Να βγει σε δημοπρασία
η δική σου ανυπαρξία
να φανεί ποιος θα πληρώσει
για να την εξαργυρώσει

Χρόνος μπαίνει χρόνος βγαίνει
η τιμή σου ανεβαίνει
πως πληρώνεται με αίμα
της ζωής σου ένα ψέμα

Οι γιορτές για τους μονάχους
είναι η θάλασσα στους βράχους
μόνο των παιδιών το βλέμμα
είναι της ζωής το στέμμα

Μέσα σε όλα η ελπίδα
ζει μες την θερμοκοιτίδα
ποιος θα την ενδυναμώσει
την αγάπη για να σώσει

Το της γέννησης αστέρι
είναι του θεού το χέρι
και το θαύμα προσδοκάει
μια ψυχή που να πονάει

Γλυκιά φωνούλα μου
η μελωδία της ψυχής
τραγουδισμένη
σε όλα τα μήκη και τα πλάτη
της αγάπης
ένα μπουμπούκι στην δροσιά του πρωινού
που ανοίγει τρέμοντας
Σκορπίζω όλες τις λέξεις μου
στα πόδια σου
Εσύ μικρέ μου πρίγκιπα
θα με δοξάσεις, σε όσα δεν μπόρεσα
σε όσα ολιγώρησα
Εσύ θα βρεις τον τρόπο
με τα μαγικά σου χέρια
να ζωντανέψεις συναισθήματα
που σώπασαν
με μια φωνή αλήθειας
καμπάνα στις σιωπές των ναρκωμένων
Και σαν ξυπνήσουμε, ορδές κατακτημένων
θα φανούν λευτερωμένοι
Εσύ η ελπίδα ενσυναίσθησης
Εσύ η δόξα της απόφασης
Στον ήλιο σου τα χέρια μου στεγνώνω
και κάνω έναν σταυρό ευγνωμοσύνης

Αγαπημένη μου ποιες σκέψεις σε βαραίνουν
κι οι λέξεις χάνονται δεν ξέρω που πηγαίνουν
κι αυτό το τείχος της σιωπής που μας κυκλώνει
είναι στις κρύες μας στιγμές το μαύρο χιόνι

Αγαπημένη μου βοήθα με να φτάσω
σε μέρη άγνωστα, από εσένα να περάσω
την χαραυγή να περιμένω μακριά σου
μες στα σεντόνια που δεν γέρνουν τα μαλλιά σου

Αγαπημένη μου τον όρκο που χα δώσει
για χίλιους λόγους το μυαλό έχει ακυρώσει
μην εμπιστεύεσαι του έρωτα τα λόγια
μπορεί να γίνουν του χαμού τα μοιρολόγια

Τι ανεξήγητη χαρά
χορός και πανηγύρια
καίγονται τσόλια και βρακιά
έξω από τα τσαντίρια
γέρνει το ψηλοτάκουνο
καημός σαν θα σκοντάψεις
για την αποκατάσταση
λαμπάδα να ανάψεις
Τσουβαλιασμένη στην σωρό
διόλου δεν διαφέρεις
όνομα συνεταιρικό
ούτε να το αναφέρεις..

Λένε για μένα (Συντάξεις):
«Αν αθροιστεί η αύξηση σε ετησία βάση
το δώρο σας που κόψαμε σε μέγεθος θα φτάσει..»

