Είναι νωρίς
 
Ρώτησα το ξεσήκωμα γιατί αργεί να έρθει,
ποιας τύχης το κατάντημα δεμένους μας κρατάει,
και εσύ ατάραχος απάντησες, είναι νωρίς ακόμα..
 
΄Επεσαν πάνω μας τα βρώμικα νερά της συμφοράς
απ’ των κατακτητών τα μαύρα τα ποτάμια,
και όπως δεν είχε άλλο ήλιο τώρα πια για να στεγνώσω,
κατάλαβα πως ήταν πια αργά..
 
 

Περήφανα κοιμόμαστε

Περήφανα κοιμόμαστε, περήφανα μασάμε
σαν πρόβατα το χόρτο μας , ποτέ δεν χολοσκάμε,
τι θύελλες μας σπέρνουνε  οι  μαύρες «καταιγίδες»
έχουν  τα αυτιά μας βούτυρο, τα μάτια παρωπίδες,
και στην υγειά μας πίνουνε και τρων οι κλεφταράδες,
που  την περνάνε ζάχαρι χωρίς πολλούς μπελάδες..
Τα ζωντανά την μοίρα  τους ακούραστα υπομένουν
διόλου δεν σκοτίζονται αν χρόνια απομένουν,
ή μας τα πήρανε και αυτά για να τα παραδώσουν,
στην Μέρκελ μας, στον Σόιμπλε,  να μας αφαλοκώψουν.
Θεοί  τις μέρες  κόψτε μας , και στους δοτούς να πάνε
κι αν τα δικά μας τα παιδιά δεν έχουνε να φάνε
καλύτερα που νηστικά μια δίαιτα θα κάνουν
αφού τα εναπομείναντα τα χρήματα δεν φτάνουν
ούτε για τα σαράντα μας  μετά από την κηδεία,
(Φρόντισε βλέπεις και  για αυτό, αυτή η αλητεία).
Φυλάξτε και τα ξόανα της δημοσιοκαφρίας
να ναι ακμαίοι και γεροί στα πλαίσια της νοθείας
που κάνουνε στην είδηση  μέσα στην προπαγάνδα
που ασκούν σε μας τα πρόβατα που τάχουμε σαράντα…
Τα ίδια μηρυκάζουμε  πρόσωπα που μας δίνουν
κανένας προβληματισμός αν μείνουν τι θα γίνουν
εγγόνια και δισέγγονα που είναι υποθηκευμένα
από τα χέρια των δοτών  τα άρπαγα και ξένα..
Μετά το μπε,  ο  λήθαργος  και των βοσκών η γκλίτσα
ουδείς αναρωτήθηκε που πάει η βαλίτσα
ποιος παραλήπτης έκλεψε τη μοίρα και το βιος μας
και πόσο είναι υπεύθυνος κάθε πολιτικός μας
που ασκεί «αντιπολίτευση» μονάχα για το χρήμα
όμως προς την απαλλαγή δεν κάνει ούτε βήμα
γιατί μια οικογένεια είναι νομίζω όλοι
και η Ελλάδα μας κατάντησε ξέφραγο περιβόλι..

Στον καθρέφτη
 
Ντροπή οργή και αηδία όταν κοιτάζομαι πριν φύγω
αυτόν τον άλλο στον καθρέφτη, με υποσχέσεις τον αλείβω,
που πριν στεγνώσει η μπογιά τους έχουν συνάμα εξατμισθεί
αφού η ταυτότητα μου ετούτη για αρχηγός είναι πλαστή.
Σαν σιχαμένο τον κοιτάω, με οίκτο τον παρηγορώ
τον θλιβερό, τον τιποτένιο  και τον γλοιώδη μου  εαυτό.
Από υποσχέσεις ένα κάρο, και από θελήματα πολλά
έχω βολέψει συνεταίρους που είχαν παρόμοια μυαλά..
Το κόμμα ένεκα με ωθούσε σε εκδουλέψεις των προβάτων
μες τα δημόσια τα στέκια με γεύμα πλήρες και υδάτων
Μες τις γαλάζιες τις πισίνες όλα μας τα γαλάζια αγόρια
με τα τακούνια, τις γοβίτσες και όλα τα σέξυ μεσοφόρια.
 
