Γκαζάκια εδώ, γκαζάκια εκεί, γκαζάκια παραπέρα
Φύσα αέρα, φύσηξε, και φτιάξε μου την μέρα..
Τα καναντέρ μας δεν πετούν δεν λένε να κουνήσουν
οι υδροφόρες ψάχνουμε νερό, φωτιές να σβήσουν..

Εγώ με ένα χαμόγελο πλατύ, όλους σας χαιρετάω,
δεν ξέρω ούτε που βρίσκομαι, ούτε το που θα πάω.
Μαζί μου όλα τα είδατε, παράπονο κανένα
η Αίτνα κυοφόρησε και γέννησε εμένα..

Με αφορμή τον καύσωνα όλα δικαιολογούνται, μειοδοσίες
πυρκαγιές, τα αυτιά μας που κουνιούνται
Έγινε η καρέκλα μου ηλεκτρική καρέκλα
ίσκιο δεν βρίσκω πουθενά, το λέω νέτα σκέτα

Όταν στηθούν γεννήτριες θα γίνει πανηγύρι
και οι άστεγοι απ’ την φωτιά θα ‘ρθουν απ’ το τσαντίρι
Μην φανταστείτε πως εχθρούς έχω δημιουργήσει
όλο και κάποιο πρόβατο θα με ξαναψηφίσει..

Τις σάρκες σου ξεσκίζοντας
ταΐζεις το θηρίο
που ζει στην αφθονία του
αρκούδα μες το κρύο

Είναι ικανό για «θαύματα»
που σ’ απογοητεύουν
ενώ τα παραμύθια του
τα αυτιά σου τα χαϊδεύουν

Διάλεξε και αποφάσισε
εσύ ή το θηρίο
το μόνο που είναι σίγουρο
αδύνατο και οι δύο

Στείλε ουρανέ την χάρη σου
να δώσει ευλογία
ένα παιδί μου χάρισε
ενός αετού φτερά

Στην αγκαλιά μου το κρατώ
μες της ψυχής τον θρόνο
ένα καράβι γίνομαι
που πλέει στα ανοιχτά

Παιδί μου τα ματάκια σου
των αστεριών η λάμψη
τις νύχτες που ομορφαίνει
το διάβα του ουρανού

όπου περνάς ανθίζουνε
της φύσης τα λουλούδια
και οι σκέψεις ταξιδεύουνε
στα πέρατα του νου

Στόλος απαρχαιωμένος
με μνημόνια στημένος
άλλος ζει και άλλος πεθαίνει
το εκαβ δεν προλαβαίνει

Δεν κινούνται τα ρημάδια
της φθοράς είναι σημάδια
άσχημα είναι τα χαμπάρια
σαν πεισμώνουν σαν μουλάρια

Δεν κινούνται τα ρημάδια
λείπουν λάστιχα και λάδια
περιμένοντας πεθαίνεις
και ποιος φταίει δεν μαθαίνεις

Ρίχνουν κλήρο ποιον θα πάρουν
τους υπόλοιπους τρενάρουν
δεν γινήκανε προσλήψεις
άκυρες οι ανανήψεις

Παίζει ρόλο η ηλικία
για να ‘ρθει η σωτηρία
για το ψάρι που βρωμάει
όλος ο λαός μιλάει.

Για αυτό αν τύχει και ξαπλώσεις
και στον πανικό ενδώσεις
πέντε δάχτυλα ανοιγμένα
να μουντζώσουν μόνο εσένα

(Ο ανεπανάληπτος Κυρ είχε γράψει: Ο Γάμος είναι
ωραίο πράγμα, διότι δύο άνθρωποι αντιμετωπίζουν
μαζί, τα προβλήματα, τα οποία δεν θα είχαν αν δεν
παντρευόντουσαν)

Μήτσος: Θέλεις να γίνουμε τα δυο μία ψυχή ένα σώμα;
αργότερα αν ταιριάζουμε φτιάχνουμε κι ένα κόμμα..

Ευτέρπη: Μήτσο μου η ανάσα σου νομίζω πως μυρίζει
όπως το αυτονόητο ότι η γη γυρίζει..

Μήτσος: Ευτέρπη την μασχάλη σου αξύριστη την βρίσκω
σου δίνω απ’ το τριαντάφυλλο τον πράσινο τον μίσχο..

Ευτέρπη: Νομίζω πως η πρόταση πλεονεκτεί τα μάλα,
για τους γαϊδάρους που γυρνούν θα ρίξω μια ροχάλα..

Μήτσος : Στο σπιτικό που θα χτιστεί, το ρεύμα είναι κομμένο
γιατί η επιδότηση δεν είναι δεδομένο..

Ευτέρπη : Μήτσο μου το στομάχι μου μονίμως γουργουρίζει
να φταίει που η εκλογή δυνάστη συνεχίζει;

Μήτσος: Να ρίξω πρέπει τα χαρτιά να δω το τι μας φταίει,
άλλα όσα μας τάζουνε, άλλα η αλήθεια λέει..

Ευτέρπη: Να φτιάξεις πρέπει τα γυαλιά που χεις καθυστερήσει,
σαν εξετάσεις δύσκολη της πλάνης μας η ζήση..

Μήτσος: Λαχειοφόρο αγορά να βρούμε τα του γάμου
μετά φρενήρης καλπασμός στην ράχη της καλάμου..

Ευτέρπη: Φοβάμαι πριν την ώρα μου μην ταξιδέψω Μήτσο
αφού οι ξαφνικίτιδες αποτελούν το ρίσκο

Μήτσος: Ξεπέζεψε Ευτέρπη μου μην είσαι ψεκασμένη
από του γάμου τα δεσμά η μνήμη μόνο μένει..

