• Που να τα βάλω πείτε μου
• αυτά που έχουν μείνει;
• Έμειναν αδιάθετα
• και η ζέστη σαν καμίνι
• σαν μπει κατακαλόκαιρο
• (σε λίγους μίνες φτάνει)..
• όσοι πειστήκαν, πείστηκαν
• με μένα το χαϊβάνι..
• (τα αποφεύγουν δυστυχώς
• σαν διάολος το λιβάνι..)
•
• Μπουρλ- οτο με κατάντησαν
• τζάμπα οι συνεντεύξεις,
• ψεκάστηκαν στεγνώσανε
• ακόμα και αν τους δέσεις
• δεν έρχονται να τρυπηθούν
• όλα τα αμφισβητούνε
• δεν πείθονται με τίποτα
• σε κίνδυνο να μπούνε..
•
• Τι τους φοβίζει να ‘ξερα
• σπρώχνοντας θα τους φέρω
• η εικόνα μου σε κίνδυνο
• δεν θα τα καταφέρω
• έρμο το πιστοποιητικό
• στα χέρια μου να κλαίει
• πατέρα αποτύχαμε
• συντετριμμένο λέει..
•
• Μήπως να κάνω πλαστική
• το πρόσωπο να αλλάξω;
• Κόντρα πάτε στο σύστημα;
• Όλους θα σας πατάξω!!
•
Συντάκτης: georgia z
Τιμημένα γηρατειά
Πόνος ψυχής με ώθησε φόρο να σας φορτώσω
Θα κάνω τα αδύνατα αν είναι να σας σώσω.
Δεν θέλετε με το καλό, τρόπους θα βρούμε άλλους,
η λύση πάντα βρίσκεται με άρχοντες μεγάλους.
Δείτε και μην συγκρίνετε αλλού το τι συμβαίνει
Ποιο είναι αλήθεια το καλό δεν το καταλαβαίνει,
κάποιος που μες την άρνηση βραδιάζει ξημερώνει
και μένει αναποφάσιστος στης μοίρας το τιμόνι..
Χρειάζεται το τσαγανό που δίνει η εξουσία..
Τα αστειάκια να κοπούν και η φιλολογία
τριγύρω απ τα σενάρια ποιος ζει και ποιος πεθαίνει
γι αυτό και το μαχαίρι μας στο κόκαλο βαθαίνει.
Γι αυτό και εσύ συνειδητά να κάνεις το κουμάντο,
γιατί δε είναι το κακό το να μην έχεις φράγκο
μα το να δεις ανάσκελα ραδίκια ξαπλωμένος
αυτό σημαίνει μάγκα μου πως είσαι πεθαμένος..
“Δικαίωση”
Νοιώθω ικανοποίηση
το θέμα που θα φτάσει
στο ΣΤΕ (στον έξω από δω)
και θα εκδικαστεί
(μήπως τους ατιμάσει;)..
Η μήπως αντιπρόταση
εις τον πασά θα κάνει
αντί για τα πρόστιμα τα
αλλιώς να μας ξεκάνει;
Μήπως πενήντα βουρδουλιές
αντί εκατό το μήνα
φέρουν το αποτέλεσμα
μην παίζουν κολιτσίνα..
τα γεροντάκια σύσσωμα
στου καφενέ τον χώρο;
Ε, το ζηταει ο κ@λος τους
μου φαίνεται τον “φόρο “..
Μεγάλος ο συνωστισμός
κι ας είναι φιμωμένοι
είναι , μα δεν το ξέρουνε
της “freedom” οι χαμένοι ..
Άντε πολύ το κράτησα
στο στόμα το μπουκέτο
χρειάζομαι έναν καφέ
Ελληνικό και σκέτο..
Ο Μπουκουράν πονάει ,αλλά μιλάει..
