Λευκό διάφανο

Πάρε τα χέρια σου απ’ την αγάπη μου
Είναι διάφανο λευκό και θα λερώσει
Για σένα φορεμένο ήταν μα χαλάλι σου
Μια προσευχή θα κάνω στο θεό,
ψυχή για να σου δώσει

Δάκρυα δεν τρέχουν απ’ τα μάτια μου για σένα πια
Τα λάθη μου έφυγαν σαν βάρη στον γκρεμό σου πεταμένα
Μόνο για μένα θα σιωπήσω της φυγής τον πανικό
κι ύστερα πάλι θα ανάψουνε τα φώτα τα σβησμένα

Μόνο συγνώμη προδοσίας δεν θα ακούσεις
Γιατί δεν έσκυψες το χέρι να μου δώσεις πριν χαθώ
και ήταν απαίτηση ψυχής και εμπειρίας
χρόνια που τρίφτηκαν μαζί στο ίδιο σ’ αγαπώ..