Οι μη απογαλακτισμένοι
Ακόμη υπό θηλασμόν με τη μαμά Ευρώπη
ήταν και παραμένουνε οι ανθέλληνες προδότες
κι όσο και αν κάνουνε μαγκιές, είναι λυράτες κότες.
Κράτος υπό κατάρρευση μες την παραλογία
Γεννάει την τρέλα στο μυαλό και την παραφροσύνη
Την λέξη μες το λεξικό ψάχνει δικαιοσύνη
Ο θάνατος για τους δοτούς αργός και διαρκείας
Χωρίς σταγόνα λύπησης και σκέψεις εγκρατείας
Στους συγγενείς δεν θα δοθεί επίδομα αλητείας…
Η διαπύηση και το νυστέρι
Το τραύμα αυτό της χώρας μας έχει κακοφορμίσει
ψάχνει να βρει το χειρουργό, νυστέρι να κρατήσει
στα σταθερά τα χέρια του, γιατριά να της προσφέρει
να αναρρώσει ως ασθενής, και να τα καταφέρει..
Αυτοί που την οδήγησαν σε αυτήν εδώ τη θέση
για χρόνια μπεκροπίνουνε και έχουνε γίνει φέσι,
και οι μπεκρήδες ως γνωστόν, ομάδα είναι κινδύνου
ασθένεια ανίατη, ισάξια του καρκίνου..
Την έγχρωμή μας τη ζωή, μαύρη την καταντήσαν
Στην έσχατη απογραφή, νεκρούς καταμετρήσαν
Κι όσοι γλυτώσαν ως εδώ, του χρόνου ίσως φύγουν
αφού είναι ανέφικτο, δοτούς να αποφύγουν…
Το τραύμα αυτό της χώρας μας, ήταν μελετημένο,
και όλα τους τα μυθεύματα, πως ήταν πεπρωμένο
γιατί εσύ τους έκλεψες το όσα αυτοί σου κλέβουν,
είναι σκαλάκια βρώμικα, που πρέπει να τα ανέβουν
και στην κορφή της κλίμακας, η βρώμικη τους φάρα
θα συγχαρεί τα έργα τους, και η κάθε μας κατάρα
απ’ το ένα αυτί τους που θα μπει και απ’ το άλλο που θα φύγει
γιατί οι προδότες πιο πολλοί και οι πατριώτες λίγοι…
Καρδιά μου καημένη
Καρδιά μου καημένη
πως βαστάς και δεν τους σκίζεις..
Με τέτοια ανοχή, αυτά που θα συμβούν
δεν τα ξορκίζεις..
Δεν τους ψήφισε κανείς!!
Τότε πως βγήκαν;
Που πήγανε οι σύντροφοι
Μην αλλοτριωθήκαν;
Καρδιά μου καημένη
ζεις με οξυγόνο
εντατικής ενδοτικών
με παθογόνο..
Οι χαρτορίχτρες
Θα βγάλω ετούτες τις γιορτές ή χάνω την καρέκλα;
Ότι μπορούσα έκανα, η ΄Ανγκελα είναι φταίχτρα
που όλες κόνξες και ζημιές μου κάνει σε ότι λέω..
Με καρπαζώνει όπου με βρει, τραβάτε με και ας κλαίω.
Βαρέθηκα τη ζήση μου και μέσα στο Μαξίμου
έχω λερώσει προ πολλού το κάτασπρο βρακί μου
γιατί φοβούμαι σύντομα το τέλος μου θα φτάσει
και άλλος λεβέντης θα συρθεί, στη θέση μου να κάτσει..
Η εξουσία σύντομη, με αυτούς εν αντιθέσει,
που ολημερίς μου εύχονται το αύριο να μη φέξει..
(Βεβαίως τους δικαιολογώ, πως δύσκολα περνάνε
αφού απ’ την φορολόγηση δεν έχουν τι να φάνε..)
Ελάτε όμως στην θέση μου, ξεχνώ ο ευλογημένος
συνέχεια τι τους έταζα, ως λοβοτομημένος..
΄Οταν με βλέπουν στο γυαλί το μάτι τους γυαλίζει
και η όψη μου τους Γερμανούς, ολίγον τι θυμίζει..
