«Πηγή τοξίνης»

Με «μάλωσαν» 28 και θέλω την μαμά μου
για να της πω, πως δεν μπορούν
ενάντια στα πυρά μου
να στρέφουνε την γνώμη τους
Σουλτάνος το όνομά μου,
ο Πούτιν μόνο είναι δεκτός
μέσα στην αγκαλιά μου
Είμαι παιδάκι απ’ τα καλά
και το χω αποδείξει
τα όπλα κάθε έμπορος
σε μένα θα πουλήσει
Την Κύπρο την κατέλαβα
τώρα και την Συρία
τα του πολέμου τύμπανα
χτυπάνε κουστωδία
Φρικτές και ανομολόγητες
κάνω δολοφονίες
και τους αμάχους πελεκώ
σε αιματοχυσίες
Δοξάστε με όλοι θα πω
μια βόλτα στο Αιγαίο
θα κάνω “ρουτινιάρικη”
και με καιρό ωραίο

Νομίζω πως η αδελφή Μέρκελ
θα βοηθήσει
(εκτός απ’ την πρεμούρα της
όπλα να μας πουλήσει)
πολύ στο γεωτρύπανο
όταν θα το κρατήσει
Με την τρεμούλα σώματος
την ώθηση θα δώσει
την φλέβα απ το πετρέλαιο
μόλις θα ξετρυπώσει
Κουράστηκα συνέχεια
με τις παραβιάσεις
και οι πιλότοι βλαστημούν
«τέλειωνε που να σκάσεις»
πεθάναμε απ’ το ίλιγγο
φτερά έχουμε βγάλει
κρεβάτια να ξαπλώσουμε
για να περάσει η ζάλη
Σε όλα συνεκμετάλλευση
ζητώ, και στο κρεβάτι
άμα μου πέσει η Ελλάς
ίσως μου βγει το μάτι

Αυτό που επιβουλεύομαι:
νησιά απ την Ελλάδα..
(αλάργα αλάργα το φιλί
για να χει νοστιμάδα)
όλα μαζί δεν γίνονται
το έχω επισημάνει
κι αν αντιδράσουν
θα δεχθούν το νέο καραβάνι
απ’ τους εδώ τους πρόσφυτες
και τότε θα πονέσουν
αφού δεν θα χουν έκταση
μέσα να τους χωρέσουν..
Φόβος και τρόμος έγινα
κανένας δεν κουνιέται
μέχρι και ο Τραμπ αμίλητος
και όλο χασμουριέται
γιατί μέσα στην γκλάβα του
συμφέροντα παλεύουν
για πιθανές απολαβές
που έρχονται και φεύγουν..
Πενθήμερος ανάπαυσις
λίγο να ξαποστάσω
(ίσως το γεωτρύπανο
πάλι να ξαναπιάσω)
και ύστερα πάλι απ την αρχή
έχει ο θεός.. για μένα
και μες την λήθη οι φωνές
για τα κατεστραμμένα..

Λέτε η φύσις τελικά
την λύση της να δώσει
και στον κακούργο «άρχοντα»
να στείλει να πληρώσει
μία αρρώστια επάρατη
και έτσι να σταματήσει
ο δρόμος που προορισμό
έχει να κατακτήσει;

Για να ξοφλήσει..

Μονομερώς αμνήμονες

Σύνοδος κορυφής, πού να σκεφτείς,
τα βέτα πριν να βγεις που χες προφέρει,
και συνεπής κι ειλικρινής
να δώσεις στην πατρίδα ένα χέρι.

Ευτυχώς που πολλά δεν περίμενα,
όταν βγήκες η θέση να αλλάξει,
είσαι γόνος του χθες και του σήμερα,
και ο “Αλέκσης” μας ήταν στην χάση.

Σύνοδος κορυφής, κι η διμερής μας
των Πρεσπών η συμφωνία,
κάνει λουτρό αποβραδίς
για να ξαπλώσει στο ντιβάνι σαν αγία

Αγιαστούρες λιβάνια στα σύμφωνα,
και η πατρίδα τα πόδια σηκώνει,
σε όποιον χθες ταπεινά άλλα έλεγε,
ενώ τώρα παριστά το παγώνι

Θέατρο Μπολσόι
Μπαλέτο
Σημερινή παράσταση «Τεμενάδες στους αφεντάδες»
Με τον κορυφαίο σολίστ ‘Κούλη»

Στις κουμπαριές αντίθετα δεν πάω σας το δηλώνω
μα στις παραβιάσεις τους απανωτά θολώνω
δίνοντας χέρι στοργικό σε στυγερές φιλίες
και σεβασμού συμφωνιών που μένουν θεωρίες..

Παλαίμαχοι πολιτικοί είμαστε εν γενέσει
κι όποιος εναντιώνεται μπορεί και να μας χέ@ει
πατόκορφα όπου μπορεί οικώ η υπαιθρίως
για να χει το δικαίωμα ζωής, υποψηφίως..

