Εγώ ο ειρηνοποιός σε ρόλο μεταπράτη
τώρα που με εξέλεξες σου γύρισα την πλάτη
με το κασκέτο μου γυρνώ πέτσινο γαζωμένο
και να ξεφύγεις δεν μπορείς από το πεπρωμένο

Κάνω πισωγυρίσματα άκου που σου μιλάω
για χάρη μου αν σκοτωθείς εγώ θα σ’ αγαπάω
μαχητικά θα σηκωθούν πύραυλους να πετάξουν
ράμματα για την γούνα τους στους Ιρανούς θα ράψουν

΄Εφτασες με την κουστωδία
και τα φουσάτα των εχθρών
αλαλαγμοί μέχρι δακρύων τα τύμπανα διαπασών
ποιος είσαι και το πάσο σου τι γράφει διάβασέ το
πως θες να μπεις, αχρείαστος είσαι, κατάλαβέ το

Ποια είναι πες μου να χαρείς η άγνωστη αιτία
να κυβερνά των άχρηστων η συνομοταξία
Στον ώμο σου παράσημα απ των πουλιών το διάβα
πεσκέσι μας φορτώνουνε τους «ξένους» στην Ελλάδα
Να μην τολμήσεις να σκεφτείς λιγάκι να αντιδράσεις
να ξέρεις πως θα αναζητάς ώμο να βρεις να κλάψεις

Γελοίο είσαι θέαμα, πισθάγκωνα τα χέρια
δένεις γιατρών και μοναχά, λευκά τα περιστέρια

Με αφορμή που μάθαμε ξανά εσύ ποιος είσαι
τον ορισμό μου άκουσε με ζέση όπου κι αν είσαι

Πορδή είναι η προσπάθεια του κώ@ου να μιλήσει
μα αυτό είναι αδύνατον όσο κι αν προσπαθήσει

Μια διμοιρία των Ες Ες έχω για προστασία
κατάντησε η θητεία μας μια σκέτη αηδία
με χειροπέδες σέρνουμε γιατρούς και υπαλλήλους
για να γινούν υπάκουοι στους άγριους τους « σκύλους»
(ζητώ συγνώμη απ’ τα σκυλιά..)

Δεν προκαλώ τον σεβασμό ούτε στον εαυτό μου
πολλώ δε μάλλω στον γιατρό που είχα στο πλευρό μου
με πήραν όλοι είδηση και όταν πλησιάζω
ανέκδοτα να ηρεμούν πρέπει να τους φωνάζω

Μπουμπούκο με φωνάζανε Ντουντούκο θα με πούνε
και το μυαλό μου δυστυχώς το υπερεκτιμούνε
όλοι οι υγειονομικοί δεν θέλουν να με δούνε
(κάθε που μύτη θα φανεί πέτρες θα μου πετούνε)

Μπαίνοντας άμα φόραγα αποκριάς μουτσούνα
περπάταγα στα τέσσερα και έκανα την γουρούνα
ίσως να μην με παίρνανε οι άτιμοι χαμπάρι
ιδίως άμα έμπαινα με το δεξί ποδάρι

Εγώ όμως ήθελα μαγκιές, τριβόμουνα στην γκλίτσα
σαν πρόβατο που του βοσκού ζητούσε αγκαλίτσα
τα αίματα ανάψανε, ένεκα τα συμβάντα
βεβαρημένο παρελθόν, άντε καλά σαράντα..

Μόνος μου να ξεφτυλιστώ το έχω καταφέρει
Γιατί εκπαίδευσα πολύ το δεξιό μου χέρι
Πως κάνω τόσο σαματά μια σπιθαμή δεν ξέρω
Φοβάμαι τα χειρότερα στο μέλλον πως θα φέρω

Επ στα, σου

Ευθύνη δεν ανέλαβα για τα τσιμπήματά σας
κι αν κάνατε εμφόλιο, σας λέω περαστικά σας
έγινα ο νεκροπομπός στην εξαπάτησή σας
να μάθετε να ψάχνετε εσείς και οι όμοιοι σας
ποιος θα με πάει σηκωτό στης φυλακής την πόρτα
εγώ και οι άλλοι της «βολής» σας άλλαξα τα φώτα
σαν πέφτει το θανατικό κανένας δεν γλυτώνει
και μένουν ατιμώρητοι τόσες χιλιάδες φόνοι

Εμείς δεν φταίμε απ αλλού πήραμε οδηγίες
να μειωθούν σημαντικά τόσες πολυκοσμίες
να μείνουν οι ποιοτικοί να πάψουν οι γεννήσεις
να αρχίσεις πες μου από πού και που να το αφήσεις
Τα ήθελες και τα έπαθες μυαλό ποτέ δεν βάζεις
και στης ζωής το αύριο ρολλά θα κατεβάζεις
Επ στα σου, και συμπέρασμα βγάλε φαρμακωμένο
δεν φταίει για όλα το γραφτό ούτε το πεπρωμένο

