Μαθηματικές εξισώσεις σε Ελληνικόν υπέδαφος

Κάθε ένας προδότης μας, σε πόσα τ.μ. Ελληνικού εδάφους αντιστοιχεί;

Με βάση το συνολικό χρέος που μας «φόρτωσαν» οι λεβέντες μας, με
πόσα χρήματα ανά κεφαλήν (σκαλπ κατά την ινδιάνικη διάλεκτο) πρέπει να επικηρυχτούν;

Ταμπουρωμένος στη ΔΕΘ

΄Αβατον την εκάναμεν την έκθεσην εφέτος
Και ο καφές σερβίρεται πικρός και νέτα σκέτος
Δεν κατεβάζει η γκλάβα μου τι να επιχειρήσω
για νέο να σερβιριστεί, να τους εξευμενίσω..
Τα σπίρτα πονηρέψανε και μόνα τους ανάβουν
Τις συμφωνίες που έκανα, με τίποτα δεν χάβουν..
Μπαρούτι μύρισε θαρρώ, θα πρεπε να την βάψω
την μούρη μου παραλλαγή, εύκολα να περάσω..

Ναν Ω!!! πούλου

Πόσα στυλό χαλάσανε τον λόγο σου να γράψουν;
Από την ζέστη την πολύ οι θεατές θα ανάψουν..
Διαβάζεις όμως μια χαρά, δεν είσαι παπαγάλος..
Γνώστης αρίστως των κοινών, πολιτικός μεγάλος..
Πάει εκμηδενίστηκες, είπα στον εαυτό μου..
Γιατί το ίδιο επικερδές δεν είναι το όνειρό μου;
Μήπως χωλένει η όψη μου, ή, η κορμοστασιά μου
και δεν εφύσηξε βοριάς άνεμος στα μυαλά μου;
Δώσε ένα τόπο στην οργή, μεγάλη δεν θα γίνεις
(την πήρα την απάντηση), εσύ γράφοντας, φτύνεις..
Μήπως έχουμε αριστοκρατία; Γιατί κυβερνούν οι άριστοι..

Ο ΄Αγγελος

Μωρό μου για τα μάτια σου, θέλω να διαψεύσω
εκείνους που απ’ την λογική, με βγάλανε απ’ έξω
και την ταμπέλα βάλανε εκτός «συνηθισμένων»
που χρήζουν εξειδίκευσης, έμβλημα «κολλημένων»

Καρδιά μου για το γέλιο σου, θα χτίσω την ψυχή μου
με πέτρα για τα κύματα που βρέχουν την ζωή μου
φτάνει το χέρι το μικρό ζεστό να με κρατάει
σε δρόμους που είναι φωτεινοί και το γυαλί δεν σπάει

΄Ηρθες και ο ήλιος με χτυπά στα μάτια κι όμως βλέπω
και όλα τα προγνωστικά των «φίλων» ανατρέπω
Θα ρίξω εγώ για σένα νε τα δίχτυα στα βαθιά μου
κάνοντας το ακατόρθωτο, πραγματικό μπροστά μου!

Ο Θρόνος

΄Αμα πουλήσεις μια φορά όποιον σε αγάπησε
θα ρθει και δεύτερη φορά και θα πονέσεις
Είναι η ζωή ελέφαντας και η μνήμη της
θα σε σκουντήξει απ’ το θρόνο σου να πέσεις..

Το Λεξικό

Μην ψάξεις λεξικό για την αγάπη
Δως της εσύ την ερμηνεία που νομίζεις
Στα καθαρά τα χέρια σου να την κρατήσεις
Και ας την να φύγει αν μαζί της κουραστείς
Αγάπη αν ήταν, δεν θα την άφηνες να φύγει..
Θα χες μια λέξη για αντίο να της πεις..

Γιωργάκη, όχι στα βαθιά παιδί μου. Ναι μαμά.

Ο πελαργός που σε έφερνε σε άφησε να πέσεις
και έκτοτε το πρόβλημα μπλοκάρισε τις σκέψεις
Βλέπουμε τις συνέπειες οδυνηρές πως είναι
Πρωθυπουργός σε μάρανε που έγινες, θεατρίνε!

