Σαν βλέπω αυτό το μάγουλο μέσα στην φρεσκαδούρα
έξω το μέσα μου έρχεται και παίρνω την μαγκούρα..
Σαφρακιασμένος στην ψυχή, ίδιος ο εωσφόρος,
που απ’ τις πολλές τις πτήσεις του.. έγινε αεροπόρος..
Τέτοια δημιουργήματα μέσα στην κολυμπήθρα
τα πνίγουνε, πριν να ζητούν της εξουσίας τα σκήπτρα,
Τώρα αυτός πως ξέφυγε; ΄Ηταν προστατευμένος
στις πλάτες μας να αναπαυθεί, και μοσχαναθρεμμένος..

Ο γάμος έγινε λυτά, ιεροτελεστία
ώσπου η μοίρα το ‘φερε να ‘ρθει η πανδημία
Δεν πλησιάζεις τώρα πια το νυφικό κρεβάτι
ξεχνάς την υποχρέωση, κρατάς μόνο γινάτι
ενώ εγώ τσιμπήθηκα για να σε προφυλάξω
να είμαστε αυτοκόλλητοι, την μάσκα να πετάξω..

Μου λες ότι δεν πρόκειται δίπλα μου να ξαπλώσεις
στις πονηρές ορέξεις μου εύκολα να ενδώσεις
και από την στεναχώρια μου έχασα τα μαλλιά μου
ενώ σε λήθαργο βαθύ έπεσαν τα όργανά μου
Δεν κρύβεται η ανάγκη μου δυο χρόνια υποφέρω
να προσπαθώ διακαώς στην κλίνη να σε φέρω

Ποιος δράστης να σε ψέκασε και δεν με πλησιάζεις
μόλις κάνω μια κίνηση, αρχίζεις να φωνάζεις
έγινα μες τα μάτια σου του εαυτού μου κλώνος
εσύ κοιμάσαι μοναχή και υποφέρω μόνος
Μίσος ασίγαστο κρατώ για τα πειράματά τους
που να σχιστούν τα μάτια τους και να κοπεί η μιλιά τους

Το κομποσκοίνι έπιασα και μοναχός θα γίνω
αφού δεν βρίσκω φάρμακο για τον ιό να πίνω
δέχομαι «extra» παροχές, θερμές ευχαριστίες,
που μπήκα στα πειράματα, χωρίς ταλαιπωρίες
ενώ εσύ αντίρρηση έχεις και μουλαρώνεις
και ότι σε βρει μελλοντικά, μόνος σου, μου δηλώνεις..

εσύ όλη μέρα το γουδί, εγώ το γουδοχέρι
προς το παρόν νυχθημερόν κουράζω το ένα χέρι
βλέποντας μόνο ηδονικά τα μέτρα στην TV τους
η προπαγάνδα να ανθεί, κι εγώ στην δούλεψή τους
κι αφού προθύμως να ‘ρχεσαι για μήνες δεν το βλέπω
σου πιπιλίζω το μυαλό, θα χάσεις τον Αλέκο..

που ζει μονίμως ασκητής και σε παρακαλάει
και μόνο το αυτονόητο που πρέπει σου ζητάει
είναι τις νύχτες νευρικός κι όλο ξεσπά η οργή του
ελέω κορωνοϊού χαράμι το βρακί του..

Ποιος απ το λούκι θα μας βγάλει ;
όποιος την, έχει ποιο μεγάλη
την άκρη κι έχει επιτυχίες
σε λαμογιές, ραδιουργίες
Όποιος γνωστό σε δίκη βάζει
τις μετοχές του ανεβάζει
μάρτυρες φέρνει πληρωμένους
χιλιο δαφνο στεφανωμένους
Τα 5 δάκτυλα ανοιγμένα
να στρέφονται προς τον κανένα

Ω θαυμαστή μου γη και πλάση
διαφθορά έχεις χορτάσει
όσο σκαλίζεις θα βρωμάει
εκεί που ο ψεύτης θα μιλάει

Την δε ταυτότητα ανθρώπου
εδώ την σχίζω επιτόπου
τίτλος τιμής όταν θα γίνει
τίποτα σκάρτο δεν θα μείνει.

Έχω φορέσει φίμωτρο, είπανε πως δαγκώνω
ακόμη κι όταν οδηγώ μόνος μου το δηλώνω

Πολλοί με βλέπουν και γελούν μα που να καταλάβουν,
πως αν με βρουν αμολυτό θα τρέχουν να προλάβουν

Φοβάμαι μην παρεκτραπώ και μένανε δαγκώσω ,
ευρώ περισσευούμενο δεν θα χω να πληρώσω

Στου κασίδη το κεφάλι
πειραματισμοί μεγάλοι
σύριγγες ,φακοί, οθόνες
ασθενείς στις πολυθρόνες
που χαμογελούν με χάρη
σαν ξαπλώνουν στο «ριχτάρι»
μια ζάλη άνευ αιτίας
προϊόν ωορρηξίας
ή τσιμπήματος αιτίας;
Προτείνω πριν το τσίμπημα
να πας φωτογραφείο
την πρότερη σου την μορφή
να έχεις σε αρχείο
για να μπορείς την σύγκριση
εύκολα να την κάνεις
μες το γυαλί σαν κοιταχτείς
και θέλεις να πεθάνεις.
Δεν είμαι εγώ αυτός εδώ
που βλέπω στον καθρέφτη
και φεύγεις τρέχοντας μετά
λες και σου βάλαν νέφτι