Λαμόγια εδώ, λαμόγια εκεί
λαμόγια παραπέρα,
απ την φιλευσπλαχνία μας
έχουνε πάρει αέρα

Και μπαίνει το ερώτημα
τίμιοι «ρεμπεσκέδες»
εμείς τρώμε κουτόχορτο
και εσείς τρώτε κεφτέδες;
ειδοποιός διαφορά
ανθρώπων και γαϊδάρων

ιδεατός ο κόσμος μας
στο πέλαγος των φάρων
Μα εγώ έχω μέτωπο ψηλά
στα μάτια σου κοιτάζω
και ότι υπάρχει μέσα σου
σαν σάτυρος χλευάζω

Χρόνο δεν βρήκες για να ρθεις
κι είναι πικρό σαν σκέψη
ο ουρανός συννέφιασε
έτοιμος για να βρέξει

Μα είσαι του ήλιου μου το φως
και πώς να σε μαλώσω
ότι υπάρχει μέσα μου
θέλω να σου το δώσω

Χρόνο δεν βρήκες για να ρθεις
κι αυτό που με τρομάζει
είναι η περίλυπη ψυχή
που από το δάκρυ στάζει

Μα είσαι ο ήχος της φωνής
που όταν της μιλήσω
με στέλνει μες τον ουρανό
στην λάμψη σου να ζήσω

Εσύ ο λαός ο αρακάς και εγώ η αγκινάρα
για χρόνια παίζουμε μαζί την μακριά γαϊδάρα
ρόλοι φθηνοί και σκοτεινοί μπαίνουνε στο πετσί μας
μερίδες δυσανάλογες έχουμε στο φαί μας

Θέλω να είστε κόσμιοι συνθήματα μην λέτε
κι όταν τον Τούρκο σκέφτεστε συνέχεια να κλαίτε
το αίσθημα υποταγής να σας διακατέχει
το έργο ακατάλληλο για όποιον δεν αντέχει

Μιάσματα αν μοιάζουμε και μας χαρακτηρίζει
μια δυσοσμία έντονη ψοφίμι που θυμίζει
απ το τιμόνι φεύγοντας της ακυβερνησίας
θα πάρετε το μήνυμα μια φαύλης εξουσίας

Κι όσα υποκατάστατα θα μ’ αντικαταστήσουν
τι νοιώθατε για μένα νε ποτέ δεν θα ρωτήσουν
τους συνοδεύει και αυτούς του έθνους η κατάρα
καμένος και ο αρακάς, μαύρη και η αγκινάρα

ΤΣΙ ΤΣΙ

Προέρχεται απ΄τον λαό και το καινούριο κόμμα
της κοινωνίας το πετσί, χωρίς να έχει χρώμα
για του λαού την θέληση μπροστά σας γονατίζω
καινούρια ερωτόλογα γράφω και τα στοιχίζω
Και εσείς που μου πετάξατε παπούτσια στο κεφάλι
έστω και αν εγώ χαθώ, στην λογική μου κι άλλοι

(τσι τσι το κρέας των μικρών παιδιών)

Της λαμογιάς ανάδοχος
πρόστιμα θα σας βάλω
αν το καλάθι της ελιάς
είναι πολύ μεγάλο
και αν δεν το δηλώσατε
στον μέγα πειρατή σας
που ζει και αντρειεύεται
απ’ το ξερό ψωμί σας

Θα ρθούνε πρόστιμα βατά
μονάχα σε θηρία
«χασάπηδες» μόνο μπορούν
να αντέξουν στην πορεία
Με φτύνω, αυτοθαυμάζομαι
ποιος είμαι ο μεγάλος
το θαύμα ίσως της φύσης σας
ή του ποδιού ο κάλος;

Γλυκό μανταρίνι θεός αν με κρίνει
να ξέρεις πως θα με δικαιώσει
πως είσαι ψηλός λουσμένος στο φως
το πώς σ αγαπώ θα το νοιώσει

Χιλιάδες ζωές προσμένουν για δες
να ρθουν την μορφή σου να δούνε
τραγούδια ευχές σε μέρες ζεστές
τα χρόνια πολλά θα σου πούνε!

Τα βρήκα σκούρα πόλεμο ξανά δεν ξεκινάω
μονάχα επιχείρηση θα κάνω εκεί που πάω

Πονάει το δοντάκι μου για λίγη εξουσία
Κούβα Ιράν και προσεχώς ίσως και Γροιλανδία

Με πιασε απογοήτευση αλλιώς τα χα προβλέψει
άλλα μου είπε ο Νετανιάν και καρτερώ να βρέξει

Θέλω να βάλω όπισθεν και πίσω να γυρίσω
και κάθε φαύλο παρελθόν στον πίνακα να σβήσω

Τους Ευρωπαίους άπιστους θέλω να τιμωρήσω
γιατί έχω φτάσει ως εδώ σαν ποταπός να βρίσω

Και αυτός ο φίλος Βλαντιμίρ την πλάτη μου γυρνάει
ενώ σαν χθες μου έλεγε τα πόσα μου χρωστάει

Αχάριστοι υπήκοοι προς Κίνα που κοιτάτε
μόλις θα κάνω μια στραβή, πέφτετε να με φάτε..

Μην σε γελάσουν πρόσεχε
του ψέματος οι αχρείοι
Πρωταπριλιά η μέρα τους
λίγη αιδώς Αργείοι

Την επικινδυνότητα
έχουν στο μετωπό τους
ενώ ο λαός τους εύχεται
να βρουν τον διάολό τους

Ανόητοι, αναίσχυντοι
προκλητικοί, πομπώδεις
Άδικο που τους άφησε
να ζήσουν ο «Ηρώδης»..

Αν μαζευτούμε όλοι μαζί να κλαίμε τον χαμό του
ο σύμπαν μην επιληφθεί να βρει τον διάολό του;
Εναποθέσαμε ξανά όλες μας τις ελπίδες
στον ύψιστο του ουρανού να στείλει καταιγίδες
με κεραυνούς επάνω του να τον διασκορπίσει
για μας να πάρει εκδίκηση της φύσεως η κρίση..