Ούτε σταγόνα από νερό, ξεράθηκε το στόμα
κι εγώ σαν τον βρυκόλακα να πιώ λιγάκι ακόμα
οι εφιάλτες το μυαλό συνέχεια βασανίζουν
τα δάση που «εκάηκαν» στον ύπνο μας μας βρίζουν
΄Εχω το ακαταλόγιστο μα αυτό δεν με πειράζει
κονδύλι ευρωπαϊκό για τις φωτιές φωνάζει
πως βάζουμε στον κορβανά το χέρι όταν πρέπει
να δώσουμε το κατιτίς όταν κανείς δεν βλέπει

Κατά διαβόλου σύμπτωση πως βγαίνουνε στην φόρα
και όλοι μας κράζουν αφειδώς, και όλους μας παίρνει η μπόρα
δίνουμε όπου θέλουμε, κάνουμε ότι μπορούμε
να την βολεύουν άριστα αυτοί που επιθυμούμε
τους πεινασμένους μην ακούς θα ψάξουν στα σκουπίδια
βαρέθηκα να εξηγώ τα ίδια και τα ίδια
νομίζουν πως διακοπές όπως εμείς θα κάνουν
αντί απλώς να επιζούν μέχρι που να πεθάνουν

Αυτά συμβαίνουν γενικά στο σπίτι στο λιβάδι
εμείς να ζούμε στην χλιδή, να βόσκει το κοπάδι
περνάει η ρουφιάνα η ζωή χωρίς να καταλάβεις
πόσο θα ρθει το επόμενο πακέτο (ευρωπαϊκό) που θα λάβεις
πως θα το διαχειριστείς, όλοι ευχαριστημένοι
να είναι απ τους κολλητούς, πατρίδα μου καημένη..

Σου ‘ρθε κουτί το πρόσχημα
για να λιποτακτήσεις
κι ούτε στα μάτια να με δεις
ούτε να μου μιλήσεις

τέτοιο φευγάτο ποντικό
μονάχα σε καράβι
βρίσκεις όταν βυθίζεται
που τρέχει να προλάβει

Την τύχη σου που βρέθηκες
κοντά μου να δοξάζεις
κι αφού εξομολογηθείς
τράβα να μεταλάβεις

΄Εχω ψυχή κι ανάστημα
ίσια μπροστά κοιτάζω
και να ριχτώ μες την φωτιά
που ανάβεις δεν δειλιάζω

Λάδι την έβγαλες ξανά
σου βγάζω το καπέλο
άργησα μα κατάλαβα
το ψέμα πως δεν θέλω

Κλείσαμε στόματα πολλά
όχι όμως και όλα
άλλοι έφυγαν με μηχανή
άλλοι με καραμπόλα
το γαϊτανάκι θα τραβά
μέχρι να ξεψυχήσει
και η βούλα μας στο μέτωπο
με τον καιρό θα σβήσει..

Σε αυτήν την χώρα το να ζεις
είναι δοκιμασία
όλα τα δικαιώματα
γίνονται επαιτεία
μες την αιωνιότητα
τα θέλω σου θα πάνε
στον ουρανό σε στέλνουνε
αυτοί που σ’ αγαπάνε..

Αυτοί οι ύποπτοι καιροί
κάποτε θα περάσουν
και οι θρασείς κατήγοροι
τα μούτρα τους θα σπάσουν..
Φιγούρες μόνο τραγικές
οι οικογένειές τους
το τέρας που κοιμήθηκε
τρομάζουν οι φωνές τους..

Με την σειρά οι εκκαθαρίσεις
(δασών που γίνονται ειδήσεις)
γεννήτριες θα γεννηθούνε
που για αέρα μόνο ζούνε

αιολικά τα λένε πάρκα
(ακούς ποντίκι μες τη φάκα;)
αυτά που θα διαδεχθούνε
τα δάση όλα σαν καούνε

μες τον καθρέφτη καμαρώνω
(αντί κοιτώντας να μουντζώνω)
ποιος είμαι εγώ που για την φύση
έχω ένα τέλος προνοήσει!

για τις καμένες κατοικίες
(πρέπει να γίνονται θυσίες)
υπομονή θα το ξεχάσεις
το κεραμίδι που θα χάσεις

ένα σενάριο στημένο
το γράφει το κατεστημένο
αν την καρέκλα δεν χορτάσεις
και την ψυχή σου θα την χάσεις

την παρθενιά σας αγοράζω
και έναν έναν σας χλευάζω
τίποτα δεν θα απομείνει
μες της κολάσεως το καμίνι..