Δεν θέλω οίκτο απ τα μάτια σου
που είναι στις τύψεις βουτηγμένα
μόλις θα φύγεις η αρίθμηση
θα αρχίσει πάλι απ το ένα
Περνούν εικόνες όσων ζήσαμε
σαν άλογα αφηνιασμένα
που σε μια νύχτα δραπετεύσανε
και περπατάνε στα καμένα
Ένας μονόλογος του έρωτα
παραληρεί και αργοπεθαίνει
πώς βγαίνει η αγάπη απ την νάρκη της
μου λέει πως δεν καταλαβαίνει
Έξω η μέρα αναδιπλώνεται
τα θέλγητρά της να μας δείξει
κοίτα η ζωή μας πως ξηλώνεται
μου φέρνουν ίλιγγο τα ύψη..
Οιωνοσκόπος:
Θα κάψουμε την κάνναβη
χρησμούς για να μας βγάλει
κι αν δεν τα καταφέρουμε
θα φτιάξουμε κεφάλι
Λαός: Λύκε, λύκε είσαι εδώ;
Οιωνοσκόπος:
Φύτεψα την γλάστρα μου και μπαίνω στον χορό
Λαός τραγουδώντας:
Ο βλάκας κι αν εγέρασε κι άσπρισαν τα μαλλιά του
ο ίδιος και απαράλλακτος στην ανεγκεφαλιά του
Τράβηξες το φύλλο το καλό
δεύτερη φορά για να ρεφάρεις
έβγαλες το αισθησιακό
μέχρι τέλους να με εξιτάρεις
Βέβαιος ότι σε αγαπώ
πέρασα και τις δοκιμασίες
γίναν πεποιθήσεις τα εγώ
με μικρές σταγόνες προδοσίας
Ο παράγοντας να φύγω να σωθώ
ήτανε απών απ το μυαλό σου
έδιωξες να πάει στο καλό
κάποιον που τον είχες άνθρωπο σου
Τώρα στα νερά τσαλαβουτάς
βρώμικη ζωή να καθαρίσεις
κάτσε εκεί που είσαι να χαρείς
δεν σε θέλω πίσω να γυρίσεις
Μόνη μου ζεσταίνω την καρδιά
που παγώνει μες τα κρύα βράδια
μέχρι ο ήλιος να ‘ρθει το πρωί
να φωτίσει τα άγρια σκοτάδια
Σαν ημερέψει ο διάβολος βοήθεια προσφέρει
και έχει κουβάδες το νερό στης αύρας του το χέρι
αυτό που δεν το έστειλε φωτιές να περιστείλει
σε κάθε δύσκολη στιγμή γι αυτό είναι οι φίλοι
Ματ ώσαν οι δυνάμεις μας και είναι συγκεντρωμένες
για όσες υπάρξεις αντιδρούν γιατί είναι ψεκασμένες
δεν θα μας μάθετε εσείς που είστε στην εφηβεία
γράμματα, που γεράσαμε, έχουμε αριστεία
Τόλμησες να σφετεριστείς την δύναμη που δίνει
το σύνταγμα ακοινώνητε, θα μπεις μέσα στην δίνη
θα δροσιστείς Σεπτέμβριο, οι ζέστες θα κρατήσουν
είπε η μετεωρολογική, οι κάψες σας θα σβήσουν
Κουτσοί στραβοί το μάθαμε, στις αντιδράσεις πρώτοι
αναμασάνε διαρκώς, δεσπότη Παναγιώτη
ζητάμε μια εξέταση ενδελεχής να γίνει
και όχι κάρτα κίτρινη να γράφει και να σβήνει
Είμεθα κράτος κραταιόν, και όποιος μειδιάσει
μην αποσώσει αποβραδύς στο σπίτι του να φτάσει
Εικόνες να κρεμάσετε στης εκκλησιάς τον τρούλο
με τις μορφές μας άγιων, και τον λαό ως δούλο
Πέσανε χίλιοι κεραυνοί
στα πράσινα κλαδιά μας
χάθηκε όλη η ζωή
για μας και τα παιδιά μας
Μαύρη είναι η πλάση το πρωί
κι έχει θανάτου βλέμμα
μέσα στις φλέβες της κυλά
κατάμαυρο το αίμα.
Παίρνει ο Θεός εκδίκηση
για όσα μας έχει δώσει ;
και ότι ζωή μας πρόσφερε
πρέπει να το σκοτώσει ;
Γίνηκε η φύση είδωλο
του ψεύτικου εαυτού μας
ενώ ως τώρα έπαιζε
ρόλο παιδαγωγού μας;
Χίλιες κατάρες συμφοράς
στο καπνισμένο χέρι
που τις λαμπάδες άναψε
καταστροφή να φέρει
Η εξουσία λησμόνησε
για μια φορά ακόμη
να αποσοβήσει το κακό
προτού να πει συγνώμη
Σαν σου κουνώ το δάκτυλο
σκιάζεσαι και φοβάσαι
όλα όσα είχες θα χαθούν
και μην αυταπατάσαι
τόλμησες λέω ευθαρσώς
να είπεις την αλήθεια
να θέσεις σε αμφισβήτηση
όλα τα παραμύθια;
σε ποιον νομίζεις πως χρωστάς
το επιτυχημένος;
αλλάζει τώρα ο τραχανάς
θα γίνει ξυνισμένος..