Ευτέρπη: Την πρότασή σου θα δεχτώ μόνο ο θεός να δώσει
μην η πραγματικότητα όλους μας ξεστραβώσει..

Από τις “άλλες” τις γνωστές
μήνυμα αυτογνωσίας
προσδιορισμός χρειάζεται σε θέματα ουσίας
δομή προσωπικότητας φτιάχνουμε στο σχολείο
και οι ταινίες έρωτα δεν μπαίνουν στο αρχείο

Κυρίες Κύριοι λοιπόν
και ασφαλώς οι «άλλες»
οι προσδοκίες των παιδιών είναι πολύ μεγάλες
Πρέπει να μάθουν το σωστό μα πρέπει και το λάθος
Ο φιλικός ο έρωτας δεν καταργεί το πάθος
Γι αυτό οι σκηνοθέτες μας φιλιούνται στην ντουζιέρα
Το γράμμα θα το στείλουνε να πάει στην Ριβιέρα
και κάπου ειδυλλιακά η πρόταση θα γίνει
Ίχνος ντροπής και λογικής να δούμε αν θα μείνει..

Όταν ψηφίζει ο ραγιάς
ποιον θα ψηφίσει μη ρωτάς
όπου η ρουλέτα θα σταθεί
και πιο πολλά θα πάρει
Όποιον θα δώσει πιο καλές
προσοδοφόρες προσφορές
και βίλα στο φεγγάρι
Ο όποιος υπολογισμός
ποτέ δεν είναι σταθερός
και η κάλπη όταν κλωτσάει
σημαίνει ξέφυγε πολύ
πως μπήκε στην υπερβολή
και η λογική τσινάει
Εγώ ψηφίζω ελληνικά
έχω στα σκέλια την ουρά
ο ποντικός στη φάκα

Μα κάποτε έρχεται η
στιγμή
που θα σου πει μες το αυτί
τι έκανες μακάκα;

Λευκός καπνός όταν θα βγει στου Κούλη το φουγάρο
τότε θα είμαι έτοιμη να ανάψω ένα τσιγάρο

Στην πολυθρόνα θα σκεφτώ πως στιβαρά τα χέρια
που γράφουνε το μέλλον μας στου αύριο τα τεφτέρια.

Ποια πρόκληση ανίκητη μπορεί να του ξεφύγει
όταν αυτός ο αρχηγός προοπτικές ανοίγει;

Ζητωκραυγάζουν άλαλοι χειροκροτούν τα χέρια
δύστυχων που κοπήκανε με ιατρικά νυστέρια

Κι εγώ από την ταραχή όταν συνέλθω θα βρω
την δύναμη να αποδεχθώ του κάλους του τον θάμπο

Θα πω χαλάλι οι ψυχές που φύγανε χαμένες
από την εγωπάθεια που χουν οι ερωμένες
να θέλουνε για τρόπαιο τα κέρδη εξουσίας
και όλα τα υπόλοιπα ως άνευ σημασίας

Και στις ριπές της κριτικής στόχο θα χω εσένα

Η έρμη η επανάσταση δεν αφορά κανένα..

(Με αφορμή μια φωτογραφία του ‘50
με 3 κορίτσια κάποια ξυπόλητα..)

Βλέψεις βλέπω απέκτησες
για τα υποδήματα μου
για αυτό σε προειδοποιώ
να μείνεις μακριά μου
Σκόρδα θα βάλω, απήγανο
και ότι με βολεύει
στις κάλπες, στην εξώθυρα
και όπου ελλοχεύει
ο κίνδυνος για να φανεί
ο ύπουλος σκοπός σου
να γίνει καθοδηγητής
ατζέντης κολλητός σου.
Μας πήρες ότι άφησε
ο Αλέκσης τάκα τάκα
τώρα ζητάς ανόητα
στα σοβαρά με πλάκα
να πάρεις τα παπούτσια μας
(η απλότητα το όλον)
αφού πρωτίστως μίκρυνες και τον φαρδύν τον κώλ@ν
Αντέχω την ξυπολησιά
μα πως θα σε ανταμείψω
μήπως με χειροφίλημα, να σε προϋπαντήσω
όταν ξανά εγκατασταθείς εις του Μαξίμου μέσα,
που έχει όλα τα κομφόρ τα σύγχρονα τα μέσα

Το τρύπιο το παπούτσι μου αυτό που μου χει μείνει,
να σου πετάξω σκέφτηκα, στην κεφαλή που κλείνει
στην δεξιά συνείδηση, καημός που μας κρατάει
και πως θα συνεχίσουμε κανέναν δεν ρωτάει..

Όσοι στην κάλπη ρίξουνε ψήφο για τους προδότες
θα ναι ζωής ανάθεμα και εξαρτημένοι πότες
θα χουν συνείδηση βαριά και από τα κρίματα τους
δε θα υπάρχει αύριο για αυτούς και τα παιδιά τους

Όσες ψυχές χαθήκανε τις νύχτες θα στοιχειώνουν
τις πράξεις τις ανίερες θα κατακεραυνώνουν.

Κι αν τίποτα απ το λάθος τους δεν θα τους σταματήσει
η οργή δικαίου και Θεού τα μάτια τους θα κλείσει
μην θεωρούνε κάποτε την λευτεριά πως θα βρουν
όσες κι αν κάνουν προσευχές, την πληρωμή θα λάβουν..