Αφιερωμένο στα “έξυπνα” πουλιά, που κυνηγάνε άλλα πουλιά..
΄Ασε τους άλλους μάτια μου να πουν το τι αξίζεις
Μεγάλες λέξεις σπαταλάς, εικόνες χαραμίζεις
μα μέσα σου όταν κοιτάς επαίτη σου θυμίζεις
Λαγνεία αυτοπροβολής, η πάθηση που έχεις
κάνε μια βυθοσκόπηση ψυχής αν το αντέχεις
Απ την ζωή περαστικοί καθολικά διαβάτες
Κόψε από τους ώμους σου τις φουσκωμένες βάτες
Και κάψτες για να ζεσταθούν της γειτονιάς οι γάτες
Μες στον καθρέφτη είδωλο σαν είσαι καρφωμένη
φαντάσου την εικόνα σου σε χρόνια γερασμένη
Μένει μονάχα της καρδιάς, το νικημένο πάθος,
η ανθρωπιά που γκρίζαρε στον κρόταφο, σαν λάθος,
κι όσα τρυπήματα άφησε στην έρημο ένας κάκτος..
Μέρες καλύτερες θα ρθουν φτάνει να τις ζητήσεις
Βιάσου και φτάνει το όνειρο, μια στέγη να του χτίσεις