Η επιδερμίδα έστρωσε
και φύγαν οι σακούλες
γλύτωσα τον καθαρισμό
γλύτωσα τις αμπούλες

Νομίζανε θα φοβηθώ
και ότι θα κωλώσω
την ώρα που γευμάτιζα
κι είπα να χαλαρώσω

Απέτυχαν παταγωδώς
κι όταν θα τους «συλλήψω»
της μόρφωσής μου τα χαρτιά
στα μούτρα θα τους τρίψω

Μήπως στο μάτι με έβαλαν
για κάτι που χω κάνει
όσο κι αν ψάχνω να το βρω
ο νους μου δεν το βάνει

΄Αγιε Φανούρη δείξε μου
την έξοδο να φύγω
άμα φρακάρει η μπροστινή
την πίσω πόρτα ανοίγω

Λύσαν τα άλλα θέματα
λύνουν και των ΛΟΑΤΚΙ
είναι η τρίχα κάγκελο
τα νεύρα σαγανάκι
κακός χαμός που να τους βρει
χρόνια απ’ τα δικά τους
να παίρνει ετούτος ο λαός
μακριά απ’ τα πυρά τους

΄Εχουνε βλέψεις σοβαρές
«έργο δημιουργίας»
είναι τα γκέμια σταθερά
της συνομοταξίας
Αφρίζουνε απ’ το κακό
οι σκέψεις των ψαγμένων
κουτόχορτο μας δίνουνε
(ίδιον των βλαμμένων)

Να χα μια γομολάστιχα
στον πίνακα να σβήσω
όνόματα και πρόσωπα
και να ποδοπατήσω
υπάρξεις που είναι ανώφελες
πλήρως σεσημασμένες
να ζωντανέψουν οι ζωές
οι καταδικασμένες

οι ελπίδες όσων χάθηκαν
απ’ τα δικά τους χέρια
τα βρώμικα που αντί ζωή
χαρίσανε μαχαίρια
(Και να γραφούν όλοι αυτοί
στου χάρου τα τεφτέρια)

Καράβι ακυβέρνητο στα κύματα προσκρούω
του κίνδυνου τον κώδωνα μες τα πελάγη κρούω
μας ρήμαξαν οι κίνδυνοι η ελπίδα είναι χαμένη
το μέλλον είναι σκοτεινό η ήττα δεδομένη

Ποιοι καπετάνιοι χάρτινοι ποιοι μούτσοι κοιμισμένοι
την νηνεμία πια κανείς να δει δεν περιμένει
κάποιοι αχνοσαλεύουνε να ανασκουμπωθούνε
έξω να βγάλουν τα νερά και ζωντανοί να βγούνε

Μες την ανιδεότητα οι πιο πολύ γυρνάνε
δεν ψάχνουν ούτε την στεριά, ούτε πολυμιλάνε
ακολουθούν τον δρόμο τους που οδηγεί και πάλι
σούμπιτους στην καταστροφή, σκυμμένο το κεφάλι

Εκεί στα μεσοπέλαγα το τέλος μας θα φτάσει
όλη μας η νωθρότητα σαν βάλτος θα λιμνάσει
κάποιος να δώσει μια πνοή, πνοή δημοκρατίας
να γίνει των ελπίδων μας ο στιβαρός σωσίας.

Χίλιες ευχές στα χείλη μου παιδί μου που γιορτάζεις
χρυσό να στέλνει ο θεός σε ότι αγκαλιάζεις
κι ας είμαι μάνα γίνομαι μικρή στην αγκαλιά σου
όλα τα θαύματα της γης γίνονται στο όνομά σου

σαν το αηδόνι τραγουδάς κι είσαι μια μελωδία
σαν βασιλιάς ορθώνομαι και νοιώθω ευτυχία
μες την ζωή μου την σκυφτή ψηλό βουνό φαντάζεις
που περπατώ στην κορυφή και εσύ με ανεβάζεις

μια προσευχή η σκέψη μου για να σε προστατεύει
για το δικό σου το καλό η πλάση να αφεντεύει
μωρό μέσα στην κούνια σου για μένα πάντα θα σαι
και μες την ευτυχία σου ετούτο να θυμάσαι

«αξία ανεκτίμητη είναι η ύπαρξή σου
και όποτε με χρειαστείς εγώ θα μαι μαζί σου»

Πόνος βαρύς και άβατος
της ψήφου ο ξεστράβωτος
δίχτυα σκισμένα στα βαθιά
περνούν τα ψάρια στα κλεφτά
τέταρτη πέμπτη δόση
κανείς δεν θα μας σώσει

Το μάτι το πεταριστό
να χα στιφάδο με λαγό
φαρμάκι στάζουν όλοι
διαβόλοι και τριβόλοι
να μας κοιμίσουνε στραβά
να μας δαγκώσουν σαν οχιά

Είναι το μέλλον μου θαμπό
μα εγώ παλεύω να το δω
ήλιο να βγάλω στην σκιά
να ξεπαστρέψω την σκουριά
ο φόβος μου έγινε θυμός
βράχος ασάλευτος σκληρός

κι αυτός ο γλυκανάλατος
μες την ζωή ο θάνατος
λόγια ψελλίζει που και που
για τα κουρέλια με φρου φρου
σαν ζούγκλα είναι αδιάβατος
ο ψευταράς ο Σάββατος

΄Εβγα στο παραθύρι σου καλέ να απαντήσεις
τις παροχές που έκλεψες (προσυνταξιούχων και μη)
που θα τις επενδύσεις;

΄Εταζες όταν έβγαινες λαγούς με πετραχήλια
και τώρα το ματάκι σου δάκρυα κροκοδείλια

χύνει και λες γλυκόλογα μα ποιος να τα πιστέψει
που μέσα στην διαφθορά έχετε αναθρέψει

ψυχή κορμί και λογισμό και ψέματα θρεμμένα
μες του λαού τα πτώματα τα απανθρακωμένα..