Απ την πολλή την φούρια μου
μέτρα να ανακοινώσω
ένα ρημάδι πρόσχημα
δεν μπόρεσα να αρθρώσω
Να πω να γίνει πιστευτή
μια δικαιολογία
γιατί τους εξηντάρηδες
έβαλα τιμωρία
Με έπιασε ένας λόξυγκας
με έτρωγε ο λαιμός μου
αφού ήταν ολοφάνερος
για κάποιους ο θυμός μου
Θέλει ο μεγάλος να κρυφτεί
μα δεν τα καταφέρνει
μετά την δημοσκόπηση
την κάτω βόλτα παίρνει
Τώρα ένα τάμα έκανα
ζητάω προστασία
μην με ξεμοναχιάσουνε
στου δρόμου την γωνία
Και άμα περούκα δεν φορώ
και με αναγνωρίσουν
με τις μαγκούρες τους
μπορεί, οι γέροι να χτυπήσουν
Όσα θα φέρει η στιγμή
δεν φέρνει ο χρόνος όλος
να ανοίξει μια καταπακτή
κι ένας ουράνιος θόλος
κι αν λίγο είμαι τυχερός
ίσως την σκαπουλάρω
αλλιώς κλάφτα Χαράλαμπε
καΐκι να σαλπάρω
Να το γράφει στην ούγια
Μαϊμούδες και πρωτότυπα
πως να τα ξεχωρίσεις
εχθροί ο ένας του αλλουνού
μπλέκουν σε αναμετρήσεις
κι έχει σπιλώσει δυστυχώς
το ψέμα την αλήθεια
– Πού είναι ο δράκος;
– Έφυγε και ζει στα παραμύθια..
Θέλω να ζήσω, όμως πώς
αλώβητος θα μείνω;
Είναι ο δίπλα μου νεκρός
εγώ τι θα απογίνω;
έχει το συρματόπλεγμα
κάποια πληροφορία;
Είναι σε φιαλίδια
η λέξη ελευθερία;
Τυφλός βελόνα γύρευε
μέσα σε αχυρώνα
γεφύρια ανοχύρωτα
στοιχειώνουν τον αγώνα
ΖΩΗ μου πώς στριμώχθηκες;
Πώς να σε προστατεύσω;
Αντί για σένα νε εγώ
θάνατο να εισπνεύσω;
Φρουρός ακοίμητος στυγνός
θε να σταθώ μπροστά του
τέλος φρικτό μακάβριο
κλωτσιά στα αχαμνά του
θα δώσω του συστήματος
και όλα τα αφεντικά του..
Πάρε ζωή το δρόμο σου
όλα θα τα γκρεμίσω
ολόρθη λευκοστόλιστη
να ‘ρθω να σε φιλήσω
΄Αγιος Βασίλης
Άγιος Βασίλης κουβαλά της «pfizer price” τα δώρα
κουβέντες και μισόλογα λένε πως θα έρθει η ώρα
συντάξεις να γλυτώσουνε τα κράτη της Ευρώπης
αφού με τα θανατικά θα γίνεται της Πό@ης;
Άγιος Βασίλης έρχεται, είναι συναχωμένος,
αν φταρνιστεί, ρωτήστε τον:
Είσαι εμβολιασμένος;
Κομμένες κλωστές
Κομμένες κλωστές, ροκανίδια
μια βόλτα στο χθες, κι απ τα ίδια
αν θέλεις μπορείς να το σώσεις
ελπίδα ζωής να μου δώσεις
Πεσμένα βουνά σκορπισμένα
αυτά στην ψυχή τα σβησμένα
ψηλά το μπορείς να σηκώσεις
κι αγάπης φιλί να μου δώσεις
Θητείες παλιές ξεχασμένες
και μνήμες βουβές θυμωμένες
Ποιός λέει ότι αρχίζει τελειώνει;
Κοιτάξου καλά ξημερώνει!
