Οι διασώστες

΄Εριξα την επιστολή,  που μου έστειλες πεσκέσι,

μες την φωτιά,  Κατου-ρού-γκαλε, σ’αρέσει δε σ’αρέσει,

και βλέποντας να καίγεται στης φλόγες και να λιώνει

το τέλος σας, το σύντομο, εύχομαι να σιμώνει..

Από «διασώστες» γίνατε, σαφώς οι δήμιοί μας,

ξεχνώντας ότι θα είσαστε όλοι στην «δούλεψή» μας

΄Εφτασε η ώρα της οργής, φουσκώνει το ποτάμι,

να πνίξει όσους καβάλησαν, του ψεύδους το καλάμι..

Θα γίνω μπουχός

Ροπή στην εξαφάνιση, έχω σας το δηλώνω

ακόμη και αν το «έργο» μου δηλώνω πως τελειώνω

είμαι στα τελευταία μου και ως «προσωπικότης»

μόλις που σας ονόμασα «Ο Προμηθέας Δεσμώτης»

Μπουχός θα γίνω και μετά, να δούμε τι θα γίνει

Ο πονοκέφαλος πολύς, και εγώ σαν ασπιρίνη

τον «στόμαχο» σας τρύπησα, στις νηστικές κοιλιές σας

καθώς αναλογίζεστε μόνο τις οφειλές σας.

Προβάρω το σακάκι μου, κιλά πως έχω πάρει

καλά το κατενόησα, και πάρτε το χαμπάρι

πολύ μισήσανε μαθές αυτή την εξουσία

όταν στην επανεκλογή, επήρανε τα τρία…

Μαθήματα της Αγγλικής, και της Γεωγραφίας

κάνω κατ’ επανάληψη με κρίσεις υστερίας

μα μένω πάντα στάσιμος, έφεση πως δεν έχω

οφείλω να παραδεχθώ, έστω κι αν δεν τ’ αντέχω..

Νυχθημερόν δεν το μπορώ να βλέπω εφιάλτες

Μπουφέδες για αλλοδαπούς και άλλους μετανάστες

και οι εδώ οι άστεγοι, σαν μέλισσες στο μέλι

στα πατημένα τα τσαμπιά, στου τρύγου τα αμπέλι..

΄Ελεος μη με κρίνετε, βουτύρου καραμέλα

ομολογώ γεννήθηκα, να μη με πιάσει τρέλα..

Η ομολογία ενός προδότη

΄Οτι μπορούσα έκανα

για τα αφεντικά μου

Χιλιάδες, αναρίθμητα

είναι τα θύματά μου

και ο αριθμός ανοδικά

κινείται μέρα μέρα

απ’ την στιγμή που οι δοτοί

αρχίσανε καριέρα… (του Γεωργίου του τροπαιοφόρου)

Μεγάλος ανταγωνισμός

έπεσε μεταξύ μας

και τα πτυχία σωρηδόν

μοιράζει η σχολή μας (σχολή προδοτών)

Ποιος τελικά επίτιμος

πρόεδρος θα στεφτεί

νομίζω η ομήγυρις (Ε.Ε. ΔΝΤ)

πρέπει να το σκεφτεί

και αμέσως οι απονομές

βραβείων να αρχίσουν

στη βάσανο της «λύσης» τους

όλους σαν μας βαφτίσουν.

Το ομολογώ αμάρτησα

έναντι του λαού μου

μα έχω ελαφρυντικό

το χάος του μυαλού μου..

Περιεχόμενο τσέπης: φόδρα

Ήρθε η ανάπτυξη θαρρώ μα έφυγε τρεχάτη

Κανείς μας δεν την άγγιξε, μήπως και ψάχνει κάτι

«αριστερά» και δεξιά, να έχασε την πυξίδα;

Kαι εγώ που την περίμενα, στην οδοντογλυφίδα

καρφώνω υποσχέσεις τους και ελιές αλατισμένες

και πλένω σαπουνόφουσκες που είναι γαριασμένες..

Η ξηλωμένη φόδρα μου, ανάπτυξη θα φέρει

όταν το χέρι με ορμή θα πιάσει το μαχαίρι..

Θηλιά και λαιμός

Αν είσαι συνεργάσιμος το σπίτι σαν θα πάρω,

μετά τον πλειστηριασμό, σύκο θα σε τρατάρω..

Υπό την εποπτεία μου η έξωση θα γίνει..

Δεν θα σε αφήσω αιώνια στου χρέους σου τη δίνη..

Ας πρόσεχες σαν πήγαινες στην τράπεζα κεφάτος

δια την εκταμίευση ωσάν μειλίχιος γάτος,

που πάει για ζευγάρωμα, χωρίς τις προφυλάξεις,

που απαιτεί η περίσταση, τώρα να τα τινάξεις..

Με το μπαρδόν, συμπάθειο, μα πρέπει να εισπράξω..

Αντίθετα στα αφεντικά, στο λέω, δεν θα πράξω..

Σου στέλνω ένα γράμμα

(Δια χειρός Κατουρού-γκαλου)

Σου στέλνω ένα γράμμα

Όχι πως θέλω να σε σώσω

Να έτσι, να σου θυμίσω την σύνταξή σου..

Δεν λέω άλλο τίποτα

Είναι πια κάθε σου κύτταρο γεμάτο με θυμό

Είμαι πάνω σου, είσαι κάτω μου, κοίταξέ με..

Πως σε δουλεύω…

Σου στέλνω ένα γράμμα

΄Οχι πως έχω κάποιες τύψεις

Να έτσι, η ώρα να περνάει..

