«Να σε πω την μοίρα σου, να σε πω το ριζικό σου»

Προβλέψεις για το «δυσοίωνο» μέλλον διαβασμένες
«στις παλάμες» των Πολιτικών..

Δείξε μου την παλάμη σου την ταλαιπωρημένη..
για να σε πω στο μέλλον σου ποια τύχη, σε προσμένει..

Αλέκσης
Διάτρητες λέξεις, από διάτρητες σκέψεις..
΄Ολοι γέλαγαν με μένα, έσκασα και εγώ ένα γέλιο..

Χαρτιά θα ψάχνεις σε κουτί, όμως δεν θα τα βρίσκεις..
Μες τα φουστάνια ίσως τα δεις, μιας νέας οδαλίσκης..
Ρέει το αίμα το ζεστό, όμως όχι για σένα..
Ζητάει το πλήθος μια μορφή, πολιτικώς «παρθένα»..

΄Οσα οράματα θα ‘ρθουν στο μέσα του μυαλού σου
φευγάτες σκέψεις θα γενούν, δεν είναι του χεριού σου..

Ούτε να το φαντάζεσαι, το χέρι σου δες, κλείνει..
Οπότε ματαιώνεται η βόλτα στην σελήνη..

Υπάρχουν άλλοι αρκετοί για UFO να τεστάρουν
την αναζήτηση ζωής, στόχος, να την νετάρουν..

Μην χολοσκάς, ξεκούραση χρειάζεται η παλάμη..
Γιατί στο τέλος θα ρωτάς, μυαλό δεν είχα δράμι;

Την τύχη σου την κέντησες δύο τετραετίες
για Τρίτη δεν το συζητώ, αυτά είναι ουτοπίες..

Θα φύγεις πλήρης ημερών.. όπως και αναφέρεις
(στην Τρίτη και φαρμακερή δεν θα τα καταφέρεις..)

Ο έξω από δω σε έβαλε να βγεις στην εξουσία
(΄Οσοι σε οραματίζονταν, δεν είχαν φαντασία)

Ασήμωσε και στο καλό, αυτή σου η βεγγέρα
μου ‘φερε μια κατάθλιψη, θέλω να πάρω αέρα..

Μην διαδώσεις πράγματα από αυτά που σου ‘πα
ας τους να φάνε την καυτή, της συμφωνίας, σούπα..

και τότε η εκδίκηση, της μοίρας, στο καλό σου, (ξεπροβοδίζοντας)
θα δώσει την απάντηση, στον νέο δάσκαλό σου..

Αυτή η βαλίτσα που κρατάς πιο μακριά δεν πάει
Για τις ημέρες που ‘ρχονται.. Θεός να με «σχωρνάει»..

Η πόρτα του Θεού

Άνοιξε η πόρτα του Θεού πριν την χτυπήσω
Βόηθα με θεέ μου του ζητώ, θέλω να ζήσω
Ήμουνα μίλια μακριά κι ήρθα κοντά σου
να βρω αγάπη και στοργή στην αγκαλιά σου

Σφάλματα έκανα πολλά συγχώρεσε με
Από την πλάνη δύναμης απάλλαξε με
Μετά από τόσες συμφορές βρήκα λιμάνι
Κράτα μια αγάπη ζωντανή να μην πεθάνει

Άνοιξε η πόρτα του Θεού και η αγκαλιά του
Έσταζε δάκρυ η ευχή απ την ματιά του
Λύθηκαν όλα τα δεσμά και μια γαλήνη
κίνησε με αναφιλητά να βρει εκείνη

Τόσο..

Ρωτούσα πόσο μ αγαπάς
και συ μου ‘δειχνες τόσο
με την πραγματικότητα
δεν θέλω να φιλιώσω

Το γεγονός πως τίποτα
δεν είναι όπως πρώτα
δεν σε δεσμεύει άλλωστε
είναι κλειστή η πόρτα

Εγώ θα μείνω στο πολύ
μαζί του να βαδίσω
σαν κεραυνό το όχι σου
στον ήλιο μου θα σβήσω

Κρατώ εικόνες όμορφες
απ την καρδιά βγαλμένες
ελπίδες που ξαναγενούν
γιατί είναι ευλογημένες

ΟΜΕΡΤΑ
Το « ΄Αγιο Δισκοπότηρο»