Δέντρο σαπούνι και τριχιά
θηλιά να τους περάσω
είμαι για όλα ικανός
μέχρι να τους ξεγράψω

Αυτοί δεν έχουν ιερό
και μας υποτιμάνε
και θεωρούν τις σκέψεις μας
σφουγγάρια που ρουφάνε

Γι αυτό απευθύνομαι σε αυτόν
που γλώσσα δεν μαζεύει
βάζει υποψηφιότητα
και εκλογές πρεσβεύει

Ο φόβος μου να σε κρατά
για ότι άλλο κάνεις
τελειώσανε τα ψέματα
πήγαινε να πεθάνεις

Αφού γεννήθηκες Εσύ
έχει η ζωή ελπίδα
έχει η ψυχή ένα όραμα,
στο σκότος ηλιαχτίδα
στον πόλεμο η συντριβή
με νίκη της αγάπης
που ταπεινά φτερούγισε
στην θαλπωρή μιας φάτνης

Πήρα τον κακό τον δρόμο
μέσα στην ευρωβουλή
τώρα θέλω να ξεχάσω
ποια είναι η Εύα Κ@ιλή

Στην βαλίτσα ασφυξία
δεν χωρούσε ούτε ευρώ
μια δεσμίδα για να πάρεις
έβγαινε με το στανιό

Κουβαλούσε ο πατέρα
την βαλίτσα βιαστικός
μα τον έπιασαν στα πράσα
μες την φάκα ο ποντικός
(ιδέ σύλληψη Λαγός)

Πως η μίζα με τραβούσε
το κατάλαβα νωρίς
ίδια γνώμη είχε με μένα
και ο ευρώ ανακριτής

Πόσα καντάρια με λεφτά
ήρθανε σαν δωράκια
τα βλέπουν και ζηλεύουνε
και βγάζουνε Σπυράκη-α

Τα μαθήματα χαράμι
που κανα η αδαής
έπεσε το τελευταίο
απ’ τα φύλλα της συκής

Αν είστε λίγο ικανοί
για να χρηματιστείτε
από την πείρα μου αυτή
παραδειγματιστείτε..

Από πια Πλευρ-ά να πέσω
και από πια να σηκωθώ
που είμαι από παντού πιασμένος
δεν μπορώ να κοιμηθώ
Εφιάλτες τυραννούνε
το φτωχό μου το μυαλό
που και πως θα χαλαστούνε
τόσα μπόλια στο καλό
Μου ‘μειναν πολλά πεσκέσια
αντιδρούν κι οι ποντικοί
έχει η σύριγγα στερέψει
αλατόνερο θα πιει
Ελλειποβαρής αλήθεια
δεν θα γίνει πιστευτή
πως μας έγινε συνήθεια
να είμαστε πολιτικοί
(να μην είμαστε σωστοί)

Να τα χέ@ω τα γαλόνια
προσφωνήσεις «υπουργέ»
αφού είμαστε όλοι πιόνια
στης τροφής τους τον μεζέ
Τόσα φάσκελα που πήρα
δεν μπορώ να τα αντέξω
γίναν όλα μαύρη πείρα
που δεν θέλω να πιστέψω
Κάντε προσευχή για μένα
μήπως μαλακά να πέσω
γιατί αλλιώς την εκλογή μου
στα απίθανα θα δέσω

Σημεία και τέρατα δονούν ετούτο το καλάθι
γεμάτο σκοπιμότητες και τερατώδη λάθη
λες και είναι στάμνα με νερό
συνέχεια το γεμίζουν
τις πεινασμένες σας κοιλιές
με στάλες τις ραντίζουν

Δεν είναι η αγιότητα αυτή παντοπωλείο
ούτε για τους ανίδεους χοροδιδασκαλείο
ότι σκεφτεί η γκλάβα τους θέλουν να εφαρμόσουν
μήπως και το τομάρι τους αυτοστιγμή το σώσουν

Τέτοιος θυμός στο μέσα μου ταράνδους σαλαγάω
ξεχνάω για που ξεκίνησα σε λάθος δρόμο πάω
κι απ την πολύ την ταραχή αφρίζω και ξαφρίζω
αν και θεοσεβούμενος ολημερίς τους βρίζω

Άντε ζαγάρια στο καλό αφήστε τις καρέκλες
το ποινικό μητρώο σας γράφει πως είστε ψεύτες
αφήστε δρόμο ελεύθερο νέα πνοή φυσάει
να ανθίσει ο κήπος του θεού για όποιον προχωράει