Φτού σας, κοίτα πως μεγάλωσε..

Ο ΦΠΑ μεγάλωσε τα 23 κλείνει,

σαν μπει στα 24 να δείτε τι θα γίνει..

Θα φάει η μύγα σίδερο και το κουνούπι ατσάλι

και οι «φορολογούμενοι» θα πέφτουν απ’ τη ζάλη..

Μόλις θα σβήσουν τα κεριά και όλα τα σπαρματσέτα

μες τις κοιλιές τα έντερα θα παίζουνε κονσέρτα..

΄Ολοι προς εξαφάνιση και οι αγανακτισμένοι,

στα άγραφα θα μείνουνε και ας γίναν βραχνιασμένοι..

Και τα καλά μας τα παιδιά, καμάρι όπως και πρώτα

τίγκα διαπραγμάτευση.. αλλού το αυγό και η κότα..

Στολή παραλλαγής

Με τη στολή παραλλαγής ντυμένο σαν με δείτε

πως είμαι ογκόλιθος βαρύς θα κατατοπισθείτε..

(Μια άλλη αγριογούρουνο, προτείνω να μου βρείτε)

Γελούν όσοι με βλέπουνε και o κάθε πικραμένος,

ο Πάνος «πολεμοχαρής», ο μοσχαναθρεμμένος..

Οι δίαιτες απέτυχαν, τρίζουν τα «ελικοπτέρια»..

Και οι πεινασμένοι όταν με δουν,

δαγκώνουν τα μαχαίρια..

Είναι λίγος ο χρόνος σας

Είναι λίγος ο χρόνος σας

Έλεος δεν θα υπάρξει

Θα καούν τα κουφάρια σας

στη φωτιά που θα ανάψει

Εμπαιγμός οι προθέσεις σας

και ληγμένα τα χάπια

Η εκδίκηση έρχεται

κατευθείαν στα μάτια

΄Ενα πλοίο ναυλώθηκε

όλοι μέσα να μπείτε

και όταν φτάσει στο πέλαγος

στο βυθό θα χαθείτε

Δεν κατέχω πια τίποτα

παρεκτός την ψυχή μου

Την ελπίδα στην σκέψη μου

ανταριάζει η κραυγή μου

Σας φοβίζουν τα μάτια μου;

Σαν μαχαίρια καρφώνουν..

Οι στρατιές που σκοτώσατε

λίγο, λίγο, ζυγώνουν..

Ζητείται ελπίς

Με σφιγμένο το στομάχι μια μπουκιά ψωμί ζητάω..

΄Ελληνας και ατιμασμένος, στην σκλαβιά μου δεν χωράω..

Οι προδότες το κορμί μου έδωσαν για ανατομία

καταστρέψαν τη ζωή μου και ρημάξαν τα ταμεία..

Μες τα σύνορα κλεισμένος θέλουν να με ζευγαρώσουν

με αλλόθρησκους βαρβάρους και να με ισοπεδώσουν..

΄Ολα έχουνε νεκρώσει και η ψυχή σε ακαμψία

η ελπίδα απουσιάζει και αντίσταση καμία..

Ποιος απόφαση θα πάρει την πατρίδα να γλυτώσει;

Τα γραμμάτια της ευθύνης να πληρώσουν οι τρακόσιοι..

(όλοι ένοχοι και σκάρτοι και μας έχουνε προδώσει..)

Το φάντασμα

Κάποτε ήμουν ζωντανός

και ΄Ελληνας λεγόμουν

Την μέρα που ξημέρωνε

λευκή την φανταζόμουν

Κάποτε είχα όνειρα

και χίλιες προσδοκίες

Τώρα σαν φάντασμα γυρνώ

με μαύρες εμπειρίες

Κάποτε την πατρίδα μου

την υπερασπιζόμουν

Όλη την ιστορία μου

ξεκάθαρα θυμόμουν

Κάποτε όρκους έδινα

ότι μες την ζωή μου

Από όλα υψηλότερα

θα είχα την τιμή μου

Κάποτε πρώτος έμπαινα

σε όλες τις παρελάσεις

Την γαλανόλευκη ψηλά

σήκωνα να θαυμάσεις

Που πήγε ετούτη η ψυχή

πως χάθηκε η ζωή μου;

Θέλω ξανά να σηκωθώ

να βρω την δύναμή μου!

