Βάι Βάι, το υπουργείο πάει..

Φύλλο πορείας έλαβα και πάει το υπουργείο
και έτσι για την εκτόνωση στενάζει το ψυγείο..
Είναι η καρέκλα δίπατη τώρα για τον Αλέ..κση..
Χαμογελώ χαιρέκακα, να δω πως θα ξεμπλέξει..

Φίλους μαφιόζους έκανε, χαμπάρι δεν γρικάει
Χαϊδολογεί αλλοεθνείς, και η γλώσσα του κολλάει..

Ούτε που ίδρωσε το αυτί, για τον νεκρό ΠΑΤΡΙΩΤΗ
Κουστούμι του ρχεται, κουτί, η λέξη του προδότη..

Εμένα με ξηλώσανε, η φόδρα μου κρεμάει
Ο ίδιος όταν ξηλωθεί, στην φυλακή θα πάει…

Αν πει εμένα συνεργό, ξέρω τι θα απαντήσω
Έλα εδώ καλόπαιδο.. να σε γλυκοφιλήσω..

Μαθήματα «πουτανι@ής»

Μην ενοχλείς την τύχη σου όταν αυτή κοιμάται
γιατί αν ξυπνήσει ξαφνικά, ο δέκτης θα φοβάται
την έκρηξή της που θα ρθει για να ισοπεδώσει
υποκριτές και δίγλωσσους με αμνησίας δόση..

Τίποτα το χειρότερο απ’ την αγνωμοσύνη
να δίνεις απ’ το υστέρημα και ο λήπτης να το φτύνει
Μεταμοσχεύσεις φύτευμα στης ηθικής τα χνάρια
κάνουν τους θύτες θηρευτές, τους ποντικούς.. λιοντάρια..

Συγνώμη που αφαιρέθηκα, πως ζω σε αυτήν την χώρα
που τρων την ψίχα αφελών, και αφήνουνε την κόρα
και αν θα πεις διστακτικά, γιατί αυτό συμβαίνει
εξήγηση δεν θα δοθεί, η πίεση ανεβαίνει..

Κωνσταντίνος

Το βλέμμα σου το ευθύβολο ποια μάνα το εκαρτέρει
που έγινες στον ουρανό της δόξας περιστέρι;
Ποιας χαραυγής περίγραμμα φώτισε τα όνειρά σου
και της πατρίδος σύμβολο φύτεψες στην καρδιά σου;
Σε ζήλεψαν οι ουρανοί σε πήρανε κοντά τους
να ζωντανέψεις τους νεκρούς μπρος στα ιδανικά τους
Λεβέντη μου τα χέρια σου λάμπουνε στα σκοτάδια
που την σημαία σήκωσες, και έδειξες τα λιοντάρια
πως δεν φοβούνται να κρατούν ψηλά την περηφάνεια
ενός λαού που σώπασε και τον κρατά η ορφάνια,
πνιγμένος στους προδότες του, χωρίς καμιά ελπίδα
και έγινες το μικρό πουλί μέσα στην καταιγίδα..

28/10/2018

Μυστικά κονδύλια, Φανερές καρατομήσεις

« Ο αυτοβούλως εκδιωχθείς» προς ΄Αλεξ

Για σένα που έστρωσα χαρτί την καρδιά (Πρέσπες)
Να φεύγω το σούρουπο, με βλέμμα μετέωρο, πεσμένα τα αυτιά,
Προδότη με φτύνανε, μα εγώ δεν χαμπάριζα, φορούσα γυαλιά..

Ποια γάτα αγριεμένη με έχει γδάρει
Ποιά άτυχη στιγμή και γκαντεμιά
και άνοιξε το στόμα το μοσχάρι
(ποιος ξέρει τι ληγμένα είχε πάρει)
και λέει για κονδύλια μυστικά..

Θα γίνει «των Πρεσπών» άμα μιλήσω
Θα ψάχνει ο Καημένος να κρυφτεί
Να κάνει προσευχή να μην λαλήσω
γιατί κανένας δεν την βγάζει καθαρή..

Μικρό σποράκι

Η θεία χάρη σμίλεψε την όψη σου καρδιά μου
να γίνεται ροδόσταμο στα χείλη τα ζεστά μου

Κουκίδες στον ορίζοντα οι περασμένες μπόρες
αφού τις σβήνουν τρυφερά της αγκαλιάς σου οι ώρες

Εδώ Βρυξέλλες: Σας ακούμε Αθήνα

Το Τσακαλώτο έστειλε προς έγκριση πεσκέσι
(δέμα) τον προϋπολογισμό, να δει αν θα αρέσει
στους Γερμανούς τους «φίλους» μας, για να μας τον εγκρίνουν
την ώρα που ανέμελοι τις μπύρες τους θα πίνουν

΄Ανγκελα
Ξυνότανε η ΄Ανγκελα, γιατί είχε μια φαγούρα
και έλεγε από μέσα της, θέλω να φάω μούρα..
Ποιος τον «φιλάει» τον κοντό και αυτό το Τσακαλώτο
(εσκεμμένη η διαγραφή του « ν» τελικόν)
η έγκριση στους κούνελους θα τους φανεί καρώτο

Σε κάτι από τους όρους μας αν έχουν αποκλίνει
πετάξτε τον στα μούτρα τους, και στείλτε ασπιρίνη
(να αλλάξουνε κατεύθυνση, σώβρακο μα και κλίνη..)
Γιατί πρησμένα τα έχουνε όλα τα όργανά μας
πως είναι να εμπεδώσουνε, τα πιόνια τα δικά μας..