Βάρβαροι
Ούτε μια τρίχα απ τα αχαμνά
δεν είμαστε μπροστά του
γι αυτό και το σινάφι μας
τρώει τα λυσσακά του

Οι κριτικοί αφρίσανε
(μην έφαγαν σαπούνι;)
αφήστε τα τα σχόλια
συνέχεια στο πιρούνι

Λαός
ας όψεται η βλακεία μας
που βγάζουμε προδότες
(γιατί είμαστε υπάκουες
-όχι αλανιάρες κότες)

Πέρασαν μήνες που χεις φύγει
αγόρι μου και μουχεις λείψει
που να γυρίζεις σε ποιους δρόμους
το άγνωστο πως με φοβίζει

΄Αδικος είναι αυτός ο χρόνος
που τις μορφές δεν τις παγώνει
ζώων που ήρθανε και φύγαν
ποτέ το αντίο δεν λυτρώνει

Πως την χαρά σου να ξεχάσω
όταν πλησίαζα να φτάσω
και μια αγκαλιά είχα ανοιγμένη
από φιλιά να σε σκεπάσω

Αυτή η καρδιά δεν έχει στόμα
όμως χτυπάει σαν μεθυσμένη
στην σκέψη πως μόνο ένας σκύλος
άξιζε να μια ερωτευμένη

΄Οσα δεν είπανε τα χείλη
μου είπανε τα δυο σου μάτια
πώς να μιλήσει ένας σκύλος
που έφυγε και έγινα κομμάτια..

(My Ralf ) δεν πρόλαβες να μάθεις
και στους ανθρώπους την αγάπη
που όταν φεύγουν προσπαθούνε
να σου χρυσώσουνε το χάπι..

Εφέτος τα Χριστούγεννα μην φέρεις
μα να πάρεις
εσύ όπως αποδείχθηκες είσαι πολύ κιμπάρης
(όλον αυτόν τον συμφερτό και τους προσκυνημένους)
με porche που κυκλοφορούν μπροστά στους πεινασμένους.
Είναι η παρουσία σου σημάδι θείας δίκης, γιαυτό πάνω
στο έλκηθρο κάνε το σήμα νίκης
κι όταν μαζέψεις την κοπριά να πας να την πετάξεις
κι ύστερα μέσα στην φωτιά τα ρούχα τους να κάψεις

Ω μα την άσπρη μου γενειάδα
ντράβαλα έχω στην Ελλάδα
όλοι ζητάνε για να πάρω
της πολιτείας τους τον χάρο

Μα για να λέμε την αλήθεια
χρειάζονται μία βοήθεια
στον σβέρκο τους κατσικωμένος
επάνω ο κατακαυμένος

Είμαι ένας άγιος κι ότι κάνω
το κάνω με το παραπάνω
θαύματα όμως μην ζητάτε
γιατί τα νεύρα σας θα σπάτε

Εδώ η κόπρος του Αυγεία
διαφθοράς τα καλλιστεία
η χώρα για να ξεβρομίσει
μόνο ο λαός θα βρει την λύση..

Να πας να πεις τα κάλαντα φέτος στον ΄Αη Βασίλη
εμείς εχθροί γινήκαμε δεν είμαστε πια φίλοι
Αν περιμένεις χρήματα μια μούμια θα σε βρούνε
αυτοί που χρηματίστηκαν Ferrari οδηγούνε
΄Εχουμε τσέπες φουσκωτές, άδικα προσπαθούμε
με λαμογιές και ψέμματα πάντα να κυβερνούμε;
Χασάπηδες, κομματικοί, φραπέδες χτυπημένοι
όλα τα σφάζουν στο μαντρί και ο διά@ολος τους παίρνει
Είναι ηλίου φαεινό τα χρήματα ποιοι παίρνουν
όσοι στην κλίκα μπαίνουνε αυτοί γα@ούν και δέρνουν
(Το τρίτο το μακρύτερο οι κτηνοτρόφοι παίρνουν)
Η ευλογία στα ζώα τους δική μας ευλογία
παίρνουν αποζημίωση αντί για δύο τρία
΄Ετσι όπως καταντήσαμε δεν έμεινε κουνούπι
κι απ τα κοπάδια που «έφυγαν» θα μείνει μόνο ο «Σνούπυ»
΄Ασε ραγιά τα σχόλια και όλες τις σαχλαμάρες
η ψήφος σου εξέλεξε “πολιτικούς πα@άρες”