Η ποίηση που δεν είναι ποίηση
Είπες θα πάγω σε άλλη γη
θα πάγω σε άλλες θάλασσες…
Μια φέτα του καλοκαιριού κομμένη στο τραπέζι
η ίδια όμως λογική την λογική μου παίζει
και ενώ κοιτάω μακριά το όνειρο να χλευάζει
η ίδια ετούτη η ματιά το βλέμμα σου κοιτάζει
που είχες κρυμμένο το σπαθί, και εγώ δεν το χα αγγίξει
αγώνας δρόμου τελικά, να δω ποιος θα νικήσει
τα όπλα παραδόθηκαν, η πάλη ξεκινάει
δεν θα ειπωθεί ποιος νίκησε, και πόσο αυτό πονάει…
Η αποκάλυψη
Μες το θηρίο σου το πρόβατο
για χρόνια είχε τη σιωπή κουράγιο
Μα μόλις ξύπνησε το πρόβλημα
φώναξε ζήτω το ναυάγιο
Μη πεις μια λέξη σαν με δεις
Πονούν οι λέξεις μα η σιωπή διασκεδάζει
Το πιο ακραίο ήταν λάθος σου
που εμένα ποια δεν με πειράζει
Η σιγή
Κουράστηκα να ομιλώ για την σιγή των αιχμαλώτων..
Ο αγώνας δρόμου είναι μακρύς και ατελεύτητος..
Δεν ξέρω που αρχίζει το μπορώ και που τελειώνει..
Που πήγε η αγανάκτηση και που οι ανοχές μας..
Απελευθέρωση με λέξεις και ηχοχρώματα δεν γίνεται..
Σκέψεις αντίστασης, κλεισμένα έντομα μες το μπουκάλι
της παράδοσης..που μένουν μόνο σκέψεις..
Θέλω το πως, θέλω το πότε, θέλω το ποιοί, μπορούν
να το τολμήσουν… Τόσο αργά, κι ακόμα τίποτα…
Η αποκατάσταση
΄Ημουν κοπέλα ζωντανή
όμορφη και τιμία
μέχρι που η συμμορία τους
έπιασε τα ηνία
Στον βιασμό υπέκυψα
και οι τερατογενέσεις
η μια την άλλη έρχονται
του χρέους αποσβέσεις
Τα νόθα αυτά των βιαστών
μνημόνια τα λένε
μου χουνε φάει τη ζωή
και σαν σκασμένα κλαίνε
μα οι τρομοκράτες οι δοτοί
δεν τα αναγνωρίζουν
και όταν ευθύνες τους ζητώ
αυτοί με φοβερίζουν
του δρόμου δήθεν ήμουνα
και θέλω να φορτώσω
τα μπάσταρδα στην πλάτη τους
έντιμη για να νοιώσω.
Για πόσο ακόμα το κακό
θα τρώει τη ζωή μου
Το άδικο αν κατανοείς
έλα και εσύ μαζί μου.
Μονόλογος
Αλέξη που είναι το «βοήθημα»;
Πήγε για σκι μήπως στις ΄Αλπεις;
Αν το έπαιρνα ούτε για φάρμακα,
ούτε για βιάγκρα.. μη το ψάξεις..
Μια συμμορία που στο σβέρκο μας
έχετε κάτσει, είσαστε όλοι..
Και όσες αξίες βεβηλώσατε,
στην τσέπη σας.. στο πορτοφόλι..
Αιδώς η λέξη που δεν ξέρετε
και ο προδότης μία ακόμα
Θα έρθει η ώρα που τριαντάφυλλο
το αίμα κόκκινο στο χώμα,
θα ρέει ποτάμι απ’ τα κουφάρια σας
που είναι ξενοπουλημένα,
μαζέψτε τα και δρόμο άτιμοι,
πάρτε και τα κατουρημένα..
