Ρώσικη ρουλέτα

΄Ερμο το αεροδρόμιο, καλέ που πήγαν όλοι;
Μην είναι Ρώσικη γιορτή, μην είναι κάποια σχόλη;
Κόκκινο νόμιζα χαλί πως θα είχανε στρωμένο
και αντί για αυτό τον πρόξενο μου είχανε φερμένο..
Μες την «λαμπρή» ατμόσφαιρα, την πήρα την κρυάδα
Οι απελάσεις φταίξανε και η άλλη η χοντράδα
της συμφωνίας των Πρεσπών, κακή και μαύρη μέρα,
(που εξαγρίωσε πολλούς και κραύγασαν, αέρα..)
Εγώ όμως έχω πρόσωπο, και κούτελο καθάριο
Για αυτό και απομάκρυνα τον Νίκο μας τον «άγιο»
που στα χρυσά του δάχτυλα κράτησε το στυλό μας
γενόμενος ο εκφραστής σκέψεων στο «μυαλό» μας.
Ευελιξίας έλλειψη, ξεκάθαρα δηλώνω..
Την «αφιλοξενία» τους λοιπόν και εγώ καρφώνω
Μα αφού το σκέφθηκα καλά, η ανάγκη το επιβάλλει,
χάρη να μην αντιταχθούν, να τους ζητήσω πάλι..
Το ήπια το φαρμάκι μου, πρέπει ένα γλυκάκι
να φάω εις το γεύμα μου, μετά το μεζεδάκι..

Ο καρ(υ)δοθραύστης
Με κορυφαίο σολίστ τον Αλέκση

Κοντολογίς Χριστούγεννα έρχονται
και καρύδια, για τα γλυκά θα σπάσουμε
στο τζάκι σας στολίδια..
Τις πενιχρές συντάξεις σας δώρο σας τις αφήνω
κι απ’ την πολύ συγκίνηση, ποτάμια δάκρυα χύνω..

Παίρνω το χαρτομάντηλο, πριν σκουπιστώ ακούω
τον Ζάεφ να εκτρέπεται, τον κώδωνα δεν κρούω..
Απ’ το κακό στο χείριστο, αυτή η δημοτικότης
Στη δήλωση του δεκαεννιά (2019), επάγγελμα.. προδότης..

Με περισσή ευμάρεια, θα ζείτε εις το μέλλον
στην καθ’ οδόν ανάπτυξη, αυτό κι αν είναι πρέπον..
Κάθε φορά που με ρωτούν, προς τα ψηλά κοιτάω
για να ‘ ρθει η επιφοίτηση.. ο δόλιος τι τραβάω..

Μούτι μου λένε τα έκανες, δεν θα τα φας στο τέλος;
Του έρωτα απόδειξη, μες την καρδιά το βέλος..
Στερνή μου γνώση, τι είναι αυτό; Ποιος από σας το ξέρει
όταν μουντζώνουν με τα δυο ή με το ένα χέρι;

Στην τελικήν το πόρισμα, θα βρει της νεκροψίας
Ο βιαστής ήταν καλός.. (όχι εγκληματίας..)
Στην βρύση πήγα για νερό, δύο φορές και πήρα
Τρύπια η κανάτα χύθηκε, της ψήφου σας η φύρα..

Στη Μόσχα αδελφοί μου στη Μόσχα

Αλέκσης
Τούτες οι κάλτσες μπήκανε στο πλύσιμο λιγάκι;
Γι αυτό από πάνω φαίνεται γυμνό το ποδαράκι;
Μήπως βουντού μου έκανε ο φίλος μου ο Νίκος;
Γυρνάει παντού και φέρεται σαν πεινασμένος λύκος
που απ’ την αγέλη έφυγε, πολύ τα έχει πάρει,
και όλο τρώει νευρικά, κι έγινε σαν μοσχ@ρι.