Χίλιες ντροπές φιλότιμου σας έχουν γαλουχίσει
και το συμπέρασμα απλό που έχει ενστερνίσει

την μια απόφαση ζωής να σας αποκηρύξει

απ τα μητρώα εκλογών έδρα για να μην δείτε
και το νεράκι μας νερό δημόσιο να βρείτε..

Κυρ..
Προβλέψεις είναι μην ακούς είναι σαλταρισμένοι
τέτοιον ηγέτη δεν θα βρουν σε όλη την οικουμένη

Λαός
Πριν χρόνια αισιόδοξος ήσουν στα παραθύρια
τώρα όμως συγκάηκες σε ‘καψαν τα κρεμμύδια

Κυρ…
΄Εχω το εμβόλιο άροτρο την φτώχεια παρωπίδα
να δεις που θα ψηφίσουνε μία από τα ίδια

Λαός
Μήπως Κυριάκο νοσταλγός είσαι επταετίας
έχει τις μνήμες ο λαός μια άλλης εμπειρίας

Ξενόφερτοι που λιάζονται γέροντες ξαπλωμένοι
κι απ της ελπίδας το κορμί υμένας πια δεν μένει..

5000 Συνταξιούχοι Επικουρικής Σύνταξης (προσυνταξιοδοτικό)
πρώην Εμπορικής Τραπέζης:

Αποδομούν τον μύθο της κυβέρνησης περί κοινωνικής δικαιοσύνης
και αποκατάστασης των συντάξεων στα προ Κατρούγκαλου επίπεδα

Σε αντίθεση με τους υπολοίπους συνταξιούχους όλων των άλλων τραπεζών (προσυνταξιοδοτικής παροχής) για τους οποίους ίσχυσε η επαναφορά των
Συντάξεων στα προ Κατρούγκαλου επίπεδα, οι 5000 συνταξιούχοι πρώην
Εμπορικής ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ στις μειωμένες συντάξεις ως ιθαγενείς.

Η κυβέρνηση η οποία πριν την παρούσα τετραετία ως αντιπολίτευση
υποσχόταν την αποκατάσταση της αδικίας αυτής, κωφεύει και εμπαίζει 5000
οικογένειες συνταξιούχων μη αποκαθιστώντας την καταφανή και κατάφορη αδικία αυτή σε σχέση με όλους τους άλλους συνταξιούχων Τραπεζών, επαληθεύοντας το ότι:

«όλα τα ζώα είναι ίσα, αλλά μερικά ζώα είναι πιο ίσα από τα άλλα»

ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟ

όταν μπορείς να περικόψεις συνταξιοδοτικά δικαιώματα, αποφεύγοντας την
πληρωμή δεδουλευμένων, προς εξοικονόμηση κονδυλίων και διάθεσή τους
σε άλλους τομείς, τότε αυτό είναι και «ηθικό» και «δίκαιο».

Κοντός ψαλμός αλληλούια!

Θα μοιραστούνε παροχές
βροχή για τα σπαρτά μας
γιατί αλλιώς δεν βγαίνουμε
άντε βοήθειά μας..

΄Οποιος υπάρξει τυχερός
τα ψίχουλα θα πάρει
θα γίνει η αρκούδα μας
(για κάθε αρκουδιάρη..)

Πειράζει που το χρέος σας
έφτασε στο θεό μας;
είναι κοινό μας μυστικό
που ‘ρχεται στο όνειρό μας

κι όταν μας πιάνει σύγκρυο
το μέλλον σαν σκεφτούμε
κατανοούμε το γιατί
θα ξανά συστηθούμε

όταν θα σας μιλήσουμε
για το λαμπρό μας έργο
τότε θα ερεθίσουμε
το οπτικό σας νεύρο

να βλέπει ανορθόδοξα
και όπως μας συμφέρει
το αύριο που θα γεννηθεί
απ’ το δεξί μας χέρι..

Σαν σήμερα πατέρα μου έφυγες για ταξίδι
κι όλες οι σκέψεις μου νωπές
σαν να χεις μόλις φύγει
Και θέλω τόσο να σε δω θέλω να σου μιλήσω
για να σε πείσω αν δυνηθώ για να γυρίσεις πίσω
Η λεβεντιά πατέρα μου που είχες στην ψυχή σου
χάρισμα απ τα ακριβότερα κοσμούσε την ζωή σου
Στο καθαρό το βλέμμα σου, και στο χαμόγελο σου
ήθελε τάχα ο Θεός να κλέψει απ το φως σου..
Πως να ξοδέψεις την χαρά μιας τίμιας παρουσίας
στολίδι ήσουν και έμεινες στον ρου της ιστορίας