Αφορισμένε άρχοντα δεν θα επανορθώσεις.
όσα κι αν ρίξεις ψίχουλα σε πεντακόσιες δόσεις
5000 έκλεψες απόμαχους τραπέζης
κάποιοι από αυτούς σε ψήφισαν
και τώρα τους εμπαίζεις
ζήτω φωνάζουν μοναχά τσιράκια ταϊσμένα
και δεν θα δεις την ψήφο μας τα χέρια είναι κομμένα
προδότες μόνο ήρθανε μαζί να πορευτείτε
γιατί όλοι οι γύφτοι μια γενιά
άντε που να χαθείτε

΄Εψαξα για το «μόρφωμα» που λένε πως υπάρχει
που βρίσκεται, πως λέγεται, πως γίνεται να άρχει
τόσο αγώνα δώσαμε για την καταστροφή του
και ακόμα δεν την είδαμε ποια είναι η μορφή του

Απαγορεύσεις κλπ στα τάρταρα οι νόμοι
παίζουμε με την τύχη μας το κλέφτες και αστυνόμοι
είναι η ψήφος τελικά κουκιά και μετρημένα
τα κερδισμένα υπερτερούν απ’ ότι τα χαμένα

Εμείς θα αποδείξουμε ποιος είναι τι αξίζει
πρέπει να ξέρει ο λαός ποιον δήμιο ψηφίζει
έτσι μια τάξη στην στενή θα μπει και όλα εντάξει
και θα σας έχουμε όλους σας μην βρέξει και μην στάξει..

Στην κατσαρόλα έριξα
τις εξουσίες όλες (νομοθετική δικαστική κλπ)
για να αποτρέψω το κακό
(της ψήφου σας τις φόλες)
να τον κρατήσω μακριά
Προφήτη μου Ηλία
(που είναι συνονόματος)
μην χάσουμε τις εκλογές
και πάρουμε τα τρ@α

Είμαστε τρομοκρατική
και επικηρυγμένοι
αλλοίμονο σε όποιον καλό
με μας θα περιμένει
Μην πας στην κάλπη
αν θα πιεις της άνοιας το χάπι
θα χάσεις και το όνομα
και το δεξί σου μάτι..

΄Αδεια η χούφτα μου ζητά
το χρήμα μες την τσέπη
μα δυστυχώς δεν έμεινε
από ευρώ ούτε λέπι

Το πήρε όλο ο άνεμος
σε επιχορηγήσεις
ποιον να συνδράμεις επαρκώς
και ποιο να νε να αφήσεις;

Οι παπαγάλοι όταν μιλούν
όλοι είναι πιασμένοι
και στην σωστή «κατεύθυνση»
προσανατολισμένοι

Εμείς την ώρα του γλεντιού
κρατάμε τα ποτήρια
και ξεφαντώνουμε μαζί
μέσα στα πανηγύρια

Βρώμικες κάλτσες είμαστε
του φίλου μας διαβόλου
και όσα λέμε γίνονται
λεγόμενα του κ@λου

Αν δεν βρεθούνε τα λεφτά
δεν έγινε και κάτι
χορτάτοι θα ιππεύουμε
της ομηρίας το άτι..

Ποιας τιμωρίας δέλεαρ και ποιας αντάρας στόμα
θα σας πετάξει άταφο το σαπισμένο σώμα;
του μέλλοντος μας ο γιαλός θέλει δεινούς προστάτες
και όχι του συντάγματος τους άθλιους παραβάτες

Στέκεις εκεί ανύπαρκτος στου πάνελ την οθόνη
και δεν ακούς οχλοβοές, ο πέλεκυς ζυγώνει
σε κυνηγούν με πλάστιγγες, χτυπούν με αποφάσεις
με αγωνία σκέφτεσαι το πως θα αποδράσεις

Έχει η ελπίδα εραστές, νάρκισσους της αγάπης
που όσο και αν ψάξεις δεν θα βρεις
στους θηρευτές της κάλπης

Η επιδερμίδα έστρωσε
και φύγαν οι σακούλες
γλύτωσα τον καθαρισμό
γλύτωσα τις αμπούλες

