Αν ξανακόψετε Ναζί από την σύνταξή μου

Αν ξανακόψετε Ναζί από την σύνταξή μου

ένα καλάσνικοφ βαρύ θα πιάσει το δεξί μου

και όλες τις αμαρτίες σας θα τις εξαφανίσω

αφού πρωτίστως ξαπλωτούς στα μούτρα θα σας φτύσω

Δεν θα με εξοντώσετε της τρόικας ρουφιάνοι

που από άθεοι όλοι σας γίνατε μουσουλμάνοι

και γέμισε από τζαμιά ετούτη η πατρίδα

ενώ η ζωή μας έγινε του φονικού παγίδα

Πως δεν σας πρέπει η ύπαρξη αυτό είναι δεδομένο

Για αυτό και θα καταργηθεί σαν να ναι κεκτημένο,

Ίδιο με αυτά που κλέψατε τόσες δεκαετίες..

Ανήθικες, ανώμαλες και άθλιες συμμορίες..

Τέρμα τα φραγκοδίφραγκα που χαμε για να ζούμε

ο βασικός σας ο σκοπός είναι να αφανιστούμε,

στην εποχή του εποικισμού, τα αφεντικά να είστε,

σας έγινε αυτοσκοπός, άλλο μην προσποιείστε..

Ανεκδιήγητοι δοτοί άλλο  δεν σας αντέχω

Όλη την πληροφόρηση για το ποιόν σας έχω,

μες του μυαλού μου τον σκληρό που ουδέποτε θα σβήσει..

Καμιά κουφάλα παστρικιά νεκρό δεν θα μ’ αφήσει..

Καλλιέργεια καλάσνικοφ

Έψαξα τρόπους για να βρω στον τόπο αυτό να ζήσω

Δεύτερης μοίρας κάτοικος, θα το ομολογήσω..

(΄Ερχονται οι λαθροέποικοι πρώτη κατηγορία

μετά εγώ, αν εν ζωή, θα μείνω στην πορεία..)

Θα σπείρω ένα καλάσνικοφ, να δω αν θα φυτρώσει,

και απ’ τους καρπούς του που θα βγουν, το αύριο αν  θα δώσει,

σε μένα που ξεψύχησα, φιλοδοξώ και σε άλλους,

το έναυσμα για αντίσταση, στους κλέφτες τους μεγάλους..

Τη γνώμη σας θα ήθελα, είναι προχωρημένη,

η ιδέα αυτή που σκέφτηκα, ή στο σκληρό καμένη,

είμαι, και η κατάληξη εις το φρενοκομείο,

θα είναι με ηλεκτροσόκ στο άδειο μου κρανίο;

Τι ηρεμία είναι αυτή, όλους που σας κρατάει

και στην παράνοια αυτή κανείς δεν αντιδράει;

Αποδεχτήκατε όλοι σας την μοίρα και τραβάτε

στον δρόμο που σας χάραξαν, και δίπλα δεν κοιτάτε;

Τα σπίτια που θα χάσουμε οι έποικοι θα πάρουν

νοικοκυραίοι αντί για μας, βόλτες θα σουλατσάρουν

θα τρώνε, θα επικοινωνούν, ίσως και στο κρεβάτι,

που κάποτε κοιμόμαστε, θα πέφτουν για ραχάτι..

Δώστε τους και τα όνειρα που κάποτε σας ζούσαν

είναι νεκρά όπως και εσείς και χώρο σας κρατούσαν..

Ρατσισμός εις βάρος των Ελλήνων

Μην φέρεσαι ρατσιστικά στον ΄Ελληνα, προδότη!

Δίνεις μερίδες φαγητό σε ξένους, μολονότι

είναι οι δικοί μας άστεγοι και αποστεωμένοι

και από ελπίδα έρημοι, στο στόχαστρο βαλμένοι..

Τη χώρα αυτή που ρήμαξες προδότη συλλογίσου

άλλοι την ελευθέρωσαν, για να χεις την βολή σου,

εσύ, που έγινες μίασμα και πλαστογραφημένος,

πλασάρεσαι πολιτικός και ηθικής ταγμένος..

Οι νίκες των προγόνων μας δεν ήρθανε για σένα!

