1) Τυχερά παίγνια
2) Συστηματική ψήφος σε παθογενή κόμματα
3) ΄Ελλειψις απασχόλησης με τα κοινά που θα
διασφάλιζε την προστασία των δικαιωμάτων
και το κεραμίδι πάνω από το κεφάλι ενός εκάστου
4) Δανεισμός από τραπεζικά ιδρύματα που θα σου
πάρουν και την ψυχή μαζί με τα όσα απέκτησες
από την είσοδό σου στο νεκροταφείο τοκογλυφίας
5) Συνδικαλιστική ενασχόληση και δεσμεύσεις από
την συνδιαλλαγή σου με τις καταβόθρες των εκάστοτε
κυβερνητικών υποστοών
6) Μαζοχισμός και ψυχασθένεια από τις οποίες προκύπτουν λανθασμένες
εκτιμήσεις, πως ίδιες ενέργειες οδηγούν σε διαφορετικά
αποτελέσματα
7) Η χειρομαντεία για το υπαρξιακό σου αύριο να περιορίζεται
σε κινήσεις αυτοματισμού ερωτικής αυτοϊκανοποίησης

Δεδομένης της ανικανότητος των εκάστοτε κυβερνητικών πογκρόμ, είναι μάταιες οι δήθεν προσπάθειες κατάσβεσης των πυρκαγιών, που αποσκοπούν στον ολικό αφανισμό των ελληνικών δασών

Όπως απεδείχθη οι όποιες προσπάθειες κατάσβεσης γίνονται
αφού η φωτιά έχει ήδη φουντώσει και είναι αδύνατον
να σβήσει, ενώ το μόνο αποτέλεσμα που προκύπτει είναι
η καταπόνηση του ταλαίπωρου πυροσβεστικού δυναμικού

(προσομοίωση με καύση ομοιώματος πολιτικού που έχει γίνει
παρανάλωμα του πυρός και η φωτιά τείνει προς εκτόνωση..)

Αποδοτικότερη παραμένει η συλλογική ατένιση του ουρανού
και η επίκληση προς ρίψη βροχής από το σύνολο των υποψηφίων
αστέγων λόγω φωτιάς

Ο επικήδειος της καμένης φύσης αναφωνείται εν μέσω της ακουστικής
του τραγουδιού «κάψε, κάψε τι θα κάψεις από μια χώρα καμένη;)

Το κουβαλάς νυχθημερόν με ζέστη και με κρύο
και μας μοστράρεις για άνθρωπος ενώ είσαι θηρίο
μας τσαμπουνάς αποκοτιές και όλο γελάς σαν χάνος
ένας γελοίος απόμακρος και άχρηστος πελεκάνος
(συγνώμη πελεκάνοι..)

Για τα κλεμμένα τσιμουδιά οπεκεπε καμπάνα
ποιος θα πληρώσει την ζημιά, δώσε και μένα μάνα
στους γέροντες όμως μισό δίνεις το παξιμάδι
για να τους φάει και αυτούς το μαύρο το σκοτάδι

Τόσους πολλούς που έστειλες στον άλλο κόσμο προίκα
ψάχνω να βρω την αφορμή που από καιρό την βρήκα
να σε κλωτσήσω μακριά γιατί δεν μου αξίζει
να ζω μέσα στην κόλαση που η μούρη σου ορίζει..

Ας τα σε μας τα κάστανα που θα ψηθούν
στην θράκα,
εμείς κατηγορούμενοι δεν ήρθαμε για
πλάκα
οπότε παρεμβαίνουμε μην μας καεί
η γούνα
κι ας μας κρεμάσουν στο λαιμό
τα πρόβατα κουδούνα

Δικαιοσύνη αν ζητάς εθελοντής στο κόμμα
αλλιώς σε χίλιες δυο ζωές το δίκιο σου ακόμα
θα αναζητάς μα το 0 θα βγαίνει στο πηλίκον
και ας έκανες ως όφειλες την τιμωρία καθήκον

Ο κόσμος το χει τούμπανο και εμείς κρυφό καμάρι
ότι το αίμα πίνουμε σαν ε βγει το φεγγάρι
και εσύ που ονειροβατείς πως θα μας τιμωρήσεις
απ την απελπισία σου θα τα εγκαταλείψεις

Ξανά στην «καταμέτρηση» των ψήφων σας θα βγούμε
κι ας εύχονται οι υπόδουλοι «να πάνε να χαθούνε»..

Τι λες γουρουνοτσάρουχο
τι λέξεις ξεστομίζεις
που στα μικρά μας τα χωριά
λαθρο μας προορίζεις
πριν τα πολλά ακίνητα
βρώμαγε η ανάσα
αντί ουίσκι έπινες
και καυστική ποτάσα
και τώρα αξιοπρεπής μας
κλέβεις με το ζύγι
η απομάκρυνση λοιπόν
και πρέπει και επείγει

Άλλη μια μέρα πυρκαγιάς κι όταν τελειώσει
το καναντέρ που σήκωσα θα ρθει να με ασημώσει
για να του πω στα σίγουρα «πόσο θα το σηκώνω»
γιατί δεν έχει αντοχές «μεσσία μου» τελειώνω

Γίναν πολλά τα μέτωπα και οι ετυμηγορίες
γεννούν στα πρόβατα μιλιά και έχουν υποψίες
«βρε μπας και τούτο το κακό έπρεπε να χα διώξει
για την τιμή των όπλων μας και του σπαθιού την κόψη;»

Αμείλικτα κατηγορώ, στέκομαι σαν κουρσάρος
που παίρνει σβάρνα τα νησιά όπου υπάρχει φάρος
και βγάζει την Ελληνική σημαία να την πλύνει
και αντ’ αυτού στο γόητρο δίνει μια ασπιρίνη..

Πολλά παπούτσια μάγεψαν
τα άπληστα τα μάτια
γόβες, μποτάκια, ξόδεψα
σαν να ‘ταν παιχνιδάκια
αλλά την φαντασία μου
τώρα την εξιτάρει
το δέρμα σου να φορεθεί
σε ένα απλό ζευγάρι

ο μόνος μου ενδοιασμός
χοντρόπετσος πως είσαι
κι όλο δεκάρες μου πετάς
και μου φωνάζεις ζήσε
και τότε παίρνω ανάποδες
το αίμα στο κεφάλι
που με έκανες να προσκυνώ
το μαύρο σου το χάλι

μόνο στον ύπνο τον βαθύ
παίρνει μορφή η σκέψη
και εύχομαι τα παπούτσια σου
ο σκύλος να μαζέψει..