Αυτό το κόμμα και οι θυσίες που έχω κάνει προς τιμήν του
με κάνει ένα ξιπασμένο που έχει χάσει την ψυχή του
που για να μείνει στην καρέκλα θα δώσει ότι χρειαστεί..
Είναι ακριβή η εξουσία, θέλει παράδες και κορμί,
ευλύγιστο στους ανωτέρους, στους Γερμανούς μας  αρχηγούς
που θα ‘ρθουν να τους παραδώσω, τους υπηκόους γονατιστούς.
 

Επιβλαβείς μεταλλάξεις
 
Εγώ ΝΔ κοιμήθηκα και ξύπνησα ΠΑΣΟΚος
λέτε να φταίει το dna που ήμουνα πάντα στόκος
ή γίνεται μετάλλαξη στην δεύτερή μου φύση
γιατί η απελευθέρωση πρέπει να σταματήσει..
Μη μου ‘ριξε στο κύπελλο η Δωροθέα κάτι
μήπως με καταράστηκε με είπε ακαμάτη,
που έχασα στις εκλογές και πρέπει να μαζώξω
ότι περισσευούμενο τις τρύπες να μπαλώσω..
Όχι πως διαφέραμε ποτέ στις αντιλήψεις
γι αυτό για την μετάλλαξη εγώ δεν έχω τύψεις,
πρέπει το πρόγραμμα πιστά να το ακολουθήσω
γιατί απ την καρέκλα μου ποτέ δεν κάνω πίσω..
Και έπειτα τι μετάλλιο η Τρόικα θα μου δώσει
άμα δεν πάω με αυτούς που τα έχουνε τσεπώσει,
και εμπειρία μέγιστη έχουν στις λοβιτούρες
δεν είναι και τυχάρπαστοι ή άθλιες πατσαβούρες..
Παρόλα αυτά ενδοιασμούς κρύβουν οι μεταλλάξεις
μην γίνει επανάσταση και αρχίσουν οι μαλάξεις,
στους κρεμασμένους τους λαιμούς, απ’ των θηλιών τον κόμπο,
και πάμε προς Αμερική, να βρούμε τον Κολόμβο..
 
 
 

Πρόβατο μαύρο
 
Πρόβατο μαύρο και ισχνό
δοσίλογων καμάρι,
ως πότε έρμο θα βοσκάς
το ειδεχθές χορτάρι
και πάνω απ’ το κεφάλι σου
οι Γερμανοτσολιάδες
στης Δωροθέας την ποδιά
θα κάνουν τεμενάδες;
Δεύτερη είναι φύση σου
η δουλικότητά σου
δεν ντρέπεσαι που θα κοιτάς
στα μάτια τα παιδιά σου;
Το στίγμα έχεις πάνω σου
όχι της ευλογίας,
μα της ντροπής και της σκλαβιάς
του ΄Ελληνα σωσίας..
Μες το τσουβάλι σε έχουνε,
σε παρακολουθούνε,
αν θα κινήσεις τι θα πεις,
τη σκέψη σου να ακούνε,
και εσύ σαν μπακαλόγατος
δεφτέρια σημειώνεις
γράφεις τι φόρους τους χρωστάς
σαν βλάκας καμαρώνεις..
Ντροπή σου θα στο ξαναπώ
πρέπει να κοκκινίζεις,
τίποτα απ’ ότι γίνεται
δύστυχε δεν ορίζεις..
Μέσα στις βούτες τους αυτοί
τους κατιμάδες βγάζουν,
και όλη την βουβαμάρα σου
καημένε μου χλευάζουν.
Ποια παραλία θα σκεφτείς
στο όνειρο που θα κάνεις;
Αν την νομίζεις λεύτερη
φοβάμαι πως δεν κάνεις
ούτε για ψάρι στο βυθό
στης γυάλας τους τον πάτο
αυτοί πιράνχας γίνονται
στο άδειο σου το πιάτο..
Πήγαινε να ξεκουραστείς..
Κλάψε να ησυχάσεις..
Ξέρω δεν είσαι άξιος

• την λευτεριά να αδράξεις..