Ποιος ο ειρμός της σκέψης σου, ποια η πλοκή του νου σου;
Ακόμη γίνονται έρευνες, θύμα του εαυτού σου..
Σε βλέπω, αναπτερώνομαι και απλώς χαμογελάω
Αμέσως θεραπεύομαι όπου πολύ πονάω..

Μην απογοητεύεσαι, ήθελες έτσι να σαι;
Είναι η ζωή για τους ζαβούς, άρα μην το φοβάσαι..

Το κανό

Με συνεπήρε η θάλασσα και έπεσα στα βράχια
Την γλύτωσα απ’ τον πνιγμό, ας είν’ καλά τα βράγχια
νοημοσύνη του ψαριού, ποια η διαφορά μου;
Βρέθηκα μες τη θάλασσα και έχασα τα γυαλιά μου..

Βοηθάτε τον συνάνθρωπο εις το κανό να ανέβει!
Αλλιώς θα πω στη θάλασσα η στάθμη να κατέβει!
΄Ημουν μαθητευόμενος και στην πρωθυπουργία
και όλες μου οι προσπάθειες πάντα με μαεστρία..

΄Εψαξα στο κεφάλι μου καρούμπαλο μην έχει
Μην βίδα ελασκάρισε και προς το εμπρός εξέχει
Δεν βρήκα όμως τίποτα και καταϊδρωμένος
μετά από προσπάθειες, ανέβηκα ο καημένος..

Αυτό που με παρηγορεί, κανείς δεν θα γελάσει
με αυτή την ατυχία μου, και η ζήλια θα περάσει
Άλλος στην ηλικία μου, θα κάθοταν στα αυγά του
και τίλιο θα σιγόβραζε, τα απογεύματά του.

Παράδειγμα προς μίμηση, για τους «φραπεδιασμένους»
στον καναπέ που κάθονται σαν τους αραχνιασμένους
Εγώ που όλα τα τολμώ, φυτεύω και τις γλάστρες
στις αλυσίδες αλλαγές, κάνω στους ποδηλάτες..

(Ας ανάψω κανένα κερί, που ξανανέβηκα στο κανό
γιατί ακόμη εκεί θα ήμουνα..)

Αγάπη πιο είναι το όνομά σου;

Χαμόγελα γλυκά, λεξούλες, και πονηρές μικρές φατσούλες
φτιάχνουν τη λέξη σου αγάπη, που παίρνει σχήμα και μορφή
Εικόνες δίχως αντιστάσεις, στην κορυφή ψηλά σαν φτάσεις
της ευτυχίας που γεννιέται, σαν ξημερώνει το πρωί!
Ο ουρανός γελά καθάριος, ούτε ένα σύννεφο δεν έχει
και εκείνο μόνο που προέχει, είσαι μωράκι μου εσύ.
Που να χωρέσει τόση αγάπη, μέσα απ’ τα στήθη ξεχειλίζει
και όλα τα όνειρα λικνίζει, στα χάδια που θα εθιστεί!

΄Ονομα δεν υπάρχει ακόμη, και να βρεθεί πώς να ταιριάξει
στο φως που λάμπει και θα ψάξει στην αγκαλιά σου να βρεθεί!

΄Οταν μιλάνε τα μάτια

Φτιασίδια άχρωμα οι λέξεις
πάνω στην ώρα της αγάπης
Φτάνει ένα βλέμμα κι όλα δένουν
στο παζλ που βάλθηκες να φτιάξεις

Μέσα στη ζεστασιά τα μάτια
δίνουν τα χέρια και φιλιούνται
σαν δυο βαγόνια που ανταμώνουν
πάνω σε ράγες που κινούνται

΄Αγκυρα ρίχνουν σαν καράβι
που ψάχνει το βυθό να φτάσει
μήπως κρυώνεις σε ρωτάνε
έχω αγκαλιά να σε σκεπάσει..