Γάμα κατηγορία
Προβιβάστηκα στην πλάση
με επαίνους και αριστεία
δίχως να το καταλάβω
άλλαξα κατηγορία
Γάμα η κατηγορία
με κατάταξη δική σου
λένε οι φίλοι και γελούνε
μ έχεις βάλει στο.. βρακί σου
έχω χάσει το μυαλό μου
μα κανέναν δεν κακίζω
όμηρος παραδομένος
για τα λύτρα σου πασχίζω
Airport Macedonia Greece
Μετάφραση: «Αεροδρόμιο Μίκρας»
Στον «κήπο της Γεθσημανής»
πήγες για να «προσευχηθείς»..
«΄Αθεος» απ’ την κούνια σου..
κεντρίζουν τα σπιρούνια σου..
Να καταγαύσεις το κακό
το έγκλημα να βγει μικρό..
Επάγγελμα «γιδοβοσκός»
και αντικείμενο ο λαός..
Το πες και σείστηκαν βουνά
και η γης κουνιέται και λυγά
Κόμπος αμάσητος βαρύς
και ο θάνατός μας ειδεχθής
Ποιού μαύρου θράσους λογισμός
μασκαρεμένος ορισμός
στα χείλη τόλμησε να μπει
για να βατέψει την οργή;
Στα θερισμένα τα τριφύλλια
τα «περσινά ξινά σταφύλια»
ποτέ κανείς μας δεν θα φάει..
Παπάς τα γένια του βλογάει..
Σκοινοβατείς μες το κενό..
Ποια πληρωμή θα ρθει γι αυτό;
Φτάνει ο καιρός που θα λουστείς
τα λάθη ετούτης της ντροπής..
Οι στρατευμένοι σαν και σένα
δεν έχουν όνομα κανένα..
Μόνο να φέρουνε εις πέρας
«έργα» που τα ξερνάει αγέρας..
«Κλεφτοκοτάδες» και μέτρα «Αυτοπροστασίας»
Αν παρ ελπίδα και σου μπει κλέφτης μες το κοτέτσι
μην περιμένεις για να βγεις την ώρα που θα φέξει
οι «ζουπιγμένες» κότες σου φτερά θα έχουν κάνει
και εσύ θα χαρακτηριστείς πως είσαι ένα χαϊβάνι
Πρέπει να είσαι ψύχραιμος και αυτοκυριαρχία
να έχεις μέσα στην ψυχή για όποια «τιμωρία»
Αν τύχει και κάνεις κακό στον «λαθροεισβολέα»
της τιμωρίας ο πέλεκυς θα πέσει σαν αυλαία
Μπορεί και οικειοθελώς να φύγανε οι κότες
αν πουν ότι μισάνοιχτες τις ξέχασες τις πόρτες..
Δεν θα σου μπουν παράσημα να μην το περιμένεις
εκτός αν σε ξαπλώσουνε ή κάνεις πως πεθαίνεις..
Ζούμε σε μέρες δύσκολες, πρέπει να καταλάβεις
Εσύ δεν είσαι όργανο τον κλέφτη να συλλάβεις..
Πρέπει να είσαι ευγενικός, να έχεις υπολογίσει
το μέτρο προστασίας σου και πόσο θα στοιχίσει..
Όλα έχουν τα ρίσκα τους, και η «αντίσταση» το ίδιο
και η ιδιοκτησία σου, του κλέφτη υποζύγιο
ρίχνεις τα ζάρια το λοιπόν σαν έρθει η σειρά σου
ή κάνεις πως δεν άκουσες.. και κάθεσαι στα αυγά σου..
Δεν σε ξεχνώ
Εσύ ήσουνα που μ άνοιξες
την πόρτα της καρδιάς σου
και άναψες πράσινο το φως
να ζω με τα φιλιά σου
Δεν σε ξεχνώ αγάπη μου
μέσα μου κάτι μένει
έστω και έφυγες μακριά
πάντα σε περιμένει
Είσαι η πόρτα μου στο φως
μαζί σου θα ελπίζω
με όσες μου χάρισες ζωές
το αύριο να κερδίζω
Το τετράδιο
Μια πινελιά μέσα στου χρόνου το τετράδιο
κι ο πίνακας της ιστορίας σου γεμίζει
Μια σκάλα πάνω του θεού οι αμαρτίες σου
κι ας μην θυμάσαι πως εσύ τις έχεις κάνει
Είναι η αγάπη σου σαν τις μεσόκοπες κυρίες
που κοιτάζονται,
μες τον καθρέφτη που ο νους τους
πάντα φτιάχνει
και ο έρωτάς σου της ελπίδας σου φυλάκιο
που τον ξεπλένει μιας καταιγίδας σου η πλάνη
25η Μαρτίου 1821 ή μήπως 2019..