Να φύγουν
 
Μια κομμένη σύνταξη μου έμεινε να περνάω
και όταν θα  μείνω άστεγος, δεν θα χω που να πάω,
θα πω λοιπόν στον πρόεδρο να με φιλοξενήσει
που είναι συμπονετικός και θα με βοηθήσει,
και ίσως απ’ τις χιλιάδες του να κόψει να με ζήσει…
΄Ισως δυο λόγια και να πει στους δανειστές για μένα
για να με πάρουν σιτιστή πουλιών στα μαύρα ξένα
αφού έχουνε περίσσια (πουλιών) οι Γερμανοί μας
για να μπορούν να «κελαηδούν» χωρίς συναίνεσή μας..
Τι άλλο μένει σύντροφοι πέστε μου για να κάνω
να μείνω αβοήθητος να πέσω να πεθάνω;
Ας φύγουνε καλύτερα αυτοί που μας τσακίζουν
έτσι και αλλιώς με σιγουριά σας λέω δεν αξίζουν
ούτε δεκάρα τσακιστή και ας ζούνε βασιλιάδες,
από των φόρων τις κλοπές κι ας είναι μπαγλαμάδες,
που έχουν αράχνες μπόλικες πιάσει τα δυο μεριά τους
από την απραξία τους και ξύγκι η κοιλιά τους,
από τις μάσες τις γερές σε γεύματα εξουσίας
που δίνει όλη η μάζωξη αυτή της «μεραρχίας»..

Απώλειες ψήφων και αναπληρώσεις
Τα δόντια τους που έχασαν από την τερηδόνα
θα τα μαζέψουν απ’ αλλού, δεν θα χαθεί σταγόνα
εξαγοράζοντας αδρά όλους τους πεινασμένους
που φύγαν όλοι σκόπιμα γραμμή για υπονόμους..
Και έτσι μασέλα εξ’ αρχής το σύστημα θα φτιάξει
για να μπορεί στα σίγουρα να σε κατασπαράξει..
Εις την υγεία τους λοιπόν σε όσους προσχωρήσουν
στο απεχθές μας σύνολο να το παρηγορήσουν
Όλοι προσβλέπουν τελικώς στο πιάτο με το μέλι
τι κάνει όμως η πατρίς καθόλου δεν τους μέλει.
Στην πιάτσα των πολιτικών η ηθική μετράει
όταν στις συνδιαλλαγές στον οισοφάγο πάει..
Δεν έχει ξαναγεννηθεί στον άμοιρό μας τόπο
τέτοιο σινάφι βρώμικο και ισοπεδωμένο
που καταντάει την χώρα μας τόπο καταραμένο
Γιατί αν δεν είχαμε αυτούς τους επικηρυγμένους
όλα θα ήταν μια χαρά για μας τους προδομένους.
Ξυπνάτε αδέλφια ο ύπνος μας που τελειωμό δεν έχει
κάνει την σωτηρία μας να φεύγει και να τρέχει
σαν το διωγμένο όνειρο από τους εφιάλτες
που μας κρατάνε αιχμάλωτους με άθλιες αυταπάτες..
Αυτοί να τρώνε βερεσέ και να κοπροσκυλάνε
και εμάς τα δόλια μας παιδιά στα κάτεργα να πάνε
για να δουλεύουνε χωρίς δικαίωμα κανένα
και αυτοί με τις καρέκλες τους να έχουν γίνει ένα..
Αυτοί δεν φεύγουν μόνοι τους, φιλότιμο δεν έχουν
θα μείνουν μέχρι τελικής, όσο οι σκλάβοι αντέχουν
Ο κλήρος είναι οριστικά στα χέρια τα δικά σου
να σπάσεις μες τα μούτρα τους, τα ασήκωτα δεσμά σου..
 

Σκουπίδια, τσιράκια και μοιρολογήστρες
Επικερδές επάγγελμα να είσαι μοιρολογίστρα
των καναλιών απόβλητο και των δοτών τσιράκι
να γλύφεις όπου έφτυνες πριν να σε χρηματίσουν
οι βρωμεροί εγκάθετοι, της τρόικας ασκέρι..
 
Σχολείο αυτοί δεν πήγανε, δεν ξέρουν να μιλήσουν
γραμματική δεν μάθανε, με λάδι ο μπαμπάς
αγόρασε τις γνώσεις τους σε ιδιωτικά σχολεία
να βγουν τα βουτυρόπαιδα στον μπούστο της οθόνης.
 