Στους ΄Ελληνες χαρίστηκαν, και το εικοσιένα

στο στόμα σου εσύ ποτέ μην τύχει και το πιάσεις

γιατί θα μείνεις άλαλος, τη γλώσσα σου θα χάσεις..

Οι δάφνες δεν σου ανήκουνε, απ’ το κακό φυλάξου,

πριν η οργή μας ξεχυθεί και από τη χώρα χάσου..

Αυτή είναι σύνταξη, τι νομίζατε;

Αυξήσαμε την σύνταξη (από 360 κόλλυβα σε 384)  και με χρυσά κουτάλια

θα τρώτε, και θα πέφτουνε στο πάτωμα τα σάλια,

σας το είχαμε υποσχεθεί, πως δεν θα τους περάσει

όσων αντιπαλεύουνε την  αλλαγή στην πράξη..

΄Αντε και εις ανώτερα, φτύστε μη βασκαθούμε

και πάρτε το απόφαση, ότι δεν θα χαθούμε..

Θα συντηρούμε πτώματα, (ραγιάδες) , ρίχνοντας  λίγο αλάτι

και στους μεγάλους αρχηγούς (Γερμανούς) θα κλείνουμε το μάτι..

Πειράματα νομίζαμε, μόνο για τα ποντίκια

πως ήτανε επιτρεπτό, μα μας  χρωστάτε νοίκια,

πρέπει να ξεπληρώσετε, σεις οι συνταξιούχοι,

οικόπεδο η πατρίδα σας, και εμείς οικοπεδούχοι..

Σκληρή διαπραγμάτευση, κάναμε .. ήταν ντούρα

μετά,  για διασκέδαση την μακριά γαϊδούρα,

παίξαμε, μία ατμόσφαιρα πολύ πολιτισμένη,

και η σύνταξη εφάμιλλη, κατακρεουργημένη..

Νομίζαμε συνέπειες πως θα είχαμε μεγάλες,

με καταιγίδες έντονες και με χοντρές ψιχάλες,

χαμπάρι όμως τίποτα, και στου κωφού την πόρτα,

έχουμε το ελεύθερο να αλλάξουμε τα φώτα..

Να μην ακούσουμε καμιά, κουβέντα για προγόνους,

ούτε ένα μισόλογο για  νόθους απογόνους,

η Βουλγαρία πρόβατα, για σας ως Ελβετία,

θα μοιάζει, εμπρός δουλεύετε, τέρμα η ραθυμία..

Τι άλλο πια να κάνουμε

Τι άλλο πια να κάνουμε ραγιά για να ξυπνήσεις;

΄Οσες και αν φας κατραπακιές, τόσες θα συνηθίσεις..

Είσαι ευπροσάρμοστος πολύ, το όχι δεν το γνωρίζεις

και από αυτοπεποίθηση, ούτε να το ψελλίζεις..

Μας όρισαν γιδοβοσκούς, αυτή είναι η δουλειά μας..

Συνέχεια να αυξάνουμε τα αμπελοχώραφά μας..

Και εσύ που δεύτερο βρακί στον απαυτό δεν έχεις

είναι δικό σου πρόβλημα, που νόμιμα κατέχεις..

Φωνές βοώντος γίνονται για αντίσταση, οι εκκλήσεις..

Εσύ το χώμα που πατούν θα σκύψεις να φιλήσεις..

Γιατί έχεις μια εξάρτηση στην  ληστοσυμμορία

νομίζεις με την ανοχή θα βρεις περιουσία..

Αν δεν ζητήσεις τίποτα καημένε δεν θα πάρεις..

Θα φύγει ο ένας ο μπεμπές θα ρθει ο κανακάρης

και κάθε υποκατάστατο προδότη για να πιάσει

η νέα η επήρεια φαρμάκου που θα φτάσει..

Είσαι άξιος της τύχης σου και όπως θα σε πατάνε,

σκέψου τα λόγια μου αυτά, έστω και αν σε πονάνε..

“Ανταλλαγές προϊόντων”

΄Ελληνες άστεγοι προς εποικιστές:

Σας δίνουμε παγκάκια, μας δίνετε hot spot;

Οι έχοντες δυσανεξία στο μαύρο χιούμορ και

στους πολιτικούς, να μην προβούν σε ανάγνωση

των κάτωθι..