Πακέτα

Πέφτουν πακέτα τα λεφτά, κι οι τσέπες δεν χωράνε..

(Μονάχα για τους «έποικους» τα χρήματα θα πάνε..)

Διερμηνείς, ενοίκια, τι να πρωτοπληρώσω

και θέλετε και οι άστεγοι δωμάτια να δώσω;

Δεν σφάξανε, θα σας το πω, ανάσκελα να πέσω,

τίποτα για τα μούτρα σας, θα σας στεναχωρέσω..

Το να προδώσεις Γερμανό, είναι αυτοκτονία..

Χρήματα για εποικισμό.. Αυτή είναι η συμφωνία..

Σημείωση: Σαν τις ακρίδες πέφτουνε εδώ οι πεινασμένοι

Η λύση για το πρόβλημα, είναι οι πεφωτισμένοι,

του Σύριζα.. οι μάχημοι.. θα τους τακτοποιήσουν

μέχρι να ‘ρθουν οι συγγενείς, να τους ταυτοποιήσουν..

Συ–γύ-ριζα

Τόσα εκατομμύρια Ελλήνων υποφέρουν

να βρουν δουλειά ελπίζουνε πως θα τα καταφέρουν..

Ακόμα περιμένουνε τις θέσεις ανεργίας

(Αφού δοθεί στους έποικους μια χείρα βοηθείας..)

Πρωταπριλιά η μέρα μας, και έργο μας το ψέμα

και με την ειλικρίνεια, έχουμε ένα θέμα..

΄Ομως να σχολιάσουμε και του στραβού το δίκιο

αν σχίζαμε μνημόνια, θα ήτανε αντρίκειο,

όμως σε αυτές τις εποχές, τα «φύλλα» έχουνε μπλέξει,

και με αυτά τα «σύμφωνα», κανείς τι να διαλέξει;

Για αυτό και εμείς συμβίωση με τους «θεσμούς» θα βρούμε,

και όλες μας οι «παλικαριές», να πάνε να χαθούνε..

΄Εκλεισε το εργοστάσιο που έβγαζε πατριώτες..

Τσιπροκαμμένοι και λοιποί,  σας βγήκαν όλοι κότες..

Έτσι ο καθείς στο πόστο του, εμείς μες το κοτέτσι

και εσείς στη στάνη τη γνωστή, μη χάσετε τη θέση (Ευρώπη)

Για όσους ενδιαφέρονται αραβικά να μάθουν

προσφέρονται μαθήματα (στα hot.. καλά να πάθουν..)

και άμα προκύψει βιασμός, γραφτό τους ίσως να ναι

εκπαίδευση και ερωτισμός, πακέτα που κολλάνε..

Τι θαυμαστή ατμόσφαιρα, οι μέρες να κυλάνε,

και όλο το ίδιο το βιολί.. Τα νεύρα σας πως πάνε;

Αν ξανακόψετε Ναζί από την σύνταξή μου

Αν ξανακόψετε Ναζί από την σύνταξή μου

ένα καλάσνικοφ βαρύ θα πιάσει το δεξί μου

και όλες τις αμαρτίες σας θα τις εξαφανίσω

αφού πρωτίστως ξαπλωτούς στα μούτρα θα σας φτύσω

Δεν θα με εξοντώσετε της τρόικας ρουφιάνοι

που από άθεοι όλοι σας γίνατε μουσουλμάνοι

και γέμισε από τζαμιά ετούτη η πατρίδα

ενώ η ζωή μας έγινε του φονικού παγίδα

Πως δεν σας πρέπει η ύπαρξη αυτό είναι δεδομένο

Για αυτό και θα καταργηθεί σαν να ναι κεκτημένο,

Ίδιο με αυτά που κλέψατε τόσες δεκαετίες..

