους τους υπουργικούς, μέσα στην άνεσή τους

και απ’ τις κατάρες μου έχασαν,  όλη την «δύναμή» τους..

Τους άστεγους τους ΄Ελληνες συνέδραμα δεόντως

και έδωσα στους αλλοεθνείς, δρόμο δευτερευόντως..

Τα «τσίρκουλα» από τη βουλή φώναξα να βοηθήσουν

όσους από τους πρόσφυγες θέλουν να κατουρήσουν,

μαζί με τις γυναίκες τους να πάνε να ξαπλώσουν,

και ότι πρόσθετο, αρκεί, λίγο να χαλαρώσουν..

(για το καλό του είδους τους, ίσως να ζευγαρώσουν)..

Ξύπνησα και ταράχτηκα, φτου σου πραγματικότης

Ζει και συνουσιάζεται ο κάθε «εις» προδότης

και ακόμη η «εκδίκησις»  δεν ήρθε να του πάρει

την «κεφαλήν» απ’ το λαιμό, και το χοντρό τομάρι;

 

 

 

Οι υποτελείς και οι ανυπότακτοι

 

Στις προσταγές τους θα ενδώσω

μονάχα αν χάσω το μυαλό μου

΄Εχω γερές τις αντιστάσεις

και ισχυρό το ηθικό μου

Αν δούλο τώρα με νομίζουν

και στην ανέχεια με βυθίζουν

ένα μονάχα καταφέρνουν

τα πόδια τους να ροκανίζουν

Με μαστιγώνουν όσο λείπω

μα κατά βάθος με φοβούνται

Το τι μπορώ να καταφέρω

θα μείνουν για να το θυμούνται;

Τον θάνατο δεν τον φοβάμαι

σε μια ζωή ατιμασμένη

θα μείνουν και θα θριαμβεύσουν

μονάχα οι πεφωτισμένοι

που θα γυρίσουν για να μείνουν

και στον αγώνα μας ταγμένοι..

 

Μουζά λισες

 

Λύστε το δημογραφικό με τις επιμειξίες

και σταματήστε να είσαστε ΄Ελληνες ταραξίες..

Κάντε μια διασταύρωση και ότι σας προκύψει,

η «αριστερή» κυβέρνηση μπορεί να σας στηρίξει..

Αφήστε τους εγωισμούς και τις υπεροψίες,

τα περί εθνικότητος και άλλες αηδίες..

Υποχρεώσεις έχουμε που πρέπει να τηρούμε..

Χαρτιά όμως δεν ανοίγουμε, πέστε μας να τα δούμε..

΄Οσο καινούριες φτιάχνουμε θέσεις «φιλοξενίας»

θα παίρνετε τα χάπια σας ως είδος θεραπείας..

Σιτίζουν καθημερινά οι ένοπλες δυνάμεις..

Δίνουν κουβέρτες και σκηνές δια χειρός «Βαράγκης»..

Να κάνετε όμως προσευχή, σεισμός να μην προκύψει

γιατί θα πέσει πανικός και θα έρθει μαύρη θλίψη,

στα δέντρα θα ανέβετε και τσίτες θα γενείτε,

κι ούτε κουβέρτα θα βρεθεί ζεστή να σκεπαστείτε..

Είναι μεγάλες οι στιγμές που ζούμε να σκεφτείτε..

Από τα κλειστά τα σύνορα μόνο εσείς θα βγείτε,

αλλιώς ρουφήξτε ένα αυγό και ενσωματωθείτε..

Πλήρως είναι ελεγχόμενη η «κρίση» όπως θα δείτε..

Κατανοήστε το λοιπόν αλλιώς ξεκουμπιστείτε..

Εδώ είναι το φυτώριο που άλλη φυλή θα βγάλει,

καθημερνώς εξήγηση δίνουν οι παπαγάλοι,

που βγαίνουν στα κανάλια σας και σας χτυπούν την πλάτη

και εκ παραλλήλου εις ημάς,  μας κλείνουνε το μάτι..

Μουζά λισες τον έρωτα, ΄Ελληνα αντιρρησία

και μοιάζεις (μου επιτρέπετε;) με υστερική κυρία..

Συνέχεια παράπονα σαν χήρα στο κρεβάτι..

Να μην κρατάτε πρόβατα στους «αρχηγούς» γινάτι..

΄Αξιοι

 

΄Ολοι οι άξιοι εδώ είναι συγκεντρωμένοι..

Η αηδία φούσκωσε μοιάζει σαν γκαστρωμένη

και θέλει τώρα τοκετό, λεπτό δεν περιμένει,

έστω και μια καισαρική..να λυτρωθεί η καυμένη..

Λυσσομανούν οι μαστροποί, χρήματα δεν μετράνε..

Έχουνε πέσει οι δουλειές, κατά διαόλου πάνε,

΄Ολη την μέρα φούσκωμα και πρήξιμο οι ειδήσεις

και ο γάιδαρος για σκάσιμο, μόλις θα τον κλωτσήσεις..

(Κλάψε για κανα πρόσφυγα, μπορείς να τον κρατήσεις;)

΄Ολα τα είχε η Μαριωρή ο φερετζές της λείπει..

Η υπομονή μου τέλειωσε πάει, με εγκαταλείπει..

Τώρα θα ανοίξουν οι ασκοί του Αιόλου, θα φυσήξει,

και η καινούρια η φουρνιά θα μπει και θα μας πνίξει..

Ο σπόρος υποτακτικών, στο χώμα μας φυτρώνει

Είναι το χώμα καρπερό, ηλιόλουστο το αλώνι

Φιλέτο που θα μοιραστεί, ποιος να πρωτο προλάβει..

Έχουν πλακώσει, σφάζονται, όλοι οι εργολάβοι..

Όμως εμείς το τάξαμε, στην Δωροθέα όλο..

Σίγουροι όλοι να είσαστε, ποτέ εν αμφιβόλω…