Ελλάδα όνομα κενό, που ναι ο πολιτισμός σου;
Που πήγανε οι άξιοι που εξαφανιστήκαν;
Τι ξωτικά σε κυβερνούν με ρόπαλα στα χέρια
και όλο χτυπούν αλύπητα το γέρικο κορμί σου;
 
Σκουπίδια πέφτουνε παντού, μια σιχασιά ένα πράμα
δεν ξέρεις πώς να σηκωθείς μέσα στην κατηφόρα
Φελλοί παντού κυκλοφορούν και το μαλλί χτενίζουν
ενώ καράβια χάνονται μέσα στην κατοχή..
 
Γιατί θα πρέπει εγώ να ζω μέσα σε αυτούς τους βάλτους
και πόση πρέπει υπομονή να δείξω πριν την τρέλα;
Πριν πιάσει κόκκινο η σιωπή και ουρλιαχτά λυθούνε
μέσα στης γλώσσας τη φυγή και του μυαλού την λύσσα;
 
Τότε το ελικόπτερο πρέπει να τους μαζέψει
γιατί αν τους βρω σε μάζωξη ποιος ξέρει τι μπορεί
η εκδίκηση να φανταστεί σαν τρόπους τιμωρίας
και αν θα προλάβει έγκαιρα να απογειωθεί…
 
 

Η μόνη λύση: Τηλεμεταφορά
«Ο διακτινισμός των αθλίων»

Ψεκάσαμε, σκουπίσαμε, τελειώσαμε με εμάς
Η επιστροφή στα κάτεργα είναι ξανά ρουτίνα
ολόκληρη η ορχήστρα μας και αυτός ο μπαγλαμάς
κοσμεί το συνοθύλευμα  απ’ τα ξεφωνημένα..
 
Μιας και να φύγουν δύσκολο, πυγμή ούτε για δείγμα,
και η καλλιέργεια του νου είναι εμβρυακή,
νομίζω ότι απόμεινε μια λύση να σωθούμε,
έστω και αν η πραγμάτωση είναι ουτοπική.
 
Προτείνω διακτινισμό, σε άλλους πλανήτες – όλη,
η θλιβερή ομήγυρης-   με μια μεταφορά,
γιατί τα δεδομένα μας της ζήσης μετρημένα
αυτοί με τα καλάθια τους και εμείς σπασμένα αυγά.
 
Σκεφτείτε τον Γιωργάκη μας να φεύγει μες το σύμπαν
αλλού μουστάκια αλλού κανό να ψάχνει για λεφτά
και όπως πάντα άπραγος, να λέει καλά που πήγαν,
εγώ τα είδα μόλις χθες, ήταν κολλαριστά..
 
΄Ενας στον άλλο να κρατούν κι όλοι μαζί για δρόμο,
το σκοτεινό και αχανή διάστημα να κοσμούν,
και εσύ με το χαμόγελο στα χείλη ανθισμένο
να σκέφτεσαι πανευτυχής, να εξαϋλωθούν..
 
 

Υπό αφανισμό οι γέροντες
 
Μάνα μου η ανάπτυξη
χρειάζεται θυσία
όχι να τρέχεις στους γιατρούς
για μια ευαισθησία,
πρέπει απλά να το δεχθείς
χωρίς τις αντιρρήσεις
τώρα που έμεινες τυφλή
και ίσως να ρωτήσεις
γιατί το φαύλο σύστημα
σε έχει πεταμένη
τώρα που το χρειάζεσαι
σαν ηλικιωμένη.
Στο μαύρο το σκοτάδι σου
(Τυφλώθηκες γυναίκα),
γιατί δεν είχες τα λεφτά
(σου τα ζητούσαν δέκα)
κάθεσαι τώρα και απορείς
πως να το εξηγήσεις
αυτό που σου συνέβηκε
κι αν θα τους τιμωρήσεις
που έπρεπε στην υγεία σου
να κόψουνε και κάτι
και εσύ να μείνεις μάνα μου
μονάχα με ένα μάτι…
Αυτοί κοσμούν τις λίστες τους
και είναι ματσωμένοι,
φράγκο δεν δίνουν μάνα μου
σε έχουνε χεσμένη..
Μα θα γυρίσει το μυαλό
και η σκέψη θα θολώσει
και ίσως  η αυριανή
να μην τους ξημερώσει..