Αποψιλώσεις των δασών γίνονται για καλό σας
για να χετε ανάπτυξη ισόβια σύμβουλό σας
και η λαθροενσωμάτωση κέικ που θα φουσκώσει
πλείστα πλεονεκτήματα στο μέλλον θα σας δώσει..

΄Ολα θα εξομαλυνθούν στην ομαλότητά μας
από τα γεννοφάσκια μας μέχρι και τα στερνά μας
όποιος σκληροπυρηνικός τα πόδια θα στυλώσει
είναι ευκαταφρόνητος μέχρι να τα κορδώσει..

Αυτή η τέχνη του ευ ζην, προνόμιο δικό μας
ο νεοφιλελευθερισμός είναι συγκάτοικός μας
όποιον διδάσκουν τα στερνά, ξεχνά τα πρότερά του
και με αυτά πορεύεται ως τα γεράματά του.

Τα πεπραγμένα αποδοχής χαίρουν όπως και να χει
(Η συμφωνία των Πρεσπών ήταν κακό συνάχι)
Μα αφού ο εμβολιασμός έγινε από άλλον
τώρα θα αποθεραπευθεί σε νέο περιβάλλον..

΄Οσοι αποδημήσανε, ήταν δικό τους λάθος
(Κάποιοι.. που στην πατρίδα τους είχαν μεγάλο πάθος)
Αυτούς δεν πρόκειται ποτέ κανείς να τους τιμήσει
γιατί ψηλά που στέκονται, κοντός δεν θα αγγίξει..

Για όλους θα ρθουν τα δεύτερα, μετά από τα πρώτα
μα στο μεσοδιάστημα, με εξουσίας φώτα,
πλήρως θα σας αλλάξουμε όλα σας τα καμένα
και η «εκδιδόμενη» πατρίς, θα μείνει μια παρθένα..

Κληρώνει πάλι

Της τύχης το τετράδιο εμείς το χουμε γράψει
με όσα η ψυχή μας πόθησε, κι ας έμειναν μισά
κι αν βγει ο ήλιος ξαφνικά θεός να μας φυλάξει
να μην χαθεί η άνοιξη ξανά στην χειμωνιά

Κληρώνει πάλι στο παιχνίδι που δεν έπαιξες
Φθηνός κομπάρσος ,μια φορά, δεν έχει άλλη
Ευλογημένος ο καρπός απ’ την αγάπη σου
δίπλα στο εικόνισμα ευχές γυρεύει πάλι

Φουντώνουν οι φωνές μαζί με τα στοιχήματα
και εσύ γυρεύεις το σημάδι, να κερδίσεις
μα είσαι χαμένος πριν ποντάρεις στην ρουλέτα σου
σε μια ζωή που κυνηγούσε ψευδαισθήσεις..

Τίποτα δεν χάνεται απ’ την αγάπη

Τίποτα δεν χάνεται απ’ την αγάπη
στην αγκαλιά μας μένει που έκλεισε σφιχτά
ψυχές και σώματα και λογισμούς ακέριους
και ας κλαίει μόνη και συνάμα να γελά

Τίποτα δεν χάνεται απ’ την αγάπη
το περιγιάλι είναι του θεού που ευλογά
κι αν δει παράπονο στα βουρκωμένα μάτια
ο αγέρας φταίει που χει πάψει να φυσά

Τίποτα δεν χάνεται κι ας μην το βρίσκεις
σε τρύπια αισθήματα, σε άσπονδες χαρές
πάνω στις μνήμες μας ανάβουν το καντήλι
και είναι το τώρα μια σφραγίδα με το χθες

Αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων

Ορδές των ξένων θα πατούν την χώρα σου να σβήσουν
μέχρι το dna σου να το εκμηδενίσουν
Κανείς δεν νοιάστηκε ραγιά για σένα τι βιώνεις
γιατί υποφέρεις τα δεσμά κι όλο επιβιώνεις
μέχρι που σου γινε η ζωή ενοίκιο που πληρώνεις,
και τις αυξήσεις του κι αυτές, κοιτάς και καμαρώνεις..
Βούλιαξαν όλα τα νησιά μπάζει και η ενδοχώρα,
είναι τυφλό το σύστημα, είναι πολλά τα δώρα,
κι αντί να παίρνουν Έλληνες επίδομα για γέννα,
που κάθε οικογένεια έχει παιδάκι ένα,
οι αρχηγοί το δίνουνε αθρόα και στον ξένο,
χωρίς κανένα σεβασμό προς τον κατατρεγμένο.
Μην νόμισες πως εύκολη είναι αυτή η μάχη;
αλλάζοντας ονόματα, και στον καφέ καϊμάκι,
χαμογελούν τα στόματα, μα η καρδιά ματώνει
καθώς ανοίγει τα φτερά το μαύρο το παγώνι..
Η προσταγή ξεκάθαρη για να μας κατακτήσουν,
αυτοί που αριθμητικά, στο τέλος θα αβγατίσουν.
Αντικατάσταση απλή του πληθυσμού να ξέρεις,
και αν έχεις την ψευδαίσθηση πως θα τα καταφέρεις,
εν μέσω των φερόμενων με βάρκες και με πλοία,
να επικρατήσεις των φερτών, μοιάζει με νοσηλεία,
που μέσα στην εντατική ψάχνει για σωτηρία.
Οι ” συνδρομές” κατακτητών βαφτίζονται βοήθεια
σε αυτούς που το “προσφυγικό” είναι πληγή στα στήθια..
Κι αν έχεις κάνει όνειρα άσε τα να σιτέψουν,
μήπως και στην ανάπλαση λιγάκι ζωντανέψουν..
Έχει μακρά διάρκεια ετούτη εδώ η νύχτα,
πέσε και στο σεντόνι σου, κρύψε Θεού βοήθεια..