Όλγα
Όλγα για που ξεκίνησες να πας
μικρή μου
μόνη
και έστριψε ο χάρος πάνω σου
το μαύρο του τιμόνι;
Βαριά η πόρτα πάνω σου
μα ποιος να σε τραβήξει
όλοι περνούν και χάνονται
και σκοτεινιάζει η φύση
Μικρά τα δυο χεράκια σου
κι ο κόσμος περισσεύει
έγινε η πλάση θηρευτής
και τις ψυχές μαζεύει
Η παιδική σου η φωνή
δεν λέει να συγκινήσει
όποιον περνάει δίπλα σου
αν ζεις για να ρωτήσει
Η δόλια η καρδούλα σου
φρικτά παγιδευμένη
στο παγωμένο σίδερο
χτυπάει και αργοπεθαίνει
Παιδί κατώτερου Θεού
καλό μου εσύ δεν είσαι
όσους δεν σε προσέτρεξαν
απ’ τους ανθρώπους σβήσε
Και εκεί ψηλά που θα βρεθείς
μαζί με τους αγγέλους
θα δεις πως πέφτουν στις ψυχές
υπότιτλοι του τέλους
Βαθιά το χέρι στην τσέπη
Γιάντα νομίζεις σε θωρώ
και δεν σ’ αφαλοκόβω
για εισαγγελέα πανικού
την κεφαλή μου κόβω
σε έχω χρήσει Νίκο μου
μα φούμο δεν σου ρίχνω
παράλληλα χειροκροτώ
και τα όργανά μου δείχνω
Ειδήσεων συνέχεια
μα πάλι θα τα’ αντέξω
κι ας με πονούν τα πόδια μου
σαν Βέγγος που θα τρέξω
να φτάσω εκεί που σε τραβούν
οι κάμερες απ’ έξω
για να σου δείξω ευθαρσώς
σπαθί και εν δυνάμει
τι θα αγγίξω βάζοντας
στην τσέπη την παλάμη
Λεφτά δεν έχω δυστυχώς
οι επιχορηγήσεις
πηγαίνουν στους τυχάρπαστους
που εκφωνούν ειδήσεις
μα νοιώθω ικανοποίηση
που άγνοια δεν έχω
τα της πραγματικότητας
κατανοώ και θρέφω
μίσος βαθύ και ασίγαστο
που όταν θα ξεσπάσει
όσα κεφάλια άχρηστα
θα βρει και θα τα σπάσει
Όμως για τον επίλογο
πες μου και εσύ για σένα
άμα στην αναζήτηση
τα τρία γίνουν ένα
με ποια αυτοπεποίθηση
τους γέρους θα χλευάζεις
κάτσε λοιπόν στην έδρα σου
σκονάκια να διαβάζεις…
Η ρεκλάμα της προεδρίας
Αναθαρρήσαν οι κουτοί
που σε είδαν στην οθόνη
να θέλεις να πλοηγηθείς
σε κόμματος τιμόνι
Χρόνους μας έφυγες και εμείς
κάναμε τον σταυρό μας
ένα λιγότερο κακό
στον απολογισμό μας
Της “Περσεφόνης” οι γαμπροί
πρέπει να αναχωρούνε
όταν κουδούνια οι λαοί
επάνω τους κρεμούνε
Μα εσύ το ακαταλόγιστο
στο αίμα σου το έχεις
και σε όλους μας τους αγιασμούς
φαίνεται πως αντέχεις
Παρωχημένη εποχή
για «ευφυείς» σωτήρες
που πάτησαν την χώρα μας
ωσάν οδοστρωτήρες
δίχως αιδώ μας έβαλαν
στου δανεισμού το λούκι
(θυμίζω οι βρυκολακες
χρειάζονται παλούκι )
Αφού είσαι λυγερόκορμος
θα άξιζες τα λεφτά σου
μα εχει φυράνει το μυαλό
και μαύρη είναι η καρδιά σου ..
Όταν σε συλλογίζομαι
στο ακριτικό νησί μας
λέω πως είναι απόκληρο
ετούτο το “παιδί” μας
Όλα τα έχει η Μαριωρή
ο φερετζές της λείπει
γι αυτό και την διαδοχή
δεν την εγκαταλείπει
Μακριά απ την χώρα μας λοιπόν
και την πολιτική μας
γιατί νωπός είναι ο θυμός
και άγρια η φωνή μας
Ποιος βρήκε το φιλότιμο
αυτό που έχεις χάσει
να σε αρπάξει απ τον λαιμό
και να σε ξεδοντιάσει..