Αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων

Ορδές των ξένων θα πατούν την χώρα σου να σβήσουν
μέχρι το dna σου να το εκμηδενίσουν
Κανείς δεν νοιάστηκε ραγιά για σένα τι βιώνεις
γιατί υποφέρεις τα δεσμά κι όλο επιβιώνεις
μέχρι που σου γινε η ζωή ενοίκιο που πληρώνεις,
και τις αυξήσεις του κι αυτές, κοιτάς και καμαρώνεις..
Βούλιαξαν όλα τα νησιά μπάζει και η ενδοχώρα,
είναι τυφλό το σύστημα, είναι πολλά τα δώρα,
κι αντί να παίρνουν Έλληνες επίδομα για γέννα,
που κάθε οικογένεια έχει παιδάκι ένα,
οι αρχηγοί το δίνουνε αθρόα και στον ξένο,
χωρίς κανένα σεβασμό προς τον κατατρεγμένο.
Μην νόμισες πως εύκολη είναι αυτή η μάχη;
αλλάζοντας ονόματα, και στον καφέ καϊμάκι,
χαμογελούν τα στόματα, μα η καρδιά ματώνει
καθώς ανοίγει τα φτερά το μαύρο το παγώνι..
Η προσταγή ξεκάθαρη για να μας κατακτήσουν,
αυτοί που αριθμητικά, στο τέλος θα αβγατίσουν.
Αντικατάσταση απλή του πληθυσμού να ξέρεις,
και αν έχεις την ψευδαίσθηση πως θα τα καταφέρεις,
εν μέσω των φερόμενων με βάρκες και με πλοία,
να επικρατήσεις των φερτών, μοιάζει με νοσηλεία,
που μέσα στην εντατική ψάχνει για σωτηρία.
Οι ” συνδρομές” κατακτητών βαφτίζονται βοήθεια
σε αυτούς που το “προσφυγικό” είναι πληγή στα στήθια..
Κι αν έχεις κάνει όνειρα άσε τα να σιτέψουν,
μήπως και στην ανάπλαση λιγάκι ζωντανέψουν..
Έχει μακρά διάρκεια ετούτη εδώ η νύχτα,
πέσε και στο σεντόνι σου, κρύψε Θεού βοήθεια..