Το μήνυμα θα αυτοκαταστραφεί σε 5 λεπτά

 

Σκοποβολή δεν έμαθα κι ας το θελα από χρόνια

μακριά το σκοπευτήριο, και απέκτησα εγγόνια..

Το ποθημένο μέσα μου μέρα με την ημέρα

με σφίγγει με καταπονεί και ας το κάνω πέρα..

Το κόστος είναι ακριβό η σύνταξη (επίδομα ταφής) δεν φτάνει

Έχω στο στήθος μια πληγή, που ο Αλέξης θα την γιάνει

με αυτή την απομείωση της σύνταξης που πνέει

τα λοίσθια και τον ωθεί τους μύθους του να λέει..

Πολύ πριν απ’ την πίστωση έρχεται η αφραγκία..

Γιατί έχουμε κυβέρνηση με ισχυρά ινία..

Και μόλις η ανάπτυξη φανεί θα την αρπάξει,

απ’ τον λαιμό, και ύστερα, στο πόδι θα την σφάξει…

Μήπως κανείς διέξοδο θα βρει για να προτείνει;

Σκυτάλη η απόφαση. ένας στον άλλον δίνει,

την ώρα του ξεσηκωμού, που σε βρασμό θα φτάσει

η χύτρα της εξέγερσης, και τους δοτούς θα κάψει..

 

Τρεις το λάδι

 

Τρεις το λάδι τρεις το ξύδι και εκατό «Ο ΕΝΦΙΑΣ..»

Κλέψανε τους οβολούς μας και τα ρέστα της γριάς

που είχε απ’ την «σύνταξή» της για να πάει στο γιατρό

Τίποτα δεν θα γλυτώσει, νωτιαίο μυελό,

θα ρουφήξουν οι «λεβέντες» μέχρι πτώσης τελικής..

Χρυσοδάχτυλοι της τσέπης, παλικάρια της φακής..

Είπα λέξη να μη βγάλω, γιατί νόημα δεν έχει,

Σε λαό μέσα στον πάγο, ο απόψυξη προέχει..

Όμως τρέχουνε οι λέξεις, σαν δρομέας προς το τέρμα,

και κλωτσούνε την σιωπή μου, σαν το κάλπικο το κέρμα..

Ρουφιάνος σε εγρήγορση

 

Ρουφιάνος της κυβέρνησης θα γίνω να πατάξω

όσους φοροδιαφεύγουνε, και για ρευστό θα ψάξω,

μόλις την πληροφόρηση δώσω και θα τσεπώσω

την αμοιβή που δίνουνε, λίγο να ξελασπώσω..

Ας όψεται η ανάγκη μου, υπόληψη καμία

δεν έχω οφείλω να το πω, σε αυτή την εξουσία..

Είναι γιαούρτι η θάλασσα, και εγώ ψάχνω κουτάλι

κι ενώ στη σούπα των δοτών, κάνουνε βούτες άλλοι,

είπα και εγώ μερίδιο μικρό να τους ζητήσω

μία μικρή εκδούλευση να κάνω για να ζήσω.

Σιχαίνομαι ολίγον τι, τέτοια συνεργασία..

Τι θέλω εγώ και μπλέκομαι με τούτα τα θηρία..

Όμως τα περιθώρια στενεύουν και φοβάμαι

πως ίσως για το γεύμα τους, το θήραμά τους να μαι

και πήρα την απόφαση μες τα σκατά να πέσω

και στην δική τους την τριχιά μια κλωστή να δέσω..

Θα κάνω αναβάθμιση και από ραγιάς θα γίνω

ρωμιός σε «συνεννόηση», τους αδελφούς να δίνω…

 

Ρουφιάνος σε εγρήγορση, τίποτα δεν ξεφεύγει..

Θα καταδίδω διακαώς, όποιον φοροδιαφεύγει..

 

 

Γερμανοί εν δράσει

 

Δεύτερη ζούμε κατοχή, και οι Γερμανοί εν δράσει

«αριστερή κυβέρνηση» και ο Ναζί θα φτάσει

για να σου κάνει έλεγχο όταν σε σταματήσει

αν όλα βαίνουνε καλώς και θα σε ξεψαχνίσει..

Ξύπνιος ή  ονειρεύομαι; Τι άλλο περιμένω;

Η αλυσίδα μου βαριά, το στόμα φιμωμένο..

Επ’ ώμου, σημαδέψατε, αυτός ο εφιάλτης

ήρθε η ώρα να γενεί στα σάβανά τους ψάλτης..

Θα γίνει η απονομή στα Νόμπελ προδοσίας..

Ο τύραννος δες σε κοιτά, σαν ηδονοβλεψίας..

Κατεβασμένα τα βρακιά, ανίκανοι για πάντα,

στης σβάστικας το θηλασμό,  έγιναν κουβερνάντα..

 

 

 

 

 

Η στάμπα

 

Λευκό το φόρεμα πατρίδα

που το κορμάκι σου σκεπάζει

κόκκινη στάμπα από αίμα

όλη την όψη σου αλλάζει

Είναι των άρπαγων τα χέρια

που χειροπόδαρα σε δένουν

και όλες οι πράξεις τους μαχαίρια

που στις πληγές σου μέσα μπαίνουν

 

Την στάμπα σου θα καθαρίσω

να βγεις ξανά να περπατήσεις

στης λευτεριάς τα καλντερίμια

και τα συντρίμια σου θα χτίσω

 

 

 

Φυλλορροώ

 

Εγώ δεν είμαι για κανένα

Οι ρίζες μου έχουν στεγνώσει

Πατρίδα έχασα στα ξένα

Και οι φίλοι μου με έχουν προδώσει

 

Φυλλοροώ δέντρο του ανέμου

Ήλιος το χώμα μου στεγνώνει

Και κάθε μέρα που περνάει

Στην ξηρασία και στη σκόνη

 

Εδώ που φύτρωσα πεθαίνω

Γυμνό κλαδί βορά θανάτου

Την προσευχή που λες μαθαίνω

Και έχω το μέλλον του προβάτου

 

 

Μπαρούτι

 

Μπαρούτι η ανάσα μου μυρίζει, να φοβάσαι

(Με το ένα πόδι κάθεσαι, και τα παλιά θυμάσαι)

Τότε που έκανες μαγκιές και τα λεγόμενά σου

σήκωναν πρόκες όρθιες τα μαύρα τα μαλλιά σου..