1^ος ΄Ελληνας άστεγος: Χώρο δεν έχω να ξυστώ,

τα νύχια μου να κόψω, λέω να κάνω προσευχή,

και αν είναι η τύχη μου καλή, όταν ξυπνήσω το πρωί,

σαν πρόσφυγας να νοιώσω…

2^ος ΄Ελληνας άστεγος: Μήπως σαπούνι και νερό σας βρίσκεται

καθόλου; Αλλιώς να ρίξω μια βουτιά απ’ τη μεριά του μόλου..

3^ος ΄Ελληνας άστεγος: λες wi fi.. να ζητώ, ή θα με βρίσουν όλοι;

Μονάχα εις τους έποικους, όπισθεν.. είναι οι κώλοι;

1^ος έποικος: Χταπόδι μες τα μούτρα σου κοντέ με την γραβάτα.

Φτιάξε κάτι καλύτερο μην σου έρθει η πατάτα. Μόλις θα δω μες

το pc το αραβικό κανάλι, όλοι θα σου τα ρίξουμε τα φάσκελα

και πάλι, έχεις το πιο ανόητο πολιτικό κεφάλι..

2^ος έποικος: Φέρτε γιατρούς και φάρμακα, και σπίτια νοικιασμένα,

Διαταγές δεν λάβατε; φιρμάνια ένα ένα; πως σαν τα μάτια σας τα δυο

όλους θα μας κοιτάτε, κι αν έχετε ερωτήματα «αυτούς»  θε να ρωτάτε..

3^ος έποικος: Πολλές «πατρίδες» γύρισα, μα σαν αυτή καμία,

Που τέτοια περιποίηση, που τέτοια προστασία, να έρχονται οι «κιτρινιάρηδες»

και με τα πιστολάκια να μας στεγνώνουν τις σκηνές, να γράφουν σχολιάκια,

και ούτε κουβέντα για εσάς, τα μαύρα σας τα χάλια, ούτε σουσάμι σε άστεγο

ούτε πέντε στραγάλια..

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Βραβεία εξαθλίωσης Ελλήνων «αιχμαλώτων», μες το κοτέτσι δίνονται και χαμηλών των φώτων, ώστε οι φάτσες των δοτών στο σκότος  να αιωρούνται, και οι «ρημαγμένοι» ήσυχα σαν κότες να κοιμούνται..

Οι μασκαρεμένοι

Το άρμα των συντάξεων

θα πάρει το βραβείο..

Ο βασιλιά καρνάβαλος

Αλέξης με λοφίο..

Περνούν οι κόκκινες γραμμές

και οι διαπραγματεύσεις

ντυμένοι όλοι με στολές

και γιορτινές διαθέσεις..

Γύρω τα πρόβατα κοιτούν

σαν αποχαυνωμένα..

Μονάχα μπε και όλα τους

για το μαντρί σταλμένα..

΄Ησυχη η ατμόσφαιρα

και η γιορτή κυλάει..

Αν φτάνει το «επίδομα»

κανένα δεν ρωτάει..

΄Ολοι μαζί γιορτάζουμε

την εθνική γιορτή τους..

Τιμούμε την παράδοση

και την «πολιτική τους»..

Σε μας κουδούνια κρέμασαν

αντί στον εαυτό τους

αφού ανενόχλητοι γυρνούν

ουδέν κακόν δικό τους.

Αν βγάλει ο ήλιος κέρατα

η τύχη σου θα αλλάξει

και εσύ θα δεις μνημόνιο

το τι θα πει στην πράξη.

Εύλογο το ερώτημα

που σύντομα θα θέσουν

γιατί από σένα τυχερέ

έχουν μαλλί να γνέσουν..

«Τι τις θέλουν τις συντάξεις

τα συσσίτια επαρκούν

2 χρόνια απομένουν

στα 300 να αφιχθούν»

Τα χαρτόκουτα

Κοιμάσαι σε χαρτόκουτα ΄Ελληνα αδελφέ μου,

και εγώ σε καφετέρια τον πίνω τον καφέ μου,

γιατί η κρίση τελικά τα πράγματα ζυγίζει,

φαίνεται ο «αχαΐρευτος» και εκείνος που αξίζει..

