Το λαμόγιο και η εταίρα

Αβανταδόρος ήσουνα στου παιχνιδιού τη σφαίρα,
και εκείνη «ποίμνιο» του θεού και δήθεν περιστέρα
(Που σαν χορτάσει το κεχρί πετάει στον αέρα)

Μορφώματα για εξέταση και ίσως για βιοψία
που φέρνουνε για «άνθρωποι» μόνο στην φαντασία
Περνάνε, δεν αγγίζουνε, ούτε για υποψία…

Περί αυτοεκτίμησης, είναι υπερτιμημένη,
ιδίων η αντίληψη, και εκείνοι φουσκωμένοι,
από την περηφάνεια τους, στα κάγκελα ανθισμένη..