Κοίτα πως λάμπει ο ουρανός
που ακούει στο όνομά σου
και στέλνει τόση ζεστασιά
στην τρυφερή ματιά σου
και εγώ αφέντης του φωτός
με δύναμη ουράνια
δίνω την εντολή να μπουν
τα πλοία στα λιμάνια

Όλα υποκλίνονται μπροστά
στο θάμπος της ματιά σου
και τι δεν θα έδινα και εγώ
για να βρεθώ κοντά σου
και όπως θα πέσει η ματιά
μέσα στα δυο μου μάτια
όλο το μακρινό το χθες
να γίνει δυο κομμάτια

Εσύ ο φάρος και οδηγός
και η ευχή της μάνας
εσύ προστάτης και θεός
και ο ήχος της καμπάνας

Λεμονανθέ μου το άρωμα δροσιάς που σε τυλίγει
την κουρασμένη μου ζωή μες τα φιλιά την πνίγει
οι πεταλούδες της χαράς κοντά μου τριγυρίζουν
και όλα τα όχι αυτής της γης όλα σε ναι γυρίζουν
Είσαι το αίμα που κυλά στις φλέβες μου ψυχή μου
και του παιδιού μου το παιδί δύο φορές παιδί μου!

Σ αγγίζω και είναι δανεικές
όσες στιγμές μου έχεις κλέψει
και όλες ζητούν επιστροφή
ξέρει η καρδιά τι να διαλέξει
η σκέψη πίσω με γυρνά
αιχμαλωτίζεται η καημένη
στα χρόνια που ήμασταν μαζί
ένας στον άλλον μυημένοι

έχασες που ήθελες να φύγεις
όλα τα λάθη είναι δικά σου
πως στο σκοτάδι σε τραβούσα
έλεγες κι ήμουνα σκιά σου

Εγώ θα πιω για σένα τώρα
και δεν πληρώνω ούτε δεκάρα
στης μνήμης μου τον εφιάλτη
επιστροφή ίσον λαχτάρα
κι αν βρήκες τρόπο να ριζώσεις
σε άλλης γωνιάς το προσκεφάλι
το ίδιο έργο στην οθόνη
κι ύστερα μόνος σου και πάλι

Νοιώθω ακόμη στην παλάμη
την ζεστασιά στο χάϊδεμά σου
τρέχουμε μέσα στα λιβάδια
στο πλάϊ μου το άγγιγμά σου
οι μνήμες έχουνε κουρνιάσει
στου στεναγμού το προσκεφάλι
αχ να γινόταν στην ζωή μου
μέσα να ερχόσουνα και πάλι

Ρόλους αλλάξαμε το ξέρεις
ο σκύλος και το αφεντικό του
στην σκέψη ότι έχεις φύγει
το χέρι κάνει το σταυρό του
που πήγες τάχα με θυμάσαι
εγώ ποτέ δεν θα ξεχάσω
και στα όνειρά μου θα φοβάμαι
μήπως μου φύγεις και σε χάσω..

Φεύγεις αγόρι μου γλυκό
σαν άνεμος μακριά μου
απόψε η γη δεν με χωρά
πονούν τα σωθικά μου

Ποιος θα ‘ρχεται ξημέρωμα
τώρα να με ξυπνάει
στο κουρασμένο σώμα μου
επάνω να ακουμπάει

Λευκό κερί τα χνάρια σου
σημάδι στην ψυχή μου
γιατί σε αγάπησα πολύ
και σε είχα σαν παιδί μου

Κρύβει η σιωπή των λόγων μου
τις πιο γλυκές τις λέξεις
πάρε μαζί σου όσες θες
τις νύχτες για να αντέξεις

Αυτή η αγάπη μας θα ζει
μονάχα για τους δυο μας
και θα ναι το απόλυτο
και αιώνιο μυστικό μας

Αντίο αγόρι δεν μπορώ
τον κόμπο στον λαιμό μου
μες της ζωής το λεύκωμα
θα σε έχω σαν θεό μου

΄Ορκο σου δίνω πως ποτέ δεν θα ξεχάσω
γλυκό μου αγόρι όσα ζήσαμε μαζί
με βοηθούσες την ψυχή να ησυχάσω
με τα δυο μάτια σου που δίνανε ζωή..

Ηλιοβασίλεμα μουσούδα γερασμένη
φεύγεις για πάντα και δεν ξέρω που θα πας
αφήνεις πίσω την ματιά μας δακρυσμένη
γιατί της έμαθες πως είναι ν’ αγαπάς..

Θα σε χαϊδεύω στα όνειρά μου όσο υπάρχω
το όνομά σου θα φωνάζω στα κρυφά
να μην μ ακούσουν και να πουν η σαλεμένη
τι ψιθυρίζει πάλι μες τα σκοτεινά..

Μιλιά δεν είχες όμως μια χαρά μιλούσες
όταν με κοίταζες λοξά και πονηρά
για τους μεζέδες δίπλα μου εκλιπαρούσες
και εγώ σε φίλευα μπουκίτσες στα κρυφά..

Σε ευχαριστώ για όσα έζησα μαζί σου
μην με ξεχάσεις μες τους λόφους που θα πας
να είσαι ήσυχος οι γάτες μην φοβούνται
τώρα μεγάλωσες δεν πρέπει να τραβάς..