Χαίρε Καίσαρ

Κορώνα στο κεφάλι μου
φαγούρα στον «ποπό» μου
έχω εσένα αρχηγέ
αέναο σύμβολό μου

Εμπιστοσύνη σε ότι πεις
εγώ θα επιδείξω
Η ζώνη ερωτογενής
από ηδονή θα φρύξω

Του ψεύτη πέρασε η γιορτή
όμως θα πάρει χρόνο
να λησμονήσω τις πομπές
απ’ τον φθαρμένο θρόνο

Ευχαριστώ την κρίση μου
που σ’ έβγαλε αρχηγό μου
ψάλλουσα έτι διακαώς
τον επικήδειο μου

Μια συμφωνία σύμβολο
της παλιγγενεσίας
στην ναφθαλίνη σου θα μπει
σημάδι προδοσίας..

Αμφιβολία τυραννά
τις ποιο κρυφές μου σκέψεις
αν σε άλλο κράτος έπρεπε
Εσύ..έτσι να διαπρέψεις..

Οι 7 πληγές του Φαραώ
δες ωχριούν μπροστά σου
και υποκλίνονται μπροστά
στα τόσα θαύματά σου

Χαίρε Καίσαρ, οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν!

(Υπενθυμίζω όμως ότι οι «Νεκροζώντανοι» θα κυκλοφορούν επαναληπτικά στο παζλ των ανεκπλήρωτων Προσδοκιών και Επωφελών Παροχών σου.
Το τσεκούρι στο κεφάλι –εκτός από τα ρόπαλα της ευγενούς και λαοπρόβλητης
κατηγορίας των αστυνομικών οργάνων που επιστρατεύεις- μπορεί μόνο να δώσει το οριστικό τέλος στην αξιοθρήνητη αποφορά αυτών. των «αυτοκτονιμένων» υπάρξεων)