Κομμένες κλωστές, ροκανίδια
μια βόλτα στο χθες, κι απ τα ίδια
αν θέλεις μπορείς να το σώσεις
ελπίδα ζωής να μου δώσεις

Πεσμένα βουνά σκορπισμένα
αυτά στην ψυχή τα σβησμένα
ψηλά το μπορείς να σηκώσεις
κι αγάπης φιλί να μου δώσεις

Θητείες παλιές ξεχασμένες
και μνήμες βουβές θυμωμένες
Ποιός λέει ότι αρχίζει τελειώνει;
Κοιτάξου καλά ξημερώνει!