(Με αφορμή μια φωτογραφία του ‘50
με 3 κορίτσια κάποια ξυπόλητα..)

Βλέψεις βλέπω απέκτησες
για τα υποδήματα μου
για αυτό σε προειδοποιώ
να μείνεις μακριά μου
Σκόρδα θα βάλω, απήγανο
και ότι με βολεύει
στις κάλπες, στην εξώθυρα
και όπου ελλοχεύει
ο κίνδυνος για να φανεί
ο ύπουλος σκοπός σου
να γίνει καθοδηγητής
ατζέντης κολλητός σου.
Μας πήρες ότι άφησε
ο Αλέκσης τάκα τάκα
τώρα ζητάς ανόητα
στα σοβαρά με πλάκα
να πάρεις τα παπούτσια μας
(η απλότητα το όλον)
αφού πρωτίστως μίκρυνες και τον φαρδύν τον κώλ@ν
Αντέχω την ξυπολησιά
μα πως θα σε ανταμείψω
μήπως με χειροφίλημα, να σε προϋπαντήσω
όταν ξανά εγκατασταθείς εις του Μαξίμου μέσα,
που έχει όλα τα κομφόρ τα σύγχρονα τα μέσα

Το τρύπιο το παπούτσι μου αυτό που μου χει μείνει,
να σου πετάξω σκέφτηκα, στην κεφαλή που κλείνει
στην δεξιά συνείδηση, καημός που μας κρατάει
και πως θα συνεχίσουμε κανέναν δεν ρωτάει..