Περιστέρι ιπτάμενο
Δεν πρόλαβα στα μαγαζιά, άλλες να αγοράσω,
Όταν σε είδα τρόμαξα, νόμισα πως θα σκάσω.
Να δεις θα το προσέξουμε οι νεοδημοκράτες
και θα το σχολιάσουνε, δεν έχω αυταπάτες.

Αλέκσης
Ευχής έργο θα ήτανε να μείνουνε στις κάλτσες,
γιατί οι νότες που θα πω ίσως να είναι φάλτσες
Και έρχονται μέρες δύσκολες εις την πρωθυπουργία,
του Ζάεφ ο απόηχος και αυτή η συμφωνία,
που έφτασε για ψήφιση θεός να μας φυλάει,
γιατί αν ξυπνήσει ο ραγιάς κι αυτές και εμέ θα φάει..

Ντεφιλέ

Κίτρινα γιλέκα

Εδώ γιλέκα δεν φορούν οι «αγανακτισμένοι»
Κάτι πορείες έκαναν και έφυγαν δακρυσμένοι..
Οι μαθητές μας δεν πετούν μολότοφ για να είναι
φασίστες όπως είπανε, δια το θεαθήναι..
Είμαστε δούλοι αυθεντικοί, λιτά κυκλοφορούμε
και αφήνουμε τους «πρόσφυγες»
στα σπίτια μας να μπούνε..
Σαν την χελώνα προχωρά το θέμα ελευθερία
Ναι, μας σημάδεψε πολύ αυτή η «δημοκρατία»

Η βία η κλιμακωτή, ρίζες βαθιές δες, βγάζει
Σιγά σιγά η βελόνα τους από κλωστή αδειάζει..

Είναι αυτή η υψηλή η ραπτική που φταίει
κι οι τζίτζικες της κόλασης μες την φωτιά που καίει..

Κωδικό όνομα “Αλέκσης”

Από το χιούμορ ξέμεινα και ψάχνω ονομασία
με άρωμα μυστήριο, να δώσει τα αριστεία
σε άνδρα σοφό και έμπειρο, με μπέσα στις κουβέντες
που στέκεται ατρόμητος, χωρίς να κλ@νει μέντες
σαν περιμένει διαταγές για να τις εκτελέσει
και θυμωμένος την γροθιά στην πόρτα θα βαρέσει..
Το στήθος το δασύτριχο πολλά έχει χωρέσει
΄Αγκελα παρ’ το απόφαση, σ’αρέσει δεν σ’ αρέσει
πρέπει τις αποφάσεις σου εγκαίρως να δηλώνεις
ζεστές να τις σερβίρουμε, και ύστερα να μαλώνεις..

Τιάρα

Την διαμαντένια τιάρα τους έκλεψα και θα φέρω
μόνο για τον Αλέκση μου, σεμνά να την προσφέρω.
Τέτοια σπουδαία κεφαλή, την θέλω στολισμένη
γιατί αν δεν γίνει κίνηση, την βλέπω κρεμασμένη..
Καμάρι της πατρίδος μου, στη δίνω και επιμένω
το ποινικό μητρώο μου έγινε λερωμένο..
΄Ομως το χες παράπονο που τόσα έχεις κάνει
και όλοι οι αχάριστοι εμείς, σαν βλέπουμε τηγάνι
μόνο για το κεφάλι σου, προσφέρουμε μια θέση..
Κοίτα λοιπόν τι σου ‘φερα, ελπίζω να σ’ αρέσει..
Θα πεις δεν είσαι μόνος σου, υπάρχουνε και άλλοι
που αξίζουν όμοιες τιμές, και χέρια στο μαγκάλι..
Αυτοί που υπογράψανε άθλιες συμφωνίες..
Που τις παρθένες κάνουνε, σε αποδοκιμασίες..
Και λένε εγώ δεν ήθελα, εξηναγκάσθην όμως..
Που να κοπούν τα χέρια τους, μαζί και ο ίδιος ώμος..

