Θα ξεχρεώσω τα γραμμάτια
αντί για σένα μην φοβάσαι
και θα πληρώσω και τους τόκους τους
μάγκα μου για να με θυμάσαι
Στο χάρισμά σου υποκλίνομαι
πουλάς αγάπη παίρνεις νοίκια
στο δια ταύτα καταλήγουμε
έχεις του κόσμου όλα τα δίκια
άλλος δεν φταίει που δεν έβλεπα
τα μάτια ήτανε κλεισμένα
το λογικό και το αυτονόητο
είχαν χαθεί μαζί με μένα
Είναι στιγμές που ξεχειλίζω
απ’ την αγάπη μου για σένα
όταν «γιαγιά τα» με φωνάζεις
τα σ’ αγαπώ είναι για σένα
Τόση λαχτάρα πως χωράει
σε λέξεις να την τραγουδήσω
τον πλάστη που σε έχει φέρει
σαν γονατίζω να υμνήσω
Εσύ μικρό μου το γνωρίζεις
η λέξη αγάπη τι σημαίνει
πόση σκορπίζει ευτυχία
όταν τα πέπλα της υφαίνει
Πιστός θα γίνω μαθητής της
που την αλήθεια της δοξάζει
και ένα γιατί θα την ρωτήσω
όταν σκληρά με δοκιμάζει
Μείναν δικά μου κάποια χρόνια μας
όταν για μένανε πονούσες
μα εγώ εκείνα μόνο κράτησα
που μου ‘λεγες πως μ αγαπούσες
Μέσα στις όμορφες στιγμές
εκεί θα καταφύγω
θα διώξω ότι δεν τόλμησες
σαν μου πες πως θα φύγω
Περνούν τα χρόνια σαν λυγμοί
που έχουνε ξεσπάσει
και μέσα στην γαλήνη τους
ο λυτρωμός θα φτάσει
Μας χτύπησαν αλύπητα
τα τόσα μας τα λάθη
όμως και ξέπνεη η ψυχή
θα νοσταλγεί τα πάθη
Μέσα στις όμορφες στιγμές
εκεί θα καταφύγω
θα διώξω ότι δεν τόλμησες
σαν μου πες πως θα φύγω
Ποια εταιρεία θα είναι φιναλίστ
στον αγώνα κατά
Covid-19;
Astra (άστρα) μην με μαλώνετε
δεν το χω αποφασίσει
ποία εκ των εταιρειών
τα μάτια θα μου κλείσει
Pfizer το μητρώο σου
όποιος θα το διαβάσει
τον φόβο που θα αισθανθεί
πως θα τον κατευνάσει;
Πολλοί σωτήρες τρέχουνε
το νήμα για να κόψουν
μέσα στην κατσαρόλα μας
φαϊ να αυγοκόψουν
Ηττήθης κορωνοϊέ
φύγε για το καλό σου
με τούτα τα εμβόλια
θα βρεις τον δάσκαλό σου
Αντί σταυρού η σύριγγα
την λύση θα μας δώσει
και «συνωμότης» όποιος πει
πως θα μας φαρμακώσει
Τζάμπα σταθήκαν δηλαδή
οι εμβολιασμένοι
μπροστά στην κάμερα να δεις
την σύριγγα βρεγμένη
και ύστερα βουρ για προσευχή
(κι είναι οι ναοί κλεισμένοι)
κανείς δεν είναι σίγουρος
ποιο μέλλον περιμένει
Σκέψου και αποφάσισε
φρόνιμα τι θα κάνεις
και υπέγραψε την δήλωση
μην τύχει και πεθάνεις..
Δεκαετίες χρόνων έρωτα, την ιστορία μας χλευάζουν
σε κατεβάζουν απ’ το βάθρο σου, μέσα στα τάρταρα σε βάζουν
Ψεύτικο ήταν οικοδόμημα, ανάγκης λύση η ζωή μας
που το ζωντάνεψα και νόμιζα, πως ένα ήταν η ψυχή μας
Σαν τσαρλατάνος τα τερτίπια σου τα ‘κρυβες μέσα στο μανίκι
Την ευκαιρία απλά περίμενες να δώσεις έναυσμα για νίκη
Χειροκροτήματα δεν έπεσαν, κατακραυγή και θεία δίκη
για την καρδιά που είχες μέσα σου, ιστορική σου καταδίκη
(Στην γλώσσα μου το λένε, απλά ως έρωτα)
Γιατρός βελόνα κάρφωσε, ωε, ωε
στου ασθενή το χέρι, βατζιγτζέλο, βατζιγτζό
μα πόσες παρενέργειες, ωε, ωε,
θα βγούνε δεν το ξέρει, βατζιγτζέλο, βατζιγτζό
Είπαμε ψέματα πολλά, ωε, ωε
σε αυτήν την ιστορία, βατζιγτζέλο, βατζιγτζό
πολλά δολάρια ακριβή, ωε, ωε
η έρμη η θεραπεία, βατζιγτζέλο, βατζιγτζό
Αν δεν γραφτείς με το καλό, ωε, ωε
στο εθνικό μητρώο, βατζιγτζέλο, βατζιγτζό
θα χεις πολλά τραβήγματα, ωε, ωε
και ποινικό μητρώο, βατζιγτζέλο, βατζιγτζό
Σήκω Δημήτρω μ’
(μαγαζί «εμβόλιο αμάν»)
Σήκω Δημήτρω μ’, Δημήτρω μ’, κι άλλαξε
άντε να πάμε του ιού, εμβόλιο να γίνει
να μην το πεις ούτε του παπά
ποιος θα αναλάβει την ευθύνη..