η αντίθεση της πλεύσης σου
είναι αυτοκτονία
και η νέα σου διαδρομή
σκέτη ταλαιπωρία..
μην γίνεσαι παράτολμος
και την αποκοτιά σου
άσε στην άκρη Μήτσο μου
και κάτσε στα αυγά σου..
Αυτό το μοντελάκι μου τσίτι θα το φορέσω
όταν θα βγω στην Εύβοια να πάω να καταβρέξω
μήτε πουλί δεν θα πετά στης ρούγας το σεργιάνι
και η φωτιά θα εξαπλωθεί σβέλτα και μάνι μάνι
Μην είδατε τα καναντέρ να βγουν να κατουρήσουν;
(πως έπιασε όμως η φωτιά πείτε τους μην ρωτήσουν)
παίρνω το ύφος το σεμνό, κι ας έχω υπογράψει
να γίνει αναδάσωση, εις τα καμένα δάση
Εδώ το πάρκο αιολικό (ξελάσπωσε η κυρία)
(δεν γράφω τα ονόματα μην πέσει τιμωρία)
τα απομάκρυναν αυτοί, εμείς τα υιοθετούμε
όλα τα μπάσταρδα αυγά, σαν κλώσες τα κλωσούμε
Τι θέλετε πυρόπληκτοι; Πυρόσβεση να γίνει;
Την άρνησή σας πήραμε και η φωτιά δεν σβήνει
Όλα θα ρθουν στην ώρα τους, η πρόνοια του προδότη
που κάθεται καμαρωτός στην θέση του την πρώτη
στην νεφελώδη όψη του το βλέμμα του γυαλίζει
πάλι η ρουλέτα έχασε και στο μηδέν γυρίζει
΄Ελα καλέ επενδυτή, ασήμωσε σου λέω
εσύ θα δίνεις τάλιρα και εγώ πικρά θα κλαίω
που μου έφυγε ο εμπρηστής, ωσάν λαμπαδηδρόμος
και τέντωσε η πυρκαγιά, οκτώ ημέρες δρόμος
Λέω πως σε νοιώθω ακόμα πλάι μου, στην θέση που σου είχα δώσει
διπλή σκιά από τον ίσκιο μου που απ τον χρόνο θα γλυτώσει
Αυτήν την πλάνη εγώ συντήρησα ηθελημένα για να έχω
μια αυταπάτη μες τα βράδια μου που να της λέω πως αντέχω
Κοινά σημεία που μας ένωσαν γίναν αυτά που μας χωρίσαν
δικαιολογίες που ειπώθηκαν όμως κανένα νε δεν πείσαν.
Εγωισμός η αγάπη, δίπορτο, στο χέρι σου ήταν να διαλέξεις,
αυτό που ήξερες συνέχισες, αλλού τις δάφνες σου να δρέψεις
Τώρα ησυχία μες την κάμαρη, κανείς στο μέσα δεν περνάει
ώσπου να φέρει η προσδοκία μου, κάποια καρδιά που να χτυπάει.
Αν η λατρεία είχε όνομα
δικό σου θα ήτανε μωρό μου
εσύ για μένα όλα τα θέλω μου
σταυρός που γέρνει στο λαιμό μου
Μικρές λεξούλες που μπλεχτήκανε
μες σε λευκό κρίνο, το στόμα,
όσες φορές και να γεννιόμουνα
θα θελα μια ζωή ακόμα
Πως ευωδιάζεις νυχτολούλουδο
γαρδένια και βασιλικέ μου
μες την λαχτάρα της αντάμωσης
δυο φορές του γιου μου, γυιέ μου!
Ασύδοτες μετακινήσεις
με αεροπλάνο αν θελήσεις
θα πρέπει να σαι δηλωμένους
πως είσαι εμβολιασμένος
Εγώ το πρότεινα να γίνει
αναλαμβάνω την ευθύνη
χρέος μου να σας προστατεύσω
και εν ανάγκη να σας δέσω
Καλό παράδειγμα να δώσεις
και στο εμβόλιο να ενδώσεις
έλα στον θείο μη φοβάσαι
να ζήσεις για να με θυμάσαι
Μην την κλωτσάς την επιστήμη
έχεις τεράστια ευθύνη
παρών στο πείραμα να δώσεις
εδώ εμβόλια με δόσεις
Υποψήφιος για εμβολιασμό
Το χέρι μου απλόχερα
προς τον γιατρό το δίνω
μόνο αν είμαι σίγουρος
πως ζωντανός θα μείνω
κι αφού αυτή η παραγωγή
έγινε μες την βιάσει
θα πάρω την απόφαση
σαν ο καιρός περάσει
γιατί μπορεί για μένανε
όλοι να πουν δουλεύουν
μα εγώ έχω την πεποίθηση
πως με κατασκοπεύουν
Μετά από εσάς παρακαλώ..
