Ο ΄Αγγελος

Μωρό μου για τα μάτια σου, θέλω να διαψεύσω
εκείνους που απ’ την λογική, με βγάλανε απ’ έξω
και την ταμπέλα βάλανε εκτός «συνηθισμένων»
που χρήζουν εξειδίκευσης, έμβλημα «κολλημένων»

Καρδιά μου για το γέλιο σου, θα χτίσω την ψυχή μου
με πέτρα για τα κύματα που βρέχουν την ζωή μου
φτάνει το χέρι το μικρό ζεστό να με κρατάει
σε δρόμους που είναι φωτεινοί και το γυαλί δεν σπάει

΄Ηρθες και ο ήλιος με χτυπά στα μάτια κι όμως βλέπω
και όλα τα προγνωστικά των «φίλων» ανατρέπω
Θα ρίξω εγώ για σένα νε τα δίχτυα στα βαθιά μου
κάνοντας το ακατόρθωτο, πραγματικό μπροστά μου!

Ο Θρόνος

΄Αμα πουλήσεις μια φορά όποιον σε αγάπησε
θα ρθει και δεύτερη φορά και θα πονέσεις
Είναι η ζωή ελέφαντας και η μνήμη της
θα σε σκουντήξει απ’ το θρόνο σου να πέσεις..

Το Λεξικό

Μην ψάξεις λεξικό για την αγάπη
Δως της εσύ την ερμηνεία που νομίζεις
Στα καθαρά τα χέρια σου να την κρατήσεις
Και ας την να φύγει αν μαζί της κουραστείς
Αγάπη αν ήταν, δεν θα την άφηνες να φύγει..
Θα χες μια λέξη για αντίο να της πεις..

Γιωργάκη, όχι στα βαθιά παιδί μου. Ναι μαμά.

Ο πελαργός που σε έφερνε σε άφησε να πέσεις
και έκτοτε το πρόβλημα μπλοκάρισε τις σκέψεις
Βλέπουμε τις συνέπειες οδυνηρές πως είναι
Πρωθυπουργός σε μάρανε που έγινες, θεατρίνε!

Ποιος ο ειρμός της σκέψης σου, ποια η πλοκή του νου σου;
Ακόμη γίνονται έρευνες, θύμα του εαυτού σου..
Σε βλέπω, αναπτερώνομαι και απλώς χαμογελάω
Αμέσως θεραπεύομαι όπου πολύ πονάω..

Μην απογοητεύεσαι, ήθελες έτσι να σαι;
Είναι η ζωή για τους ζαβούς, άρα μην το φοβάσαι..

Το κανό

Με συνεπήρε η θάλασσα και έπεσα στα βράχια
Την γλύτωσα απ’ τον πνιγμό, ας είν’ καλά τα βράγχια
νοημοσύνη του ψαριού, ποια η διαφορά μου;
Βρέθηκα μες τη θάλασσα και έχασα τα γυαλιά μου..

Βοηθάτε τον συνάνθρωπο εις το κανό να ανέβει!
Αλλιώς θα πω στη θάλασσα η στάθμη να κατέβει!
΄Ημουν μαθητευόμενος και στην πρωθυπουργία
και όλες μου οι προσπάθειες πάντα με μαεστρία..

΄Εψαξα στο κεφάλι μου καρούμπαλο μην έχει
Μην βίδα ελασκάρισε και προς το εμπρός εξέχει
Δεν βρήκα όμως τίποτα και καταϊδρωμένος
μετά από προσπάθειες, ανέβηκα ο καημένος..

Αυτό που με παρηγορεί, κανείς δεν θα γελάσει
με αυτή την ατυχία μου, και η ζήλια θα περάσει
Άλλος στην ηλικία μου, θα κάθοταν στα αυγά του
και τίλιο θα σιγόβραζε, τα απογεύματά του.

Παράδειγμα προς μίμηση, για τους «φραπεδιασμένους»
στον καναπέ που κάθονται σαν τους αραχνιασμένους
Εγώ που όλα τα τολμώ, φυτεύω και τις γλάστρες
στις αλυσίδες αλλαγές, κάνω στους ποδηλάτες..

(Ας ανάψω κανένα κερί, που ξανανέβηκα στο κανό
γιατί ακόμη εκεί θα ήμουνα..)

