΄Ατεγκτος δικαιοσύνη
(Υψηλή ραπτική κουστουμιών στα μέτρα σας)

Οψέ θεών αλέουσι μύλοι, αλέουσι δε λεπτά.
(Οι μύλοι των θεών αργούν, αλλά αλέθουν λεπτά)

Η δικαιοσύνη ορίζεται ως αγαθό που δεν στοχεύει στην ευδαιμονία όποιου την ασκεί, αλλά στον άλλον άνθρωπο. Κατά συνέπεια είναι η κρατίστη των αρετών γιατί δεν ασκείται για ίδιο όφελος, αλλά προς χάριν τρίτου.

Ω Θέμιδα εσύ θεά, ρίξε τα βλέμματά σου
με την συμπόνοια σου να δεις τα ανώριμα παιδιά σου
μες το μεσαίωνα που ζουν, να ψάχνουν για εργασία..
Προς τούτο εμφανίσανε παράτυπα πτυχία..
Η απάτη έχει μέγεθος έχει και ιδιοκτήτη
στοχεύει στην συγκομιδή, χρήσης του «καταλύτη»
που λέγεται μισθός τακτός, πολέμιου της πείνας
που σίγουρα δεν είχατε τας εποχάς εκείνας.

Την ιστορία μου αν σου πω, θα κόψεις και άλλο χέρι
Δικάστηκα σαν να έκλεψα της εκκλησιάς πανέρι..

Μόνη μου προβιβάστηκα
μια τάξη παραπάνω
γι’ αυτό το σφουγγαρόπανο
την λευτεριά μου χάνω

Παρανομία του φτωχού..
(χρυσή τη νε πληρώνει)
Άλλη φωνή ο κούκος μας
Άλλη φωνή το αηδόνι..

Μέσα στην φυλακή θα μπω
Το λάθος να πληρώσω
Με την δική μου την ποινή
κι άλλες θα ξεχρεώσω..

Αλλού τα κακαρίσματα
κι αλλού γεννάν οι κότες..

΄Ολες οι πράξεις

Πάρε τα λόγια μου τα ειπωμένα
Είμαι αυτόχειρας της λογικής
Ντύσε με όνειρα τα κρύα βράδια
το χα διαίσθηση πως θα φανείς

΄Ολες οι πράξεις σε ένα βλέμμα
Όλα τα χάδια σε ένα φιλί
Ήρθες το σούρουπο να ξαποστάσεις
κι έφερες μέσα μου την χαραυγή

Δως μου το χέρι σου να το κρατήσω
Νοιώσε στο στήθος μου την ταραχή
Δεν έχω τίποτα για να σου δώσω
Γυμνές οι πίκρες μου στάζουν ζωή

Λευκό διάφανο

Πάρε τα χέρια σου απ’ την αγάπη μου
Είναι διάφανο λευκό και θα λερώσει
Για σένα φορεμένο ήταν μα χαλάλι σου
Μια προσευχή θα κάνω στο θεό,
ψυχή για να σου δώσει

Δάκρυα δεν τρέχουν απ’ τα μάτια μου για σένα πια
Τα λάθη μου έφυγαν σαν βάρη στον γκρεμό σου πεταμένα
Μόνο για μένα θα σιωπήσω της φυγής τον πανικό
κι ύστερα πάλι θα ανάψουνε τα φώτα τα σβησμένα

Μόνο συγνώμη προδοσίας δεν θα ακούσεις
Γιατί δεν έσκυψες το χέρι να μου δώσεις πριν χαθώ
και ήταν απαίτηση ψυχής και εμπειρίας
χρόνια που τρίφτηκαν μαζί στο ίδιο σ’ αγαπώ..

Στο Πι και Φι 17/11/2018

Μπροστά οι φτέρνες γύρισαν και πάμε προς τα πίσω
Κανένα μέρος ήσυχο, στεφάνια για να αφήσω;
Φάγαμε πόρτα όλοι μας μπορώ να ομολογήσω..
Αγριεμένοι φάνηκαν οι του πολυτεχνείου,
(εμείς μπροστά τους δείχναμε, του νηπιαγωγείου..)
Που είναι οι τρόποι οι καλοί, που είναι τα γαλλικά τους;
΄Αμα το πούμε στην μαμά (΄Αγκελα) θα βρούνε τον μπελά τους..

(Τον δρόμο της επιστροφής πήρανε άθελά τους
στο κόμμα τους να πιουν καφέ, να πουν τα βάσανά τους..)

Στο Πι και Φι τ’ απίσθωμα… αδέλφια μου.. του Ξύριζα..

Αίτιον και αιτιατόν

Παράδειγμα προς βρώσιν και πόσιν:
Εκλογές κυβερνήσεως Τσίριζα – Τα δεινά της πατρίδος..συνεχίζονται..
“To be continued” translator Aleksis..

Το να ψάχνεις την αιτία, είναι δυσχερής πορεία
που έγινε πραγματικότης, με επάγγελμα προδότης..

Πλήθος αποτυχημένων, και «καμένων» εκλεγμένων
Απαρτίζουν ως φορτίο, της βουλής το ενυδρείο..
(Να το πιείς και να ναι κρύο..)