Αλέξη Καλησπέρα
Αναπνέω όλη μέρα
αναισθητικό αιθέρα
αντί καθαρού αέρα
και εσύ σκι με τον Καμένο
στο βουνό το χιονισμένο
Συ μεγάλε γλωσσολόγε
Μέγα εγκληματολόγε
Έλα δώσε εξηγήσεις
που χω χάσει τις αισθήσεις
απ’ την πείνα που χω πέσει
να πληρώνω το πεσκέσι (μνημόνια)
Τα γουρούνια ίδια μούρη
μεταμόρφωση λιγούρη
όσο εγώ θα υπομένω
συ τον γάιδαρο δεμένο
έχεις ώ κατακαημένο
και με φόρους φορτωμένο
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΙΔΕΑ
αν δεν κλωτσήσει ο γάιδαρος
θα μείνει φορτωμένος
Κακέκτυπα ζωής
Μια κοινωνία σε διάλυση
με αφυδάτωση προσώπου
βαίνει σαφώς προς την κατάρρευση
ευθύνη του «αριστερού» μετώπου
Ναυαγοσώστες προς διάσωση
από την θάλασσα πνιγμένους
βγάζουν σωρό και για τρισάγια
στέλνουν παπάδες στους χαμένους
Πόσο κρατάει μια ισοπέδωση
Να φύγω, να ξαναγυρίσω,
Σε πόση ώρα θα είμαι έτοιμος
το όπλο μου για να οπλίσω
Και όλοι εμείς που στην απόγνωση
μένουμε ακόμη βυθισμένοι
φαίνεται πως το συνηθίσαμε
να ζούμε καταδικασμένοι
όλοι χωρούν, λίγοι απομείναμε
στης χώρας την εντατική
ζούμε σε πλήρη απαξίωση
χωρίς ποτέ μια Κυριακή
τι είναι καημός, και πόσο άγριος
αυτός ο ωχ αδελφισμός
μια κούπα γάλα η αγάπη σου
δώσε να πιει ο αδελφός
Για όσους δεν κατάλαβαν
΄Οσο εσύ κρατάς φανάρι της ξιπασμένης εξουσίας
αυτοί καλά θα οργανώνουν, ομάδα ανάλγητης μαφίας,
τον θάνατό σου λίαν συντόμως, το ‘17 θα ξεκινήσει
οι λεπτομέρειες γραμμένες, έχουν για όλα προνοήσει..
Η σύνταξη τριακοσίων, είναι από όλους ψηφισμένη,
Και αν δεν πεθάνεις, έχεις χάσει, στο σάβανό σου είναι ραμμένη
Σκέψου τον προγραμματισμό τους, και πως μπορείς να επιβιώσεις
Βρες τρόπο να τον ακυρώσεις, εκτός αν θέλεις να τελειώσεις..
Για όσους δεν έχουν καταλάβει, κακό δικό τους θα το δούνε
τον ΄Αδη σαν επισκεφτούνε.. (Δοσίλογοι να αφανιστούνε..)
Αποσπασματικές μνήμες
Τίποτα από την σημερινή σου ζωή
δεν θυμίζει τι πραγματικά σημαίνει
να ζεις, και όχι απλά να βρίσκεσαι.
Οι αποσπασματικές μνήμες επαναφέρουν
από το παρελθόν, τις κλεμμένες ελπίδες, την ευτυχία που σου
στέρησαν, την χαρά και την αισιοδοξία για το
αύριο.
Θα τους αφήσεις και το 2017 για να σε αποτελειώσουν;
Μοιράζουν θάνατο, και εσύ αγοράζεις..
Θήραμα
Θήραμα είσαι και το ξέρεις
και οι πράξεις τους σε καταστρέφουν
μετρούν μονάχα τις εισπράξεις
το ότι ζεις, δεν το αντέχουν
Τους εισαγόμενους πληρώνουν
την θέση σου να αναπληρώσουν
Μόνος στο τέλος σου θα φτάσεις
εκείνοι δεν θα σε σκοτώσουν..
Δράμα η παράσταση που παίζεις
με χείριστη σκηνοθεσία
Οι πληρωμένοι δολοφόνοι
τελειώνουν την αιχμαλωσία..
Μέσα στον παγετό της νύχτας
που πήγε αλήθεια το φεγγάρι
τις νύχτες μας να ταξιδέψει
και να έρθει η μέρα να τους πάρει;
Στο γυναικείο πρόσωπό μου
νιώθω τα γένια να φυτρώνουν
Ξυπόλητες μέσα στο χιόνι
οι υποσχέσεις που παγώνουν..