΄Αντε και βασιλιάς καλέ μου..

Γιάννην είχα, Γιάννην πήρα

Ειδοποιός διαφορά θαρρώ πως δεν υπάρχει..
Μην μείνει η χώρα λεύτερη, έναν προδότη να ‘χει..
Το βλέμμα του χλιμίτζουρα, έχει ο Μήτσος Τάκης
Μειδίαμα ανεξήγητο, Αλέξης ο «εθνάρχης»
Παπάς βλογάει τα γένια του, θρησκεία και εξουσία..
Η εμφιάλωση κενή, άλωση και ληστεία..
Σκόρδα κρεμμύδια κρέμασα, στο αριστερό μου χέρι
Το άλλο πρέπει να κοπεί, κοινώς να μπει μαχαίρι..
Σερίφης ποιος θα οριστεί στις εκλογές που θα ‘ρθουν;
Η προσευχή καθολική, να πάψουν να υπάρχουν..

Το γνωστό άγνωστο των αμνημόνων της «κρίσης»

(Η κρίση ως αφορμή, δεν εστιάζεται μόνο
σε οικονομικούς όρους, αλλά εμφανίζει κυρίως
κατάλοιπα ηθικής σήψης)

Για ποια κουφάλα μου μιλάς, του δέντρου, ακριβό μου;
Σε αυτήν που φώλιαζες γλυκά, εσύ και το μυαλό μου,
μέχρι που αλλάξαν οι καιροί και έκανες χορωδία
με στόματα που στάζανε μέλι και υποκρισία;
Ουδέν το μονιμότερον από την αχαριστία,
την «θηλυκότητα» ψυχής, την μυξοπαρθενία,
όντων που θέλουν να κρυφτούν
πίσω απ’ το δάχτυλό τους
μα το έχει ο κόσμος τούμπανο
που η τέρψη τους, σκοπός τους.
Αρκεί ένα βλέμμα της στιγμής
για να τους ξεγυμνώσει
να γίνει ξεκαθάρισμα, ποιος έχει, τι θα δώσει,
και κάθε ανθρωποειδές, με την διάστασή του,
φωτογραφίζεται προφίλ, με σκούφια, το “βρακί” του..

«Οι πεποιθήσεις είναι μεγαλύτεροι αντίπαλοι της αλήθειας από τα ψέματα» Φρίντριχ Νίτσε, γερμανός φιλόσοφος
Το αρχαιότερο επάγγελμα
Το αρχαιότερο επάγγελμα

Λαθραία τσιγάρα μας πουλάς
Το γράφει η ετικέτα
(αυτή στο εσωτερικό, κι απ’ έξω η ζακέτα)
Ενώ δηλώνεις άτομο με αλώβητο το ήθος
που ξεχωρίζει ευχερώς, στο «απαίδευτο» το πλήθος..
Φωνάζει ο κλέφτης ως γνωστόν
να φύγει ο νοικοκύρης
Που απ’ τα πολλά κεράσματα
απέμεινε μπατίρης
Βγαλ’ τις μπογιές σοβάτισμα
βρέχει και θα ξεβάψεις
Και βρες κανέναν αδαή
στον ώμο του να κλάψεις..
Από αρχαίων εποχών
(αυτές που μνημονεύεις)
«ντίβες» περάσανε πολλές,
άσκοπα μην ξοδεύεις
τα φύκια τα μεταξωτά
που θέλεις να σερβίρεις
σε σχέσεις μέσα μπαίνοντας
την συνοχή να φθείρεις..
Λαμπρή η «αυτοεκτίμηση»
μα πήραμε καλή μου!
και είναι ταμπέλα πόρισμα
πάνω στην προτομή μου..
Λένε την γκλίτσα του βοσκού
όταν την γυροφέρνεις
μπορεί να γίνεις του αλατιού
τις σάλτσες να γλυκαίνεις

(εγώ βοσκούσα τα πρόβατα
εδώ α παραπέρα!)