Αγάπη πιο είναι το όνομά σου;

Χαμόγελα γλυκά, λεξούλες, και πονηρές μικρές φατσούλες
φτιάχνουν τη λέξη σου αγάπη, που παίρνει σχήμα και μορφή
Εικόνες δίχως αντιστάσεις, στην κορυφή ψηλά σαν φτάσεις
της ευτυχίας που γεννιέται, σαν ξημερώνει το πρωί!
Ο ουρανός γελά καθάριος, ούτε ένα σύννεφο δεν έχει
και εκείνο μόνο που προέχει, είσαι μωράκι μου εσύ.
Που να χωρέσει τόση αγάπη, μέσα απ’ τα στήθη ξεχειλίζει
και όλα τα όνειρα λικνίζει, στα χάδια που θα εθιστεί!

΄Ονομα δεν υπάρχει ακόμη, και να βρεθεί πώς να ταιριάξει
στο φως που λάμπει και θα ψάξει στην αγκαλιά σου να βρεθεί!

΄Οταν μιλάνε τα μάτια

Φτιασίδια άχρωμα οι λέξεις
πάνω στην ώρα της αγάπης
Φτάνει ένα βλέμμα κι όλα δένουν
στο παζλ που βάλθηκες να φτιάξεις

Μέσα στη ζεστασιά τα μάτια
δίνουν τα χέρια και φιλιούνται
σαν δυο βαγόνια που ανταμώνουν
πάνω σε ράγες που κινούνται

΄Αγκυρα ρίχνουν σαν καράβι
που ψάχνει το βυθό να φτάσει
μήπως κρυώνεις σε ρωτάνε
έχω αγκαλιά να σε σκεπάσει..

Όχι για μένα, για την φουκαριάρα την μάνα μου..

Κούλης: Θες να συγκατοικήσουμε Αλέξη μου τα δυό μας;
Μαζί να συγκεντρώσουμε τον «αραιό» στρατό μας;
Μας πήρε πρέφα ο λαός, κι ούτε φωτογραφία
δεν θέλει να του δείξουμε, δεν είναι τραγωδία;

Αλέξης: Μήπως το μούσι φύτρωσε μες τον εγκέφαλό σου;
Βούτα τη γλώσσα στο μυαλό, μην βρεις το διάολό σου..
΄Εχουμε ως αντίπαλοι, πρόνομιο μεγάλο, ο ένας τον άλλον
προκαλεί, ποιος έχει πιο μεγάλο, τον κάλο στον κεφάλι του,
και κλέβουμε εντυπώσεις, αν τακιμιάσουμε μαζί, τι χόρτο
να τους δώσεις; Και μένα σφίγγεται η καρδιά που σε έχω
μακριά μου, σε σκέφτομαι σαν στήριγμα για τα γεράματά μου.

Κούλης: Αλέξη το κατάλαβα, και άλλο μην κοπιάζεις, συνέχισε ακούραστα
εμένα να χλευάζεις..

Εσωτερικός διάλογος ενός ψεύτη

Εγέρασες καυμένε μου, πενήντα χρόνια ψεύτης
(Κατά προσέγγιση τα χρόνια, διότι υπολείπονται
της ενεργούς πρακτικής)
Καρέκλα δεν εχόρτασες, και τώρα στριμωγμένος
κάνεις ανασχηματισμό, αέρας να φυσήξει, γιατί
φοβάσαι το λαό, στον κάδο μη σε ρίξει..
Με κάθε ειλικρίνεια.. ζόρια πολλά με φούντες
Αν δεν αλλάξει ο ειρμός θα σου ρθουν πολλές μούντζες..
Επίπεδο υπόγειο, δεν πάει παρακάτω, αυτοί όμως σε
νομίζανε, φλουρί κωνσταντινάτο..
Είσαι σαν τον μονόφθαλμο μέσα στους τυφλωμένους (ψηφίσαντες)
για αυτό και την εγλύτωσες από τους πεινασμένους..
Ολημερίς το άρμεγμα, τα πρόβατα στην στάνη, και ύστερα
στην καρδάρα μας, ρόφημα να μας γιάνει..
Είσαι πασάς στα Γιάννενα, ούτε στο όνειρό σου,
τόσο πολύ προβάδισμα απ’ τον αντίπαλό σου..
Σε όσους να πολιτευθούν θέλουνε σαν εσένα
να γράψουν ψεύτης στο χαρτί, και στο λαιμό καδένα..

Τι σκόρος είναι και τι ρούχα τρώει;

Αν ασχημα τι σμός

΄Οσα κουζινομάχαιρα βρήκα μες το ντουλάπι
όσο μιλούσαν τα έβγαλα μέχρι να πιω το χάπι..

Το μάτι μου το γυάλινο άρχισε να κουνάει
κι ο σκύλος μου απότομα δεν ήθελε να φάει..

Την έκλεισα κι ησύχασα (τηλεόραση..)
Δεν θέλω συγκινήσεις, και πλέον μένω σταθερή
όχι και στις ειδήσεις..