Πως κάθε μέρα είναι γιορτή
αν λίγο μ’ αγαπήσεις
μέσα στον δρόμο σου θα δω
φτάνει να το τολμήσεις
Συντάκτης: georgia z
Επ στα, σου
Επ στα, σου
Ευθύνη δεν ανέλαβα για τα τσιμπήματά σας
κι αν κάνατε εμφόλιο, σας λέω περαστικά σας
έγινα ο νεκροπομπός στην εξαπάτησή σας
να μάθετε να ψάχνετε εσείς και οι όμοιοι σας
ποιος θα με πάει σηκωτό στης φυλακής την πόρτα
εγώ και οι άλλοι της «βολής» σας άλλαξα τα φώτα
σαν πέφτει το θανατικό κανένας δεν γλυτώνει
και μένουν ατιμώρητοι τόσες χιλιάδες φόνοι
Εμείς δεν φταίμε απ αλλού πήραμε οδηγίες
να μειωθούν σημαντικά τόσες πολυκοσμίες
να μείνουν οι ποιοτικοί να πάψουν οι γεννήσεις
να αρχίσεις πες μου από πού και που να το αφήσεις
Τα ήθελες και τα έπαθες μυαλό ποτέ δεν βάζεις
και στης ζωής το αύριο ρολλά θα κατεβάζεις
Επ στα σου, και συμπέρασμα βγάλε φαρμακωμένο
δεν φταίει για όλα το γραφτό ούτε το πεπρωμένο
Καποδίστριας και βάρβαροι
Βάρβαροι
Ούτε μια τρίχα απ τα αχαμνά
δεν είμαστε μπροστά του
γι αυτό και το σινάφι μας
τρώει τα λυσσακά του
Οι κριτικοί αφρίσανε
(μην έφαγαν σαπούνι;)
αφήστε τα τα σχόλια
συνέχεια στο πιρούνι
Λαός
ας όψεται η βλακεία μας
που βγάζουμε προδότες
(γιατί είμαστε υπάκουες
-όχι αλανιάρες κότες)
Πέρασαν μήνες
Πέρασαν μήνες που χεις φύγει
αγόρι μου και μουχεις λείψει
που να γυρίζεις σε ποιους δρόμους
το άγνωστο πως με φοβίζει
΄Αδικος είναι αυτός ο χρόνος
που τις μορφές δεν τις παγώνει
ζώων που ήρθανε και φύγαν
ποτέ το αντίο δεν λυτρώνει
Πως την χαρά σου να ξεχάσω
όταν πλησίαζα να φτάσω
και μια αγκαλιά είχα ανοιγμένη
από φιλιά να σε σκεπάσω
Αυτή η καρδιά δεν έχει στόμα
όμως χτυπάει σαν μεθυσμένη
στην σκέψη πως μόνο ένας σκύλος
άξιζε να μια ερωτευμένη
΄Οσα δεν είπανε τα χείλη
μου είπανε τα δυο σου μάτια
πώς να μιλήσει ένας σκύλος
που έφυγε και έγινα κομμάτια..
(My Ralf ) δεν πρόλαβες να μάθεις
και στους ανθρώπους την αγάπη
που όταν φεύγουν προσπαθούνε
να σου χρυσώσουνε το χάπι..
΄Αγιος Βασίλης «άρχοντας»
Εφέτος τα Χριστούγεννα μην φέρεις
μα να πάρεις
εσύ όπως αποδείχθηκες είσαι πολύ κιμπάρης
(όλον αυτόν τον συμφερτό και τους προσκυνημένους)
με porche που κυκλοφορούν μπροστά στους πεινασμένους.
Είναι η παρουσία σου σημάδι θείας δίκης, γιαυτό πάνω
στο έλκηθρο κάνε το σήμα νίκης
κι όταν μαζέψεις την κοπριά να πας να την πετάξεις
κι ύστερα μέσα στην φωτιά τα ρούχα τους να κάψεις
Ντράβαλα (του ΄Αη Βασίλη..)