Νομίζω υπερβολικά και αυστηρά με κρίνουν
αν με Ρωμιό πολιτικό και ΄Ελληνα με συγκρίνουν..
Η κοινωνία η άτιμη, ευθύνεται για όλα
και ο διαρκής ο πόθος μου να είμαι μέσα σε όλα
της εξουσίας τα χαρτιά, και τα μνημόνιά τους,
που κάποτε τα ξόρκιζα, τώρα βοήθειά τους..
Οι χαρτορίχτρες μου είπανε βοήθημα να δώσω,
εις τους ετοιμοθάνατους, μήπως και την γλυτώσω..
Στον ιστό της αράχνης
Μες της αράχνης τον ιστό εγκλωβισμένος μένω
ψάχνω για μια διέξοδο, και δεν καταλαβαίνω
ότι στη θέση μου αυτή, μονάχος μου έχω μπλέξει
πως η σκλαβιά πορεύεται, με Κούλη και με Αλέξη..
Μια καταδίκη η ζωή, και αν δεν την αλλάξω
η μόνη μου αναμονή, θα είναι να τα τινάξω..
Θάνατος οι ανάσες τους, και οι μέρες που περνάνε
πύρινες φλόγες στο κορμί, της χώρας που πονάνε..
Καμένες σάρκες οι φωνές, που σώπασαν κι απόψε..
Βάλε ποτήρι για κρασί, και το ψωμί σου κόψε,
θα πω, λες και έχω συντροφιά, και το βουνό θα πάρω,
θα σημαδέψω μέτωπο, με διόπτρα μου το χάρο..
΄Οσο βολεύεσαι αδερφέ, και νηστικός δεν μένεις
του δίπλα το αδιέξοδο, δεν το καταλαβαίνεις..
Και εσείς οι βολεψάκηδες του κόμματος τσιράκια
μακριά σας τα προβλήματα, και τα νερά στα αυλάκια..
Το κόκαλο και το πρωτογενές «πεόπλασμα»
Το κόκαλο που πέταξα θα πρέπει να το γλύψεις
την υστεροβουλία μου χωρίς να αποκαλύψεις
κοινώς να κάνεις τουμπεκί, χωρίς διαμαρτυρίες
και αντιδράσεις με γιατί και άλλες υστερίες..
Στις εκλογές που έρχονται πρέπει να με ψηφίσεις
αν θέλεις την ανάπτυξη, και να ορθοποδήσεις..
Περίπατο στον τάφο σου να κάνεις πριν να πέσεις
και άμα δεις την πρόοδο, εμένα να με χέσ….
Στα χέρια μου τα στιβαρά τις τύχες σας κρατάω
και τους εταίρους τι ζητούν, καθόλου δεν ρωτάω
πέρασαν χρόνια χαλεπά που είχα μετατρέψει
το όχι σου και μες το ναι το είχα καταστρέψει..
Δίνω συγχαρητήρια τώρα στον εαυτό μου
που χαρακτήρα κράτησα, και το αφεντικό μου
μετά από τα γλειψίματα, το έχω κατατροπώσει
αφού εμετό μου έφερε, η προδοσία η τόση..
Οδηγός επιβίωσης – Τάδε έφη Αλέξης
Κλέψαμε ότι είχατε και τώρα ένα δώρο
θέλουμε να σας κάνουμε, στων γηρατειών το χώρο
Όσοι από εσάς εισόδημα είχατε της πενίας
θα πάρετε βοήθημα, ευρώ, υπέρ υγείας
Συνταξιούχος
Που να το φας στα φάρμακα, κοντέ με το κουστούμι
που στην καρέκλα έκατσες, και την περνάς λουκούμι
Τι περιμένεις θα μου πεις από λιμοκοντόρο
«σπυρί απ’ τα κλεψιμαίικα να σου το κάνει δώρο»
Γαστρύμηθος με τη φωνή της Μέργκελ είσαι πράμα
Τέτοια καθάρματα γυρνούν στων προδοτών την γκάμα
Θα αρπάξω την μαγκούρα μου και θα στην μπουμπουνίσω
το δώρο το ήπια σε κρασί, θα πω, πριν σε τσακίσω
Οι βαρυποινίτες
Στις πλάτες τους βαριές ποινές
που δεν έχουν εκτίσει
μα δεν προτίθεται κανείς
στη χώρα να τις σβήσει
κυκλοφορούν ελεύθεροι
και δίνουν χαρτζιλίκι
εις τους «συνταξιούχους» μας
που δεν πληρώνουν νοίκι.. (γιατί δεν έχουν)
Η μεγαλοκαρδία τους
προσβλέπει στη βολή τους
γιατί φοβούνται τη στενή
σαν έρθει η στιγμή τους
που το μαχαίρι κόκαλο
θα φτάσει και θα κόψει
την γάγγραινα της σήψης τους
που έφτιαξαν (οι τριακόσιοι – όχι του Λεωνίδα..)