Η φλόγα

Τα μαγουλάκια σου τα δυο
τρελαίνουν τα φιλιά μου
αχ και να σ είχα άγγελε
μέσα στην αγκαλιά μου

Νοιώθω σαν φλόγα της φωτιάς
για αγάπη που διψάει
και στο νερό της χούφτας σου
σκύβει και προσκυνάει

Τι κρύβεις μες το βλέμμα σου
και αιχμάλωτη με παίρνεις
μες τα λευκά σου όνειρα
γαλήνια σαν γέρνεις;

Την ευτυχία σαν πηλό
πλάθουν τα δυο σου χέρια
και στα ματάκια σου παιδί
ο ήλιος και τα αστέρια

Γλυκιά Αγάπη

Πες μου πως μ αγαπάς να το πιστέψω
για να μπορέσω αν χαθείς να το αντέξω
να πω πως σ έδιωξε η βροχή και το χαλάζι
κι η μοναξιά να ξεχαστεί στο δεν πειράζει

Γλυκιά αγάπη θα θυμίζει το όνομά μου
όπου βρεθώ και όπου σταθώ θα σαι κοντά μου
Όλος ο κόσμος κι αν χαθεί εσύ θα μείνεις
γυμνή στο κρύο με φιλιά για να με ντύνεις

Τι κι αν νυχτώνει κι είμαι μόνη στο κρεβάτι
ζει μέσα στο όνειρο η καρδιά ζωή γεμάτη
κι ας είναι οι μέρες οι χαμένες της αγάπης
πιοτό πικρό της λησμονιάς, ρούχο της στάχτης..

Το ρολόι

Λες και δεν άλλαξες καθόλου
έρχεσαι μες τα όνειρά μου
στρώνω τραπέζι για να φάμε
και γέρνεις μες την αγκαλιά μου

Όταν χτυπήσει το ρολόι
αλλάζει η μέρα με την νύχτα
οι ώρες τρέχοντας θα φύγουν
μαζί με σένα.. καληνύχτα..

Αυτή η μνήμη με μπερδεύει
όλο στα ίδια τριγυρίζει
έξω ο ήλιος να με καίει
και στην καρδιά μου να χιονίζει

Στην ζούλα αδελφοί μου, στην ζούλα

Και τώρα που χαλαρώσατε από τις εκλογές
«Έρχεται, το βαθύ λαρύγγι»
Για να γίνετε πιο ανταγωνιστικοί, βεβαίως, βεβαίως..

(Για το νυχτερινό ρεύμα η τιμή διαμορφώνεται σε 0,07897 ευρώ ανά κιλοβατώρα έναντι 0,0661 σήμερα)

Μήνας καλός και η ΔΕΗ τα απάνω δες τραβάει. Πόσο κρατάν οι πλάτες σου
καθόλου δεν ρωτάει. Την πόρτα του ψυγείου σου για πόσο θα ανοίγεις, πρέπει
καλά να το σκεφτείς, την έλξη να την πνίγεις. Γλυτώνεις περιττά κιλά, και ανάλαφρος
γυρίζεις, και πάντα αισιόδοξος στις βόλτες σου σφυρίζεις.

Είναι ο κόσμος μια κλωστή, και κρέμεσαι μαζί της, πότε θα σου ‘ρθει η καρπαζιά, εσύ
δεν τον γνωρίζεις.
Μεγάλα λόγια σαν ακούς, κράτα μικρό καλάθι, και παίρνε χάπι της καρδιάς, τίποτα να μην πάθει.

Μες τα λημέρια οι ληστές, ζητούν τον οβολό σου, όλα αυτά όμως γίνονται, πάντα,
για
το καλό σου.

Το πούλησες το κότερο, πούλα και τα λοιπά σου, πυρσό να ανάβεις πιο καλά,
να φέγγεις τα δεσμά σου.

Προσκυνητάδες΄πείτε μου πια πόδια εσείς φιλάτε, για να ‘ρθω εγώ ξυπόλητη,
κι εσείς
χειροκροτάτε…