Ανδρέας: Η Αναφορά ονόματος είναι τυχαία και ενδεικτική

Είναι βαριές και ασήκωτες ετούτες οι βαλίτσες
(Τα μάτια των πολιτικών θυμίζουνε νυφίτσες)
Νοιώθω πως ξεπλατίστηκα, μου φύγανε τα χέρια
ξέχασα και σημείωση να γράψω στα τεφτέρια..
Το κωδικό μου όνομα: «ο άξιος ταξιδιώτης»
Ή άλλως εναλλακτικώς, «Δεσπότης Παναγιώτης»..
Οι κορδωμένες οι κραυγές της διαμαρτυρίας
θυμίζουνε απέλπιδες σε ώρες νουθεσίας..
Να κουμαντάρω δεν μπορώ την μνήμη μου, αλί μου,
θρηνεί και αναμαλλιάζεται στο χθες η θύμησή μου..
Την μια είμαι αισιόδοξος την άλλη αγχωμένος
της μίζας ο παράδεισος είναι καταραμένος..
Τονίζω «εκδικητικώς» το θέμα ανασκαλεύουν
τις κότες που τα πίτουρα σκεπάσανε γυρεύουν..
Η μίζα στον πολιτικό είναι “αναγκαιότης”
γιατί καλά αν το σκεφτείς τα πάντα “ματαιότης”..
Οι ώρες της «αμμοβολής» γυρνούν μες το μυαλό μου
και κλυδωνίζουν καίρια το φθίνον ηθικό μου.
Εισαγγελείς γυρίζουνε μέσα στους εφιάλτες
Λέτε οι αθωότητες να είναι αυταπάτες;
Και αυτός ο χρόνος δεν κυλά, λίγο δεν προχωράει..
Από καρδιάς ο στεναγμός παραγραφή ζητάει..
Θέλουν να με γκρεμίσουνε από το βάραθρό μου
και να ψηφοθηρήσουνε τον «ενταφιασμό» μου.
΄Ομως εγώ στον λόγο μου, όρκο δεν θα πατήσω
τους άθλιους που με μπλέξανε θα τους τσουρομαδήσω..
Σαν μπακαλιάρο υγράλατο ξεπλύναμε το χρήμα
και αφού το νε χωνέψαμε, μια δίκη είναι κρίμα..
“ Αλέκση” έχω ράμματα για την δική σου γούνα
Πετρίτση πες,να σηκωθεί, η μαύρη η κουρούνα..

Ο λαός ολίγον «φαλακρός» κουνώντας την κεφαλήν;

«Στα μαύρα τα κατάστιχα σας έχουμε εντάξει
κι από καινούριες «αρπαχτές» θεός να μας φυλάξει..»

Νοσοκομείον για εισοδηματίες
«Η σύνταξη του αποθανόντος»

Πριν αποθάνει ο μπαμπάς
έκανε διαθήκη
την σύνταξή του εσαεί
να έχω δεκανίκι

Στο κείμενο συναίνεσα
και για είκοσι δύο
χρονάκια την εισέπραττα
(αλήθεια όχι αστείο..)

Μην δείτε άνθρωπο εσείς
συνέπεια να δείχνει
και όλα σας τα σχόλια
στον κάλαθο να ρίχνει

Αλλού τα κακαρίσματα
και αλλού γεννούν οι κότες
και ύστερα το «φασισταριό»
μας λέει και προδότες..

Πονάει

Να μην μου κλέψεις άλλα όνειρα
δεν έχω άλλον από εσένα
μεγάλωσα με την αγάπη σου
δεν είχα δισταγμό κανένα

Πονάει η ψυχή αυτή που επαίρεται
πως δήθεν σ έχει ξεπεράσει,
μαζί με μνήμες που λαβώθηκαν
κι ας έχει ο χρόνος κάνει στάση

νωπό το σώμα μες τη φλόγα του
προδίδει τις χαμένες πράξεις
σαν το κοτσάνι που δεν πέταξε
λουλούδι για να το κοιτάξεις

Περί τυραννοσαύρων

Τυραννόσαυρος στο Σασκατσεουάν: Οι ερευνητές έδωσαν το όνομα «Σκότι»

Τυραννόσαυρος στο Ελλαδοκατσεουάν: Ο λαός έδωσε το όνομα «τα 3 κακά της μοίρας μας»