Δημήτρω
Μήτε εμβόλιο να δω, μήτε την ζωγραφιά τους
να πάνε ανεπιστρεπτί αυτοί και η σύριγγά τους
μας θέλουνε πειθήνιους μες το μαντρί κλεισμένους
ενάντια όσοι συζητούν, τους λένε ψεκασμένους..
Αντί να φέρουν φάρμακο τους άρρωστους να γιάνουν
Θέλουν με τα «φαρμάκια» τους, πειράματα να κάνουν
σάμπως θαρρούν τον πάσχοντα, κεφάλι του κασίδη
και με το DNA του να κάνουνε παιχνίδι..
Σήκω Δημήτρω μ’ Δημήτρω μ’ κι άφησε όλες τις αντιρρήσεις
ο κουρνιαχτός σε κάλυψε, που σήκωσαν οι ειδήσεις
άσε την «επιστήμη» τους την λύση να μας δώσει
και μην κλωτσήσεις τον γιατρό, που θα ‘ρθει να σε σώσει..
Η σύριγγα δες σε κοιτά και σου χαμογελάει
και την καμπάνα άκουσε που θλιβερά χτυπάει
μην φύγεις αλειτούργητη και δίχως νεκροψία
ο ιός δεν αστειεύεται χτυπάει με μανία
Θα μείνεις απροστάτευτη αν άρνηση δηλώσεις
και ούτε το τομάρι σου δεν θα μπορείς να σώσεις
σαν θα ζητούν βεβαίωση για να τους προσκομίσεις
(πως ανοσία απέκτησες και δεν θα τους κολλήσεις)
κι έτσι ανεμβολίαστος, ούτε να κατουρήσεις..
΄Εχουνε οπλοστάσιο, μανάρα μ’ τι νομίζεις
με νομικές συνέπειες, ξέχασες τι ψηφίζεις;
Φταις
Που φταρνίστηκες στα μούτρα μου εχθές
και αγνόησες όλες τις συμβουλές
Κλείνεις την πόρτα και γυρνάς όλη μέρα
βγάζεις την μάσκα, για να πάρεις αέρα
βάζουν ειδήσεις την οθόνη μουντζώνεις
ψεκασμένο με βρίζεις και συνέχεια θυμώνεις
Φταις
Το εμβόλιο θα κάνω θες δε θες
Είναι φίσκα όλες οι εντατικές
Βρίσκεις ψεγάδια στην συμπεριφορά μου
φυσάει βαρδάρης όλο λες στα μυαλά μου
Σε ψυχολόγο με προτρέπεις να πάω
που φοβισμένος μες το σπίτι γυρνάω
Φταίς
Είσαι αντίθετη σε όλες τις προτροπές
και στις άδολες τις φαρμακευτικές
Φταις
Στα σκουπίδια μου πετάς τα rapid test
Φταις
Πέφτουνε φύλλα κόκκινα
απ του λωτού τα χέρια
γίνονται αγάπης στεναγμοί
ζεστά φιλιά στα αστέρια
δρόμους η φύση μας γεννά
σ όποιον την ερμηνεύει
μέσα στον πόλεμο η καρδιά
τον νικητή γυρεύει
Το χθες που βύζαινες παιδί
στο αύριο περπατάει
και στην αλήθεια της ζωής
μονάχα προσκυνάει
Αχός βαρύς ακούγεται
βαρύγδουπες δηλώσεις
η πορεία θα ακυρωθεί;
θα γίνουν εκδηλώσεις;
Μόνο για την πατρίδα μας
και για τις επετείους
μείναμε εις τα τυπικά
με τάμα στους αγίους
να ανακληθεί η μνήμη μας
μήπως και θυμηθούμε
αυτούς που αγωνίστηκαν
ελεύθεροι να ζούμε
Ως ακριβοί στα πίτουρα
με φθήνια στο σιτάρι
ταΐζουμε τους ποντικούς
που ζούνε μες το αμπάρι
και προκαλούν την τύχη τους
βαθιά καθηλωμένοι
στην τωρινή τους ύπαρξη
νοσοκατεσταλμένη..
Σηκώθηκαν τα χώματα
Ανατριαχιάζει η πόλη
Πως γίνεται το ανάποδο
να ναι η ζωή μας όλη
να εξανεμίζουμε ξανά
ιδέες και ιστορία
και αλλιώτικα να γράφεται
ο πλους στην ιστορία;
Καρδιά μου ρίξε κανονιές
Τίμησε την πατρίδα
Οι εχθροί σου βόλτες κάνουνε
στην υφαλοκρηπίδα