Πλήθος μέσα τα πιράνχας, μες τον πυρετό της μπάκας..
Σαν ποντίκι θύμα φάκας, ΄Ελλην ο γνωστός μακάκας..

Διαίσθηση και κριτική, τα δυό τους πότισαν ρακί
Ποιοι ήταν πως θα πορευτούν, τα μάτια άργησαν να δουν..

Τσοπαναραίοι περαστικοί, που δεν τους θέλει το κελί..
Θηλιά μονάχα στο λαιμό, να απαλλαγούμε απ’ το κακό..

Καθώς τα γράφω όλα αυτά, φόβος με πιάνει στο μετά
Ποιος θα την στήσει την ενέδρα, και θα καούμε σαν τα κέδρα..

΄Ετσι την διώχνω την οργή, δεν γίνονται όλοι αρχηγοί..
Και νομιμόφρων σας ποζάρω, έστω και αν ψήφο δεν θα πάρω..

Γάιδαρος με περικεφαλαία

Τώρα που έπεσε η αυλαία ζητώ την ψήφο σας ξανά.
Συντάξεις (σφάξιμο) θα πάνε, στου χρόνου τα μελλοντικά.

Με φτύνω να μη με ματιάσω, μα πως τα λέω, είμαι Θεός..
Oι παροχές για το στομάχι, αέρας ο κοπανιστός.

Πήγα κουρεύτηκα να δείτε τον σβέρκο μου τον καθαρό
Kόρη αν έχετε, μπροστά σας, βρείτε τον άριστο γαμπρό..

Μα εγώ ταγμένος είμαι στην μια και στα φουστάνια της κουμπιά,
και ας ξεφωνίζουν απ’ το πλήθος, πατήστε τον τον κερ@τά..

Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά ντουφέκια πέφτουν
(Δημοτικό – Κλέφτικο)

Αχός βαρύς ακούγεται πολλά ντουφέκια πέφτουν
Διεφθαρμένος ο εχθρός Πατριώτη κυνηγάει
Τούτος ο λεβεντόψυχος ψηλός σαν κυπαρίσσι
μες την καρδούλα του βαθιά, σκεπάζει την σημαία!
Μην βεβηλώσουν, σύμβολα τα ακάθαρτα τα χέρια!

Είναι μονάχος, γύρω του, ζυγώνουν τα μαχαίρια,
που ένα μονάχα αποζητούν, να σβήσουν τη φωνή του.
Στέρεψε δίπλα η πηγή, βουβάθηκε το αηδόνι,
και ο Θεός τον γύρεψε κοντά του να καθίσει.

Χρυσό και ασήμι δίπλα σου Θεέ γιατί να παίρνεις;
Ποιος πατριώτης εν ζωή θα μείνει στην πατρίδα;
Στα βουρκωμένα μάτια μου, θόλωσε κι η ελπίδα..
Του σκοτωμένου άδικα, τιμή για την πατρίδα!
(Ούτε έναν λόγο πλαστικό, δοσίλογων δεν είδα..)

ΑΘΑΝΑΤΟΣ

Συντάξεις η «μαργαρίτα». Θα κοπούν δεν θα κοπούν..

Αλέξης:
Την μπάλα έριξα μακριά (χρονική μετάθεση)
κάποιος για να την πιάσει,
την μείωση εις τα “μισθά”
γερόντων να ξεχάσει.

Συνταξιούχος εν αμφιβόλω:
Βρε τούτοι φαίνονται καλοί, δεν κόβουν τα “μισθά” μας,
δίνουν κοψίδια για τροφή στα δόντια τα λειψά μας.
Μήπως τους παρεξήγησα που ψεύτες τους βαφτίζω,
κι ολημερίς και ολονυχτίς τους αναθεματίζω;

Μήπως να ήτανε καλό που στήριξαν τους γκέι
(ενώ αφορίζουν γενικώς τα ένδοξα τα πε@;
Είναι και αυτή μια αλλαγή, να βγάζεις παντελόνια
και να γυρνάς ξεβράκωτος με μπότες και κολόνια..

Αχ βρε Αλέξη μάστορα είσαι πρωτοτυπία
Για μετανάστες (πρωτίστως) και ρωμιούς (δευτερευόντως)
η μόνη σωτηρία..

Μάνα Κωνσταντίνου

Μάνα τον ένα σου τον γυιό έδωσες στην πατρίδα
να γίνει για τους άτολμους της λευτεριάς πυξίδα!
΄Ολοι εμείς στην προσευχή λόγια μονάχα λέμε
να αντέξεις την απώλεια και από μέσα, κλαίμε..

Ενός ονείρου υποψήφιοι θεατές..

Στην καρδιά – Βουλιαράτες

Δεν θέλει η γης να σε κρατήσει
στα σωθικά της τα σκαμμένα
Θέλει ολόρθο να σε στήσει
της λευτεριάς μας πρώτη γέννα!

Στο βλέμμα σου ο ήλιος λάμπει
και έχει τους φόβους μας ξορκίσει
Μακάρι και άλλοι σαν και σένα
στης αντρειοσύνης το μεθύσι!

Της φαντασίας μου το χέρι
χαϊδεύει τα κλειστά σου μάτια
΄Ωρα καλή σου Παλικάρι
μες του Θεού τα μονοπάτια!

ΑΘΑΝΑΤΟΣ