Συνταξιούχος

΄Αει πάγαινε Κατουρού-γκαλε

Μακρύναν τα μαλλιά σου

Να πεις και στους ομοίους σου

για το κατάντημά σου

Το παλιάμπελο

– Αλέξης

Στα ξένα funds τα σπίτια τους σύντομα θα δοθούνε

και οι ιδιοκτήτες τους θα μας ευγνωμονούνε

που θα χουν χρόνο άπειρο, με άλλα να ασχοληθούνε,

με θέματα διάφορα, αντί να αγκομαχούνε..

Ωσάν οι τυφλοπόντικες σε τρύπες θα τρυπώσουν

αφού το κεραμίδι τους για χάρισμα θα δώσουν…

-Λαός

Σύστημα διανεμητικό για τους πολιτικούς μας

που σαν μοσχάρια λιάζονται, παρά τους δισταγμούς μας,

και ξύνουνε το σβέρκο τους, αντί να το νε χάσουν,

γιατί μυαλό δεν είχανε να πάνε να σπουδάσουν..

-Αλέξης

Τις τρύπιες σαγιονάρες τους μονάχα θα κρατήσουν

Δεν είναι για τα δόντια τους αυτά που θα χαρίσουν,

στο ένα τρίτο της τιμής στα ξένα τα κοράκια..

(Εμείς οι εντολοδόχοι τους βαράμε παλαμάκια)

-Λαός

Ας πάει και το παλιάμπελο για χάρη σου Αλέξη

(Σε έχω μπασμένο «αριστερό» μη στάξει και μη βρέξει..)

Το σκα το τους παξιμάδι

Δέκατη Τρίτη σύνταξη ως δώρο δεν θα δώσω

όπως σας είπα κάποτε, και για να ξεχρεώσω

μία μερίδα χημικά για κάθε πεινασμένο

συνταξιούχο θα δοθεί, πατόκορφα χεσμένο,

ανάθεμα την εκλογή, και την «αριστερά» μας

γραμμένες υποσχέσεις μας, μελάνι στα αχαμνά μας..

Λέμε και εμείς για να περνά, η ώρα μακακίες

Εσείς που τις πιστέψατε, και ηδονοβλεψίες

στον ίδιο σας τον βιασμό, γίνατε, πρόβλημά σας..

Ίσοι ποτέ δε θα είσαστε, με τα αφεντικά σας..

Άντε λοιπόν σε αγωγές το δίκιο σας να βρείτε

μύτη να μου  τρυπήσετε, όταν δικαιωθείτε..

Κακός μπελάς μου γίνατε, όλο διαμαρτυρίες

και τα αυτιά σας κλείνετε σε όσες νουθεσίες

σας δίνουμε για το καλό, δικό σας και του τόπου

αφού δεν αποθνήσκετε, το μέλλον του ανθρώπου,

είναι χλωμό και δύσκολο, και αποφασισμένο,

να γίνει και χειρότερο, σε κάθε χολωμένο

που αντιδράει αρνητικά για τις πετσοκομμένες

συντάξεις που του δίνουμε, και οι λέξεις μας χαμένες..

Κάντε να φάτε Το σκα το, όλοι σας παξιμάδι

πριν χημικό ο μπάτσος μας σας ρίξει παραγάδι

σαν ζαλισμένες όρνιθες στους δρόμους να στρωθείτε..

Ποιους μαϊντανούς ψηφίσατε λίγο να θυμηθείτε…

Το μήνυμα θα αυτοκαταστραφεί σε 5 λεπτά

Σκοποβολή δεν έμαθα κι ας το θελα από χρόνια

μακριά το σκοπευτήριο, και απέκτησα εγγόνια..

Το ποθημένο μέσα μου μέρα με την ημέρα

με σφίγγει με καταπονεί και ας το κάνω πέρα..

Το κόστος είναι ακριβό η σύνταξη (επίδομα ταφής) δεν φτάνει

Έχω στο στήθος μια πληγή, που ο Αλέξης θα την γιάνει

με αυτή την απομείωση της σύνταξης που πνέει

τα λοίσθια και τον ωθεί τους μύθους του να λέει..

Πολύ πριν απ’ την πίστωση έρχεται η αφραγκία..

Γιατί έχουμε κυβέρνηση με ισχυρά ινία..

Και μόλις η ανάπτυξη φανεί θα την αρπάξει,

απ’ τον λαιμό, και ύστερα, στο πόδι θα την σφάξει…

Μήπως κανείς διέξοδο θα βρει για να προτείνει;

Σκυτάλη η απόφαση. ένας στον άλλον δίνει,

την ώρα του ξεσηκωμού, που σε βρασμό θα φτάσει

η χύτρα της εξέγερσης, και τους δοτούς θα κάψει..

Τρεις το λάδι

Τρεις το λάδι τρεις το ξύδι και εκατό «Ο ΕΝΦΙΑΣ..»

Κλέψανε τους οβολούς μας και τα ρέστα της γριάς

που είχε απ’ την «σύνταξή» της για να πάει στο γιατρό

Τίποτα δεν θα γλυτώσει, νωτιαίο μυελό,

θα ρουφήξουν οι «λεβέντες» μέχρι πτώσης τελικής..

Χρυσοδάχτυλοι της τσέπης, παλικάρια της φακής..

Είπα λέξη να μη βγάλω, γιατί νόημα δεν έχει,

Σε λαό μέσα στον πάγο, ο απόψυξη προέχει..

Όμως τρέχουνε οι λέξεις, σαν δρομέας προς το τέρμα,

και κλωτσούνε την σιωπή μου, σαν το κάλπικο το κέρμα..