Μας ελεούνε τα παιδιά
Ψίχουλα μας πετάνε
Λέξη όμως δεν βγάζουνε
για αυτά που μας χρωστάνε
Πένητες μας κατάντησαν
κι οι επαγγελματίες
σεμνές κυρίες μπαίνουνε
μέσα στις εφορίες
πληρώνουν προκαταβολές
της δεύτερης ζωής τους
σε όλους αυτούς που απομυζούν
μόχθους της δούλεψής τους.
΄Ελληνα η συνήθεια
δεύτερη φύση είναι
το χέρι σου αγκυλώθηκε
από το δίνε – δίνε..
Αν καραγκιόζης έγινες
και ζεις για τον πασά σου
κατέστρεψες τη ζήση σου
μαζί και τα παιδιά σου
Εις τους μισθούς συνέταιρο
βάζεις τα αφεντικά σου
για να πληρώνεις συνεχώς
τα μαλλιοκέφαλά σου..
Πάρε δώσε
Γέννημα θρέμμα αφρόκρεμα
αριστερών προσόντων..
Τι πήρα και τι έδωσα
παζάρι προϊόντων..
Γέρνει του πήρα η ζυγαριά
το δώσε εις το μέλλον
στα καλλιστεία των νεκρών
και άστεγων μοντέλων..
Στην Μπανανία έγινα
πρωθυπουργός μεγάλος
Άλλος σας εμφανίστηκα
και εις το τέλος, άλλος..
Τα έχει αυτά η πολιτική
μασκαρεμένοι όλοι..
Όλα για τις καρέκλες τους
και για το πορτοφόλι..
Μένουν τα λόγια τα παχιά
να μπουν στην κατσαρόλα..
Σούπα φιδές για νηστικούς
που απεδείχθη, φόλα,,,
Επαναπατρισμός των δοσίλογων
στην χώρα τους
Όταν θα έρθει η άγια ώρα
που οι κλέφτες μες τις φυλακές τους
θα χουν το πνεύμα παραδώσει
με νεκρωμένες τις καρδιές τους,
τότε οι σωροί τους στην πατρίδα (Γερμανία)
θα πρέπει να επιστραφούνε
εδώ μονάχα ως τσολιάδες
των Γερμανών θα κατοικούνε.
΄Εχουν για όλα προνοήσει
και αν χάσεις ίσως κάποια δόση
ο πλειστηριασμός κοντά σου
μέσω κομπιούτερ θα ζυγώσει
τόχουν στο ΕΣΠΑ αναθέσει
της χώρας μας οι προικοθήρες
όταν τον όλεθρο τελειώσουν
θα βραβευθούν ως ολετήρες
Συμβούλιο Επικρατείας
χιλιάδες των ευρώ δικά τους
Εσύ στο δρόμο να πεθαίνεις
και αυτοί τα αναδρομικά τους
Η κρίση φούμαρα αδελφέ μου
Για να πεθάνεις δίχως λέξη
Έτσι όπως ζεις μες την σπηλιά σου
Μην περιμένεις για να φέξει..
(Βοήθεια… απ’ τον Αλέξη)
Πως, δεν ακούω τι ψελλίζεις,
δεν το ήξερες, δεν το χεις μάθει;
Είναι μια σπείρα, δεδομένο..
Πάψε λοιπόν να κάνεις λάθη!
Βγάλε απ’ το χέρι σου το αγκάθι..