Την μια συντάξεις κόβουνε, την άλλη μεταθέτουν,
την έναρξη εφαρμογής, τα μπούτια τους πως μπλέκουν..
Είναι για γέλια όλοι τους, πως μου φιλούν τα πόδια
πως από «αγριόχοιροι» γινήκαν σκέτα βόδια..

Αν ζούσε τώρα ο Χίτλερ μας, τους είχε ισοπεδώσει
μέχρι και την Ακρόπολη για να μας ξεχρεώσει
στην ΄Αρειά μας την φυλή θα χάριζε αδέλφια,
η κουστωδία «Σύριζα», αντί χορούς και ντέφια..

Πάνω Μαχαλάς – Κάτω μαχαλάς

΄Αλεξ (Πάνω μαχαλάς)

Παιδί του πάνω μαχαλά,
΄Αλεξ το όνομά μου
να φέρνω την καταστροφή,
σε όποιον βρεθεί μπροστά μου

Ο Ζάεφ που μου έδωσε
το χέρι το πληρώνει
Την σούπα του που έφαγε
φυσάει και δεν κρυώνει

Βγήκαμε, μα δεν βγήκαμε
απ’ τα μνημόνιά μας
Το παίζουμε διπλόπορτα
στον Μάξιμο-οντά μας

Κούκος διπλός και μιλητός
είναι η τακτική μας
Κατουρημένες οι ποδιές
της διεκδίκησής μας..

Οι ΗΠΑ ήτανε εχθρός
πριν απ’ την εξουσία
Φίλος καλός και κολλητός
τώρα με την «σαρία»

Από μικρός φαινόμουνα
πως θα γενώ μεγάλος
Το μόνο που ήταν άγνωστο
του κεφαλιού ο κάλος..

Μέχρι και δευτερόλεπτο
επάνω στην καρέκλα
Μόλις θα γίνει η αλλαγή
σ’ άλλον γαμπρό κουφέτα

΄Επαθα μια εξάρτηση (εξουσία)
όμως το πολεμάω
Αν δεν γινόμουν πρόεδρος
δεν θα ‘χα ούτε να φάω..

Εσείς περιστερόσουπα
να φάτε αν πεινάτε
Ειδάλλως εναλλακτικώς
σε ξένη γη να πάτε..

΄Αλλο νταλκά στην κεφαλή
για σας δεν θέλω να’ χω
«Αριστερά» ακούραστα
θα δρω και θα υπάρχω..

Βασίζομαι στην έλλειψη
μυαλού και του ετέρου (Πάνος)
που μόνο για υπάλληλος
ταιριάζει περιπτέρου..

Κούλης (από το κουκούλης)

Το μούσι μου το ξύρισα
η τύχη μου να δώσει
αυτό το περδικόπουλο
στις κάλπες να πατώσει..

Βουντού θα κάνω του κοντού
τα Ελληνικά μην μάθει
και στα Αγγλικά ειδήμονας..
να κάνει χίλια λάθη..

Θέλω να πάθει ταραχή
με αυτήν την συμφωνία (Πρέσπες)
και από τα πάθη του λαού
η πληρωμή σε τρία (ευρώ..)

Δεν ζει και ο γηραιότερος
ευχή για να του δώσει
Πριν το ξημέρωμα να ρθει
θα τα χε κακαρώσει..

Τετ α Τετ Πάνος-Αλέξης

Πάνος
Για τα μάτια του κόσμου, άλλον πλεύρισες φως μου,
των Πρεσπών την συμφωνία, να περάσετε μαζί..
Μα εγώ τι θα γίνω, αν με αφήσεις θα μείνω
στο μηδέν από ψήφους και από χρήμα ταπί..

Αλέξης
Μη χολοσκάς Πανούλη μου, εσύ για την καρέκλα
πάντοτε έπαιρνες εννιά, με άριστα το δέκα
Κι αν τώρα διπλωματικά θα κόψουμε τις σχέσεις
εγώ στο λέω στα σίγουρα, μόνο εσύ μ’ αρέσεις

Για το ποτάμι τι να πω, την ψήφο σαν θα πάρω
μία κλωτσιά και τέλειωσα, αρκεί όμως να στροφάρω..

Τα βήματα

Στα βήματα που περπατάς μικρό μου αστεράκι
γίνομαι ήλιος φωτεινός, σου πιάνω το χεράκι
Την κάθε κίνηση κοιτώ, κάθε χαμόγελό σου
Εσύ τον κόσμο τον κινείς, εγώ ο οδηγός σου!

Καθώς το γέλιο χύνεται πηγή που δεν στερεύει
η μέρα έξω με καλεί, με όνειρα με θωπεύει!
Το βλέμμα πέφτει χαμηλά, τον πλάστη να ρωτήσω
αν δίνει και άλλη μια ζωή, για σένα να τη ζήσω!

Εκεί που ανθίζουν πασχαλιές

Γεννήθηκες για μένα νε
μα μέχρι να το μάθεις
χρόνια θα ψάχνεις να με βρεις
στα ψεύτικα θα πάθεις

Εκεί που ανθίζουν πασχαλιές
άνεμος δεν φυσάει
με τον δικό μου έρωτα
ψηλά η καρδιά πετάει

Είναι το φως στο βλέμμα μου
για τα δικά σου μάτια
κι όπου τα βήματα πατάς
ολόχρυσα παλάτια