Έτσι μου λένε οι αρχηγοί και εγώ σε συμπονάω

και απ’ της γιαγιάς την σύνταξη ένα καφέ κερνάω,

τον πρόσφυγα, που κάθεται πάνω στην Ειδωμένη,

και ένα Chipita κρουασάν, ολόφρεσκο προσμένει..

Μωσαϊκό δες γίναμε και όλοι μας κοιτάνε..

Οι «Ευρωπαίοι εταίροι μας» το δάκτυλο κουνάνε..

Χωματερές για πτώματα Ελλήνων ετοιμάζουν,

και όσες αξιοπρέπειες υπάρχουν.. ατιμάζουν..

Θα μείνει άραγε κανείς το όνειρο να ζήσει;

Ο τελευταίος που θα βγει, την πόρτα ας μας κλείσει..

Εν αναμονή του τέλους

Ποια είναι η κατεύθυνση του βέλους των τυράννων

μπορείς καλά να φανταστείς, εν μέσω των βασάνων,

που έχεις της επιβίωσης (λόγω των μνημονίων)

που σου έφερε και εκτέλεσε η μάζα των θηρίων…

Παρ’ όλα αυτά σε ύπνωση ακόμα παραμένεις,

και τα κομμάτια σου σαρκός σε κόμπους όλα δένεις..

Την τελετή που σου έταξαν θανάτου, θα την λάβεις,

αφού πρωτίστως οι δοτοί, ζητούν να «μεταλάβεις»..

Τις αμαρτίες που έκανες όλες να αποσύρεις..

(Τα χρόνια που τους ψήφιζες) και ήσυχος να γύρεις..

Δεν τους ακούς που συζητούν τους τρόπους του θανάτου,

για χρόνια τους σχεδίαζαν, σχεδόν πάππου προς πάππου,

και γίναν οι εκτελεστές, ψυχόπονοι σωτήρες,

με ολόλευκη συνείδηση και καθαρές τις χείρες..

Σχέδιο επιτελικό, εξόντωσης Ελλήνων

από ανάπηρα μυαλά σιχαμερών κηφήνων,

που θα έπρεπε να βρίσκονται αν όχι πεθαμένοι,

μες σε μπουντρούμια σκοτεινά και αλυσοδεμένοι,

πριν εξοντώσουν  όλους μας, καθέναν στη σειρά του,

και ύστερα αυτό το σύστημα με την αναφορά του,

θε να εκδόσει επιμελώς  ως «τοποθετημένο»

την τελική βεβαίωση στον «δολοφονημένο»,

πως πέθανε μονάχος του και δίχως χρήση βίας

και όχι με υπευθυνότητα «ιδιοφυούς μαφίας»..

Είδα στον ύπνο μου

Είδα στον ύπνο μου χρυσό πως έκρυβα στο στρώμα

και κάθε αρχιδοσίλογο πως έθαβα στο χώμα..

Χρήματα πως περίσσευαν σαν άνθρωπος να ζήσω,

και οι Γερμανοί μου ζήταγαν να τους χειραγωγήσω..

Σκαμπίλια ότι έριχνα  στα μάγουλα του Αλέξη..

Έσκιζα τα μνημόνια, και η μέρα είχε φέξει..

Πως έδιωξα με τις κλωτσιές παχύδερμα τομάρια,

που έπαθαν κατάκλιση σε αφράτα μαξιλάρια,

στους θώκους τους υπουργικούς, μέσα στην άνεσή τους

και απ’ τις κατάρες μου έχασαν,  όλη την «δύναμή» τους..

Τους άστεγους τους ΄Ελληνες συνέδραμα δεόντως

και έδωσα στους αλλοεθνείς, δρόμο δευτερευόντως..

Τα «τσίρκουλα» από τη βουλή φώναξα να βοηθήσουν

όσους από τους πρόσφυγες θέλουν να κατουρήσουν,

μαζί με τις γυναίκες τους να πάνε να ξαπλώσουν,

και ότι πρόσθετο, αρκεί, λίγο να χαλαρώσουν..

(για το καλό του είδους τους, ίσως να ζευγαρώσουν)..

Ξύπνησα και ταράχτηκα, φτου σου πραγματικότης

Ζει και συνουσιάζεται ο κάθε «εις» προδότης

και ακόμη η «εκδίκησις»  δεν ήρθε να του πάρει

την «κεφαλήν» απ’ το λαιμό, και το χοντρό τομάρι;