Μυρίζει η γης από θυμάρι, και σκλαβωμένων ιαχές
στον τόπο ετούτο η σκλαβιά μας, γεμίζει πόνο τις ψυχές..
Που είναι ο ψηλός ο καβαλάρης, καβάλα στο άλογο να ‘ρθει
και έχει φυτρώσει το χορτάρι, μες των ανέμων την οργή;
Με τον σταυρό στα δυο μας χέρια, και το κεφάλι μας ψηλά
με της ψυχής την περηφάνια, λέμε λιτά «Χρόνια Πολλά»!
Σαν ανταμώσει η ελπίδα, πηγή να σβήσει την φωτιά
τότε θα ανθίσει η λευτεριά μας, και εμείς θα ζήσουμε ξανά!
Συντάξιμες αποδοχές
Δεν ξέρω πως το ξέχασα αυτό να το δηλώσω
(όχι πως ήθελα κακώς, σύνταξη να τσεπώσω..)
αλλά δεν είχα απάντηση από την πολιτεία
αν του νεκρού η σύνταξη κρατάει πενταετία..
΄Οταν να δώσω συνδρομή θέλησα στον αγώνα
(να γίνω ευρω βολευτής, όχι τηλεπερσόνα..)
σήκωσαν τα μανίκια τους οι «Νέο δημοκράτες»
και έπεσαν ηλεκτρονικά, στο facebook, οι φάπες..
Μην δούνε άνθρωπο λοιπόν να θέλει να προκόψει
(τον βάζουν να λικνίζεται στης προσβολής την κόψη)
και όλα τα χρέη μένουνε απλήρωτα αλί μου΄..
Με την ροή των «νέων» μου, κόπηκε η χολή μου..
Ταχιά νέο ξεκίνημα θα κάνω στα δημόσια
γιατί τελειώνουν δυστυχώς τα έρημα τα γρόσια
Σαν βγει όμως το κόμμα μας δεν θα με λησμονήσει
θα σεβαστεί την μνήμη μου και θα με ανταμείψει..
Στου στεναγμού την γέφυρα τώρα θα σεργιανίσω
(αφού δεν έχω σύνταξη, κομφόρ για να ψωνίσω..)
Πάλι με χρόνια με καιρούς ο «διάβολος» θα φέρει
στην εξουσία οι «ικανοί» κι ας έχουν ένα χέρι..
(επονομαζόμενο για λόγους «δίκης προθέσεων», αριστερό..)
Ηλιοκαμένες εικόνες
Τα βράδια κάτι σκουριασμένες αναμνήσεις
όπως οι άγκυρες σε σπρώχνουν στα βαθιά
Λένε τα λόγια για αγάπη να μιλήσεις
και όχι για κάποιον που σε πλήγωσε βαθιά
Ηλιοκαμένες οι εικόνες σου στο τζάμι
Έξω η θάλασσα αθόρυβα χτυπά
πάνω στα βράχια και εσύ νοιώθεις την αλμύρα
μέσα στο αίμα που τις φλέβες σου χτυπά
Τα βράδια κοίτα πως φοβάται το φεγγάρι
να δει τα μάτια σου που λάμπουνε υγρά
ήρθε η άνοιξη και το νωπό χορτάρι
λιώνει στο πόδι της ψυχής που το πατά
Αμπελοφιλοσοφίες
Σαν καταλαγιάσει η μπόρα, θα ξεχάσει δεν μπορεί
έρχεται η στιγμή που κλείνει μες τα στήθη μια πληγή
Σκέφτηκες, δεν θα σε κρίνω.. και ισχύει γενικά,
μα άλλα λέει η λογική μας κι άλλα ακούει η καρδιά
Αμπελοφιλοσοφίες θα γραφτούν από σωτήρες
που στο πρόβλημα των άλλων
παντογνώστες και φωστήρες
Τίγκα στην υποκρισία οι γνωστές μας οι ξερόλες,
που απ το πάρε και απ το γλείψε,
λιώσαν όλες τους τις σόλες
Σαν αποδημήσει μόνη για να ζήσει στα ζεστά
θα περάσουν χίλιοι χρόνοι μα θα γιάνει τελικά
Ξόφαλτσα θα την πετύχει, ετούτη η σφαίρα της βολής
κι όλα θα τα ξεπουλήσει, ντιπ παρά, μισοτιμής..
Ούτε χαμπέρι
Τα τίναξε τα πέταλα
ο δόλιος έρωτάς μας
σαν άνθη της αμυγδαλιάς
που σκόρπισε ο βοριάς μας
Ούτε χαμπέρι έστειλες
δυο χρόνια που χεις φύγει
κι είναι η σιωπή στη θύμηση
φαρμάκι και λεπίδι
Φιλιά στάζω στα όνειρα
τα βράδια του Σαββάτου
βωμός για τις θυσίες μου
που έγιναν του κάκου