Σαράντα οκάδες ψέματα, χόρτασαν και οι δικοί σου

Στερνή θα είναι η χαρά, σαν δεις την αμοιβή σου..

Κοντοζυγώνει η χαραυγή, και όποιος την λαχταρίσει

θα ζήσει πάλι λεύτερος, και μέσα θα σε κλείσει..

Είναι οι ευθύνες των δοτών ακέραιες να το ξέρεις

για ετούτη την καταστροφή, που έλαχες να φέρεις

με ισχνή την βούληση λαού, και τώρα μας μοστράρεις

και τον καπνό των Γερμανών, ολημερίς φουμάρεις..

Τελειώσανε τα θαύματα, των πεθαμένων είσαι

ο αρχηγός ο θλιβερός, για αυτό μην προσποιείσαι

και λες ότι στις πλάτες σου σήκωσες και σηκώνεις

τα λάθη προηγούμενων, σκουπίδια ανακυκλώνεις..

Εύκολα δεν θα αναπαυτείς, στον τάφο μου επάνω..

Είμαι ρωμιός που δεν μασώ, και δεν θα αποθάνω

προτού τα ασκέρια που μαζί με σένα τριγυρνούνε

στων φυλακών μας τα κελιά, τα υπόγεια θα μπούνε..

 

 

Η Εμείς ή εκείνοι

 

Σκυφτός δεν έμαθα να ζω, όπως θέλουν εκείνοι

Ούτε να ζω κατάκοιτος στης προδοσίας την κλίνη

Μετρούν τις μέρες οι δοτοί και εγώ της λευτεριάς μου

Σκότωσαν την ελπίδα μου, έδιωξαν τα παιδιά μου.

Δεν είμαι σκλάβος και ραγιάς και όποιος με εμποδίσει

της οργισμένης μου ψυχής πόλεμο θα κερδίσει

Είμαι εγώ που εκδίκηση για τους νεκρούς θα πάρω

και θα τους στείλω αδιάβαστους πεσκέσι για το χάρο

Εμείς ή εκείνοι δεν χωρά καμιά αμφιβολία

Πίσω θα μας γυρίσουνε κάθε περιουσία

που δώσανε ξετσίπωτα στους «φίλους» Ευρωπαίους

κάθε λογής «υπόδικους» άθλιους κατεργαρέους

της συνομοταξίας τους, το κρίμα στο λαιμό τους

αυτοί είναι υπεύθυνοι λοιπόν για το χαμό τους.

Πρέπει η χώρα σύντομα (από χθες) να ξεβρωμίσει

γιατί την περηφάνια μας την έχουν μαγαρίσει

της τρόικας τα δολώματα και όλοι οι αρουραίοι

που μέχρι χθες τα χνώτα τους δήλωναν «πειναλέοι»

 

Επίπεδα δωσιλογισμού στο οικοδόμημα « Η Ελλάς»

 

Επίπεδο Μείον ένα (-1)

 

Τμήμα Εισαγωγής στα Μνημόνια

Ατραξιόν – Γεώργιος ή «Η νοημοσύνη του ζαβού»

Επονομαζόμενος «Ο φυτευτής της γλάστρας»

 

Επίπεδο Μείον δύο (-2)

 

Τμήμα προσαρμογής πασχόντων από παθήσεις Μνημονίων

Ατραξιόν – Αντώνιος  ή «Η γαλάζια ορχιδέα»

Μουσική υπόκρουση Ορχήστρα και Χορωδία της Εθνικής

Λυρικής Σκηνής

 

Επίπεδο Μείον τρία (-3)

 

Τμήμα «αποθεραπείας» χρόνια πασχόντων από παθήσεις Μνημονίων

δια της συστηματικής έγχυσης νέων αρτιότερων Μνημονίων

Ατραξιόν – Αλέξης ο «μνημονιο-εξορκιστής»

Επονομαζόμενος «Κοιτώντας την ανάπτυξη με τα κιάλια ανάποδα»

 

Επίπεδο Μείον τέσσερα (4)

Ο Λαός ευχόμενος οι ανωτέρω να δουν τα ραδίκια ανάποδα..

 

-Τι σου κάνω μάνα μου

– Με βγάζεις απ’ τα μνημόνια

  και μου φέρνεις την ανάπτυξη

 

Θέλει τρόπο και όχι κόπο..

 

Νοιώθω μια ευχαρίστηση πάνω στην συνουσία

γιατί το κάνει αριστερά και όχι η εξουσία

κι όταν στην πράξη με ρωτά, μάνα μου τι σου κάνω

«μνημόνια με ανάπτυξη μέχρι που να πεθάνω»

Ζω μία ολοκλήρωση, σκλάβα του σεξ θα μείνω

μέσα εις την «Ευρώπη» τους θα τρώω και θα πίνω

 

Σας παραθέτω εκτενώς τα λόγια τα δικά του

στην πράξη πάνω που θα βγουν σαν επιφώνημά του..

«Βάστα κυρά μου να κάνω την δουλειά μου»

 

Τάδε έφη η Ελληνική εμπειρία..