Ω μα την άσπρη μου γενειάδα
ντράβαλα έχω στην Ελλάδα
όλοι ζητάνε για να πάρω
της πολιτείας τους τον χάρο
Μα για να λέμε την αλήθεια
χρειάζονται μία βοήθεια
στον σβέρκο τους κατσικωμένος
επάνω ο κατακαυμένος
Είμαι ένας άγιος κι ότι κάνω
το κάνω με το παραπάνω
θαύματα όμως μην ζητάτε
γιατί τα νεύρα σας θα σπάτε
Εδώ η κόπρος του Αυγεία
διαφθοράς τα καλλιστεία
η χώρα για να ξεβρομίσει
μόνο ο λαός θα βρει την λύση..
Προς αγρότη « στην διαπασών»
Να πας να πεις τα κάλαντα φέτος στον ΄Αη Βασίλη
εμείς εχθροί γινήκαμε δεν είμαστε πια φίλοι
Αν περιμένεις χρήματα μια μούμια θα σε βρούνε
αυτοί που χρηματίστηκαν Ferrari οδηγούνε
΄Εχουμε τσέπες φουσκωτές, άδικα προσπαθούμε
με λαμογιές και ψέμματα πάντα να κυβερνούμε;
Χασάπηδες, κομματικοί, φραπέδες χτυπημένοι
όλα τα σφάζουν στο μαντρί και ο διά@ολος τους παίρνει
Είναι ηλίου φαεινό τα χρήματα ποιοι παίρνουν
όσοι στην κλίκα μπαίνουνε αυτοί γα@ούν και δέρνουν
(Το τρίτο το μακρύτερο οι κτηνοτρόφοι παίρνουν)
Η ευλογία στα ζώα τους δική μας ευλογία
παίρνουν αποζημίωση αντί για δύο τρία
΄Ετσι όπως καταντήσαμε δεν έμεινε κουνούπι
κι απ τα κοπάδια που «έφυγαν» θα μείνει μόνο ο «Σνούπυ»
΄Ασε ραγιά τα σχόλια και όλες τις σαχλαμάρες
η ψήφος σου εξέλεξε “πολιτικούς πα@άρες”
Άφησα αποτύπωμα
Τους όρκους που μου έδωσες
δεν τήρησες ποτέ σου
έμεινα απολίθωμα στους βράχους
απ’ το χθες σου
΄Αφησα αποτύπωμα στα καταχωρημένα
πως τίποτα δεν κράτησες για να θυμάσαι
εμένα
Θυμάμαι και ανταριάζομαι
τι πίστευες στα αλήθεια
όταν για μένα πέθαινες
κι ύστερα παραμύθια
Ψυχασθενής σε θέση καθοδηγητή
Την αγωγή σου άλλαξες χωρίς να με ρωτήσεις
γι αυτό δεν βγάζουν νόημα τα νέα στις ειδήσεις
κι εκείνο το χαμόγελο «Τζοκόντα» που σκοτώνει
θα πέσει τούβλο καταγής, το αίμα θα παγώνει
τι δυστυχία που θα πιεί πάλι ετούτη η χώρα
μαζεύτηκαν τα σύννεφα και θα ξεσπάσει η μπόρα
Ξέχασαν τις υποκλοπές (κλοπές και διαρρήξεις)
χαπακωμένοι κάθονται να ακούσουν τις ειδήσεις
σκέφτονται μέσα στις γιορτές το τι σκα@ά θα ψήσουν
κι όταν πεθάνουν οφειλές και χρέη που θα αφήσουν
έτσι οδεύει δυστυχώς η έρμη η ζωή τους
και τρέχει ο γερο διάολος να πάρει την ψυχή τους..
57 ψυχές
– Κώστας, Μήτσος-Τάκης κλπ
Πως το μπορώ να σας κοιτώ και η γη να μην ραγίζει
όταν οργή εκδίκησης το χέρι σας οπλίζει..
-Γονείς
Φύγαν εκείνα τα παιδιά κι ακόμα να γυρίσουν
κι αυτά τα αποτυπώματα της μνήμης μας θα σβήσουν
οι εικόνες τους τρεμάμενες τα βράδια μας στοιχειώνουν
και οι κραυγές δικαίωσης ψηλά μας ξεσηκώνουν..
η τιμωρία κρύβεται στα μπάζα της χωμένη
«δικαιοσύνη» χάθηκες, έννοια πεθαμένη..