Νομίζανε θα φοβηθώ
και ότι θα κωλώσω
την ώρα που γευμάτιζα
κι είπα να χαλαρώσω

Απέτυχαν παταγωδώς
κι όταν θα τους «συλλήψω»
της μόρφωσής μου τα χαρτιά
στα μούτρα θα τους τρίψω

Μήπως στο μάτι με έβαλαν
για κάτι που χω κάνει
όσο κι αν ψάχνω να το βρω
ο νους μου δεν το βάνει

΄Αγιε Φανούρη δείξε μου
την έξοδο να φύγω
άμα φρακάρει η μπροστινή
την πίσω πόρτα ανοίγω

Λύσαν τα άλλα θέματα
λύνουν και των ΛΟΑΤΚΙ
είναι η τρίχα κάγκελο
τα νεύρα σαγανάκι
κακός χαμός που να τους βρει
χρόνια απ’ τα δικά τους
να παίρνει ετούτος ο λαός
μακριά απ’ τα πυρά τους

΄Εχουνε βλέψεις σοβαρές
«έργο δημιουργίας»
είναι τα γκέμια σταθερά
της συνομοταξίας
Αφρίζουνε απ’ το κακό
οι σκέψεις των ψαγμένων
κουτόχορτο μας δίνουνε
(ίδιον των βλαμμένων)

Να χα μια γομολάστιχα
στον πίνακα να σβήσω
όνόματα και πρόσωπα
και να ποδοπατήσω
υπάρξεις που είναι ανώφελες
πλήρως σεσημασμένες
να ζωντανέψουν οι ζωές
οι καταδικασμένες

οι ελπίδες όσων χάθηκαν
απ’ τα δικά τους χέρια
τα βρώμικα που αντί ζωή
χαρίσανε μαχαίρια
(Και να γραφούν όλοι αυτοί
στου χάρου τα τεφτέρια)

Καράβι ακυβέρνητο στα κύματα προσκρούω
του κίνδυνου τον κώδωνα μες τα πελάγη κρούω
μας ρήμαξαν οι κίνδυνοι η ελπίδα είναι χαμένη
το μέλλον είναι σκοτεινό η ήττα δεδομένη

Ποιοι καπετάνιοι χάρτινοι ποιοι μούτσοι κοιμισμένοι
την νηνεμία πια κανείς να δει δεν περιμένει
κάποιοι αχνοσαλεύουνε να ανασκουμπωθούνε
έξω να βγάλουν τα νερά και ζωντανοί να βγούνε

Μες την ανιδεότητα οι πιο πολύ γυρνάνε
δεν ψάχνουν ούτε την στεριά, ούτε πολυμιλάνε
ακολουθούν τον δρόμο τους που οδηγεί και πάλι
σούμπιτους στην καταστροφή, σκυμμένο το κεφάλι

Εκεί στα μεσοπέλαγα το τέλος μας θα φτάσει
όλη μας η νωθρότητα σαν βάλτος θα λιμνάσει
κάποιος να δώσει μια πνοή, πνοή δημοκρατίας
να γίνει των ελπίδων μας ο στιβαρός σωσίας.

Πόνος βαρύς και άβατος
της ψήφου ο ξεστράβωτος
δίχτυα σκισμένα στα βαθιά
περνούν τα ψάρια στα κλεφτά
τέταρτη πέμπτη δόση
κανείς δεν θα μας σώσει

Το μάτι το πεταριστό
να χα στιφάδο με λαγό
φαρμάκι στάζουν όλοι
διαβόλοι και τριβόλοι
να μας κοιμίσουνε στραβά
να μας δαγκώσουν σαν οχιά

Είναι το μέλλον μου θαμπό
μα εγώ παλεύω να το δω
ήλιο να βγάλω στην σκιά
να ξεπαστρέψω την σκουριά
ο φόβος μου έγινε θυμός
βράχος ασάλευτος σκληρός

κι αυτός ο γλυκανάλατος
μες την ζωή ο θάνατος
λόγια ψελλίζει που και που
για τα κουρέλια με φρου φρου
σαν ζούγκλα είναι αδιάβατος
ο ψευταράς ο Σάββατος