Μυστικά κονδύλια, Φανερές καρατομήσεις

« Ο αυτοβούλως εκδιωχθείς» προς ΄Αλεξ

Για σένα που έστρωσα χαρτί την καρδιά (Πρέσπες)
Να φεύγω το σούρουπο, με βλέμμα μετέωρο, πεσμένα τα αυτιά,
Προδότη με φτύνανε, μα εγώ δεν χαμπάριζα, φορούσα γυαλιά..

Ποια γάτα αγριεμένη με έχει γδάρει
Ποιά άτυχη στιγμή και γκαντεμιά
και άνοιξε το στόμα το μοσχάρι
(ποιος ξέρει τι ληγμένα είχε πάρει)
και λέει για κονδύλια μυστικά..

Θα γίνει «των Πρεσπών» άμα μιλήσω
Θα ψάχνει ο Καημένος να κρυφτεί
Να κάνει προσευχή να μην λαλήσω
γιατί κανένας δεν την βγάζει καθαρή..