Ανήθικες, ανώμαλες και άθλιες συμμορίες..

Τέρμα τα φραγκοδίφραγκα που χαμε για να ζούμε

ο βασικός σας ο σκοπός είναι να αφανιστούμε,

στην εποχή του εποικισμού, τα αφεντικά να είστε,

σας έγινε αυτοσκοπός, άλλο μην προσποιείστε..

Ανεκδιήγητοι δοτοί άλλο  δεν σας αντέχω

Όλη την πληροφόρηση για το ποιόν σας έχω,

μες του μυαλού μου τον σκληρό που ουδέποτε θα σβήσει..

Καμιά κουφάλα παστρικιά νεκρό δεν θα μ’ αφήσει..

Καλλιέργεια καλάσνικοφ

Έψαξα τρόπους για να βρω στον τόπο αυτό να ζήσω

Δεύτερης μοίρας κάτοικος, θα το ομολογήσω..

(΄Ερχονται οι λαθροέποικοι πρώτη κατηγορία

μετά εγώ, αν εν ζωή, θα μείνω στην πορεία..)

Θα σπείρω ένα καλάσνικοφ, να δω αν θα φυτρώσει,

και απ’ τους καρπούς του που θα βγουν, το αύριο αν  θα δώσει,

σε μένα που ξεψύχησα, φιλοδοξώ και σε άλλους,

το έναυσμα για αντίσταση, στους κλέφτες τους μεγάλους..

Τη γνώμη σας θα ήθελα, είναι προχωρημένη,

η ιδέα αυτή που σκέφτηκα, ή στο σκληρό καμένη,

είμαι, και η κατάληξη εις το φρενοκομείο,

θα είναι με ηλεκτροσόκ στο άδειο μου κρανίο;

Τι ηρεμία είναι αυτή, όλους που σας κρατάει

και στην παράνοια αυτή κανείς δεν αντιδράει;

Αποδεχτήκατε όλοι σας την μοίρα και τραβάτε

στον δρόμο που σας χάραξαν, και δίπλα δεν κοιτάτε;

Τα σπίτια που θα χάσουμε οι έποικοι θα πάρουν

νοικοκυραίοι αντί για μας, βόλτες θα σουλατσάρουν

θα τρώνε, θα επικοινωνούν, ίσως και στο κρεβάτι,

που κάποτε κοιμόμαστε, θα πέφτουν για ραχάτι..

Δώστε τους και τα όνειρα που κάποτε σας ζούσαν

είναι νεκρά όπως και εσείς και χώρο σας κρατούσαν..

Ρατσισμός εις βάρος των Ελλήνων

Μην φέρεσαι ρατσιστικά στον ΄Ελληνα, προδότη!

Δίνεις μερίδες φαγητό σε ξένους, μολονότι

είναι οι δικοί μας άστεγοι και αποστεωμένοι

και από ελπίδα έρημοι, στο στόχαστρο βαλμένοι..

Τη χώρα αυτή που ρήμαξες προδότη συλλογίσου

άλλοι την ελευθέρωσαν, για να χεις την βολή σου,

εσύ, που έγινες μίασμα και πλαστογραφημένος,

πλασάρεσαι πολιτικός και ηθικής ταγμένος..

Οι νίκες των προγόνων μας δεν ήρθανε για σένα!

Στους ΄Ελληνες χαρίστηκαν, και το εικοσιένα

στο στόμα σου εσύ ποτέ μην τύχει και το πιάσεις

γιατί θα μείνεις άλαλος, τη γλώσσα σου θα χάσεις..

Οι δάφνες δεν σου ανήκουνε, απ’ το κακό φυλάξου,

πριν η οργή μας ξεχυθεί και από τη χώρα χάσου..